Kontynuując nasz astro-mitologiczny temat, dzisiaj — SKORPION. W władaniu króla bogów nie jest cały świat. Planecie Jowisz, która ucieleśnia zasady dobra, przeciwstawiają się siły zła, niszczące jego ustalony światopogląd i symbolizowane w zbiorczym obrazie wroga przez planetę Pluton. Imię Pluton oznacza „bogaty” (ten sam indo-europejski rdzeń co w słowie „pełny”), a władca podziemnego świata, który przeciwstawia się królowi bogów, zawsze jest bogaty: bowiem należy do niego wszystko, co znika z ziemi. Dary niebios i owoce ziemskiej pracy obracają się w proch, a tylko Śmierć z każdym dniem staje się bogatsza. Aby życie mogło iść naprzód, bóg podziemia, podobnie jak skorpion, który żądli samego siebie, aby zdobyć zdobycz, niesie wojny i choroby żywym, niszcząc wszystko, co nie jest w stanie przetrwać próby i dlatego musi zostać zniszczone. Bogowie tej mitologemy często mają związek ze stadami jako obrazem bogactwa, które się mnoży. Czasem przybierają cechy bydła (na przykład rogi czy kopyta), a nawet w ich rysach rozpoznaje się charakterystyczne przedstawienie byka. Na usprawiedliwienie podziemnego świata można powiedzieć, że jego funkcją jest zachowanie i ukrycie w głębinach, niedostępnych ludzkim i boskim oczom, ziemskiego potencjału. W znaczeniu społecznym mitologema Plutona odzwierciedla rozwój hodowli, a nawet kształtowanie się wewnętrznych mechanizmów władzy i funduszy państwa, które stały się jego podporą (złoty zasób, później banki). Słowo „dobro” oznacza także „bogactwo”, a „zło” etymologicznie sięga znaczenia „siła”. Źródła pojęć abstrakcyjnych były proste — siła opanowuje bogactwo, a jednak nie może nim zawładnąć. Później wyobrażenie o złu znacznie się skomplikowało i ukształtowało obraz innego świata jako uspołecznionego wcielenia Chaosu: tak królestwo Hadesa stało się Piekłem. Tak życie ukazuje się w znaku Skorpiona — któremu odpowiada początek nocnej pory oraz mobilizacja podświadomości, która rodzi lęki i ujawnia problemy ludzkiej duszy. Planeta Pluton jawi się nam jako materialne i duchowe skarby, seksualność i pokusy, władza, zakup dóbr i poczucie prawdy, próby krytycznych sytuacji oraz wewnętrzna niezłomność, skrucha, odpłata i przebudzenie sumienia. Znak Skorpiona zmusza ludzkość do przeniknięcia w prawdę tego, co się dzieje, i przemiany wszystkiego, co nie odpowiada tej prawdzie. Bogowie podziemia przekazują ludziom tego znaku potężny potencjał namiętności, który pomaga im wniknąć w samą głębię badanego zagadnienia, dotrzeć do ukrytych przyczyn, czasem ujawniając w swym bezlitosnym analizie niszczycielską energię Śiwy, demonizm Lilith i mściwość Orka. Będąc dobrym psychologiem i znając wszystkie szczeble piekła ludzkiej duszy, ten znak z ludźmi pragnie wchodzić w interakcję na poziomie ukrytym — na granicy napięcia emocjonalnego, które mobilizuje cały potencjał partnera: właśnie tak odsłania się prawda. Od światowego Węża — stróża skarbów — i bogów bogactwa Skorpion otrzymał w spadku umiejętność pracy z finansami jako formą sublimowanej energii. Od władcy niezliczonych stad — dusz zwierząt i ludzi — Skorpionowi przypada władza nad zbiorowymi energiami masy. Stosując swą truciznę do rozkładu przeszkód i nie pozwalając duszom pogrążyć się w niewygodzie samozadowolenia, Pluton włącza ludzi w przemianę życia, która naprawdę dokonuje się jedynie dzięki największej sile transformującej — miłości.
(autor A. Gromowa według materiałów Siemira i W. Wietasza „Astrologia i mitologia”)
