Tradycyjne postrzeganie astrologii sprowadza się najczęściej do traktowania jej jako systemu wróżebnego. Co więcej, astrologiczne przewidywania zwykle dzielą się na korzystne i niekorzystne dla pytającego. Sam pytający postrzegany jest jako bierny obiekt, bezradnie stojący na wietrze napiętych wpływów astrologicznych, mając nadzieję, że niekorzystne wiatry ustaną i nadejdzie okres korzystnych konstelacji planetarnych.
Zwykle „złymi” w astrologii uważa się napięte aspekty, wpływ Czarnego Księżyca, tak zwanych szkodliwych planet – Plutona, Urana, Saturna, a także planety retrogradacyjne oraz krytyczne stopnie.
Jeszcze nie zdążyliśmy ostatecznie rozstać się z astrologicznymi nawykami 2000-letniej epoki jin Ryb, w której głównym tematem było pokorne poddanie się losowi oraz fatalistyczne przyjęcie zewnętrznych niekorzystnych czynników jako nieuchronności.
Wszyscy obeznani z utopijnością wiary w dobrego władcę jako nadziei na to, że jakaś zewnętrzna siła spełni funkcję opiekuńczą, chroniąc nas przed wszelkimi przeciwnościami. Jednak często i dzisiaj ludzie oczekują, że z zewnątrz, poza naszymi wysiłkami, mogą zostać dokonane ważne zmiany, które stworzą komfortowe życie. To nazywa się infantylizmem – człowiek zewnętrznie dorósł, a wewnętrznie pozostał dzieckiem, czyli kimś, kto nie potrafi samodzielnie pokonywać zewnętrznych trudności, udoskonalać swego życia i życia bliskich oraz ponosić za nie odpowiedzialności.
Niestety, większość astrologicznych interpretacji problematycznych wskaźników w horoskopie sprowadza się do tego, że astrolog, widząc owe „złe” znaki, stara się po prostu uchronić człowieka przed nimi, udzielając rad typu – „siedźcie cicho, bądźcie ostrożni, nie róbcie niczego ważnego, bo teraz czas nie jest pomyślny”. Swego czasu znany medium i astrolog Edgar Cayce mówił, że „każdy, kto odmawia życia, powinien udusić pragnienie życia – innymi słowy, powinien dokonać częściowego samobójstwa. Czy nie popełniają astrologowie częściowego samobójstwa, starając się unikać niekorzystnych wpływów planet?”.
Czasami do mnie przychodzą klienci przestraszeni konsultacją innego astrologa. Bardzo wątpliwa i bezużyteczna wydaje się rekomendacja udzielona przez takiego niefortunnego astrologa – „przez następne 2-3 lata żyć cicho, spokojnie i nie podejmować żadnych ważnych działań”. Z reguły takie zalecenia są dawane na tle tranzytów planet odnowy i transformacji (Urana i Plutona) w napiętych aspektach do planet radyksu, kiedy człowiek otrzymuje niemal jedyną w swoim życiu szansę na radykalną zmianę i odnowę! A jeśli posłucha owej rady, straci tę szansę, a ponadto zyska bukiet nieokreślonych chorób, powstałych z niespożytkowanej energii yang, wysłanej człowiekowi do radykalnych zewnętrznych zmian.
Wszystkie te rodzaje astrologicznych interpretacji, nastawione na bierne postrzeganie zewnętrznych energii yang planet jako niekorzystnych czynników zagrażających stabilności i komfortowi, powinny odejść w przeszłość.
Nowa 2000-letnia epoka yang Wodnika, która nadchodzi, daje człowiekowi prawo i możliwość świadomego korzystania z energii yang napiętych aspektów, wniesienia światła świadomej twórczości w chwiejne energie Lilith, konstruktywnego przeżywania tematów planet w krytycznych stopniach itd.
Nasze postrzeganie kosmiczno-astrologicznych czynników powinno zmienić się z pozycji biernego uczestnika własnego życia, czyli dziecka, na pozycję samodzielnej, świadomej jednostki, duchowo dojrzałej i gotowej do aktywnego uczestnictwa w twórczym procesie własnego życia.
Aby to osiągnąć, przede wszystkim należy przyjąć fakt, że w astrologii, jak i w życiu, nie ma niczego „złego” czy „dobrego”, są jedynie „łatwe” i „trudne”. Co więcej, trudności zawsze są szansą, by stać się silniejszym, wzrosnąć duchowo, zreformować poziom życia, co ostatecznie, przy konstruktywnym wykorzystaniu napiętych wpływów planetarnych, doprowadzi do poprawy jego jakości oraz poczucia duchowego i fizycznego zadowolenia.
Ogólnie rzecz biorąc, postrzeganie życia jako ciągu korzystnych i niekorzystnych okresów jest całkowicie błędne. Powstaje wrażenie, że jeśli okres jest niekorzystny, to jest on niejako „pusty” i należy go przeczekać, schować się, jak gdyby tymczasowo umrzeć. Ale życie to nieprzerwany ciąg. Nie ma w nim przerw ani czasu oczekiwania. W każdej chwili zachodzą interakcje energetyczne, życie w twórczości rozwija się stale. A zatem zadaniem astrologa nie jest „podkładanie siana”, lecz wskazanie możliwości radykalnych zmian, które dają napięte wskaźniki w horoskopie lub w kartach czasowych. Świadomie i konstruktywnie wykorzystując energię napiętych aspektów, krytycznych stopni, Lilith itd., będziemy mogli żyć pełnią życia, czuć się żywymi i pełnymi zapału do samego końca.
Człowiek jest immanentny życiu. Nie jest zewnętrznym podmiotem wobec niego, lecz jego nieodłączną częścią, istniejącą na obraz i podobieństwo. „Jak na górze, tak i na dole” – mówi główny pryncypium hermetyzmu. I człowiek powinien nauczyć się żyć zgodnie z wewnętrznymi kosmicznymi rytmami.
Napięte wskaźniki astrologiczne można i należy wykorzystywać do doskonalenia i pełnej samorealizacji. Podobnie jak surfer, człowiek może i powinien używać chaotycznej energii yang natury do przyspieszenia, pełnego życia i samorealizacji.
Zatem należy je interpretować jako możliwość zmiany i poprawy swego życia lub poszczególnych sfer, wyjścia na nowy, wyższy poziom, uzyskania dostępu do wewnętrznych zasobów, stanie się silniejszym i doskonalszym.
Stąd zadanie astrologa epoki Wodnika polega nie na stwierdzaniu i przewidywaniu określonych przyszłych wydarzeń w życiu człowieka, lecz na wskazaniu nowych możliwości i zadań, które człowiek może zrealizować w wyniku ukształtowanych pozycji astrologicznych. Traciąc możliwości, dane nam energią yang napiętych wskaźników, ryzykujemy, że przeżyjemy swe życie niepełnią sił, pominiemy ważne wątki, umrzemy z poczuciem niedosytu czegoś ważnego.
Podsumowując nasze rozważania, parafrazując znane zdanie znanego niemieckiego filozofa, –
„Astrologowie dotychczas jedynie na różne sposoby tłumaczyli świat, podczas gdy zadanie polega na tym, aby go zmienić!”
© Natalia Prystoronina
