Półkwinkunks Saturna – Urana

(Tranzyt Saturna → Urana natalnego)

Awezałom Podwodny. Aspekty

Półkwinkunks Saturna: Albo człowiek wyprzedza swoje czasy, albo one nadchodzą na niego swoimi szarymi stopami. Ten aspekt daje podświadomą chęć głębokiego zrozumienia najniższego życia w sferach Planety i wzięcia w nim istotnego udziału, w czym człowiek może wyrazić swój humanizm. Jednak początkowo, szczególnie przy porażce Saturna, człowiek postrzega niższe życie bardzo prymitywnie, a kontakt z nim nawiązuje niezgrabnie, co może stworzyć kompleks niższości lub wręcz przeciwnie – wywołać z głębin podświadomości i uaktywnić sadyystyczne skłonności. W obszarach wewnętrznego świata, które reagują na problemy niższego życia, człowiek będzie czuł się wrażliwy, i dobrze, jeśli rozszerzy to poczucie wrażliwości również na samo niższe życie. W ogóle rzecz biorąc, ono jest mu właściwe z natury, ale w trakcie życia może zostać wypchnięte do podświadomości, a wówczas współczucie często przeradza się w podkreśloną okrucieńczość, co jednak w tym przypadku jest raczej wyjątkiem niż regułą. Tutaj praca polega na głębokim studiowaniu niższych form życia oraz ostrożnym i nieśpiesznym poszukiwaniu adekwatnego kontaktu i interakcji z nimi; pokusami będą frustracje wynikające z powolności tego procesu, zbyt sztywne i prymitywne wyobrażenia o życiu i sobie samym oraz zewnętrzna okrucieńczość zachowania, która stopniowo powinna zmienić się w łagodne, choć powściągliwe, ludzkie przejawy; na wysokim poziomie osiąga się mądrość i głębokie ludzkie samowyrażenie.

Półkwinkunks Urana: Z mysiej perspektywy mruczenie jest wyjątkowo podobne do grzmotu. Ten aspekt przynosi wielkie niespodzianki, ekstrawaganckie przejawy zarówno u człowieka w interakcjach z niższymi formami życia, jak i samych tych form, w których mogą nagle zaostrzać się sprzeczności i dochodzić do wybuchów, w tym również w relacjach z człowiekiem. Przy porażce Urana nawiązanie z niższym życiem trwałego konstruktywnego kontaktu okaże się praktycznie niemożliwe, choć niektóre idee człowieka będą potencjalnie bardzo płodne, a zachowanie form życia oraz ich kryzysy będą bardzo wieloznaczne. Jeśli człowiek nauczy się je dostrzegać i interpretować jako znaki losu (zarówno niższego życia, jak i własnego), harmonia Urana da bardziej akceptowalne, choć początkowo niezrozumiałe, idee człowieka dotyczące niższego życia oraz ich własne przejawy. Jednak większość kataklizmów obędzie się bez szczególnych ofiar i może dostarczyć energii do rozwiązania trudnych zadań. Mimo to mówienie o konstruktywności jest możliwe jedynie pod warunkiem pracy nad Uranem – niespodziewane przełomy wewnątrz siebie oraz nagłe i nieoczekiwane przejawy ludzkiego początku są możliwe także bez tej pracy; niestety, znikają one równie szybko i nagle, jak się pojawiają.