Kwintyl Neptun – Pluton
(Tranzyt. Neptun → Natalny Pluton)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Kwintyl Neptuna: Rzeka Życia, która wpada do oceanu Światowej Miłości, bierze swój początek w bagnie Współczucia. Ten aspekt nadaje sferom Planety żywotność medytacji, na wysokim poziomie – prawdziwe zrozumienie życia Zasadniczej Zasady Planety oraz wszelkich jej przejawów. Na niskim poziomie, szczególnie przy porażce kwintyla, człowiek będzie zainteresowany i aktywny głównie w pasożytniczych formach życia związanych z oszustwem, fałszywymi pozycjami oraz tajemnym wykorzystywaniem cudzego nurtu życiowego w sferach Planety. Przy porażce Neptuna u człowieka może pojawić się skłonność do najniższych form życia ze wszystkich, które ujawniają się w danej zaniedbanej formie, i wówczas on będzie je popierać kosztem innych; tutaj obróbka odbywa się głównie w świecie wewnętrznym, a czasem człowiekowi, aby zrezygnować z uciech brudnego życia (które on przeciwstawia czystej martwocie), potrzebne jest zejście na samo dno odpowiedniej kałuży, choć czasem wystarczy połowa jej głębokości: ważne jest jedynie, aby nie zasłaniać sobie oczu przed tym, co rzeczywiście się dzieje, co rzeczywiście się dzieje. Charakterystyczne jest podświadome poczucie winy wobec życia w sferach Planety, które człowiek stara się stłumić lub niezgrabnie zrekompensować. Porażka Planety przy harmonijnym Neptunie daje efekt różowych okularów: człowiek cieszy się z wszelkich przejawów życia w sferach Planety i trudno mu odróżnić niskie od wysokich, a w ogóle rozeznać się w jej połączeniach, tak że może wpaść w nieprzyjemne sytuacje, starając się bronić tego, co niepotrzebne, przed kim nie trzeba. Harmonijny kwintyl daje mistyczne zauroczenie życiem Zasadniczej Zasady Planety, które łączy się z pewną pasywnością i skłonnością do pasożytnictwa w nim; na wysokim poziomie – umiejętność dostrzeżenia życia w nieprawdopodobnych warunkach i pomocy w jego rozwoju.
Kwintyl Plutona: Gdy w gęstym lesie, pełnym drapieżnych wilków, pojawia się młody baranek, on nie jest winny niczemu, ale wywołuje przyjemne ożywienie. Jest to bardzo wieloznaczny aspekt, którego interpretacja zależy nie tylko od majoryzujących aspektów Plutona i Planety, ale także od ogólnego poziomu rozwoju człowieka. Ogólnie mówiąc, Pluton występuje jako inspektor jakości i form życia w sferach Planety, i człowiekowi przyjdzie przeżyć rozstanie z niektórymi z nich na zawsze, z czym lepiej wcześniej wewnętrznie się pogodzić (przeżywając pewien żal). Z drugiej strony, Pluton niszczy przede wszystkim pasożytnicze formy życia, i po jego wpływie człowiekowi w ostatecznym rozrachunku staje się lepiej, choć wewnętrzne pluskwy i karaluchy, obficie występujące wśród programów podświadomości, czasem wyglądają w świecie wewnętrznym człowieka całkiem atrakcyjnie, przynajmniej jeśli nie przyglądać się im uważnie, i rozstawać się (szczególnie przy porażce Planety), co w nim zabija całe jego życie, i dopiero znacznie później on zrozumie, że to nie było tak. Urażony Pluton uczyni to bardziej surowym i bezceremonialnym, harmonijny – łagodniejszym, ale w każdym razie przeżycia (na niskim i średnim poziomie) nie będą należały do najprzyjemniejszych. Aspekt ten daje ostre krytyczne widzenie przejawów życia w sferach Planety, a przy porażce kwintyla człowiek na niskim poziomie może stać się czarnym nauczycielem życia, wyniszczając nie tylko jej pasożyty, ale faktycznie wszystkie inne jej przejawy (choć on prawdopodobnie będzie myślał inaczej) – aspekt Sodomy i Gomory oraz AIDS.
