Półkwinkunks Saturn – Pluton
(Tranzyt Saturna → Pluton natalny)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Półkwinkunks Saturna: Albo człowiek wyprzedza swoje czasy, albo one nadchodzą na niego swoimi szarymi stopami. Ten aspekt daje podświadome pragnienie głębokiego zrozumienia najniższego życia w sferach Planety i wzięcia w nim istotnego udziału, w czym człowiek może wyrazić swój humanizm. Jednak początkowo, szczególnie przy porażce Saturna, człowiek postrzega niższe życie bardzo prymitywnie, a kontakt z nim nawiązuje niezgrabnie, co może stworzyć kompleks niższości lub wręcz przeciwnie – wywołać z głębin podświadomości skłonności sadystyczne. W obszarach wewnętrznego świata, które reagują na problemy niższego życia, człowiek będzie czuł się wrażliwy, i dobrze, jeśli rozciągnie to poczucie wrażliwości także na samo niższe życie. W ogóle rzecz biorąc, ono jest mu właściwe z początku, ale w trakcie życia może zostać wypchnięte do podświadomości, a wówczas współczucie często przeradza się w podkreśloną okrucieczność, co jednak w tym przypadku jest raczej wyjątkiem niż regułą. Tutaj opracowywanie idzie poprzez głębokie studiowanie form niższego życia oraz ostrożne i niespieszne poszukiwanie adekwatnego kontaktu i interakcji z nimi; pokusami będą frustracje związane z powolnością tego procesu, zbyt sztywne i prymitywne wyobrażenia o życiu i sobie samym oraz zewnętrzna surowość zachowania, która stopniowo powinna zmienić się w łagodne, choć powściągliwe, ludzkie przejawy; na wysokim poziomie osiąga się mądrość i głębokie ludzkie samowyrażenie.
Półkwinkunks Plutona: Poziom duchowy człowieka określa ilość sumienia, którą udało mu się w sobie rozbudzić w epoce. Ten aspekt w przepracowanej wersji daje człowiekowi możliwość skutecznego udziału w złożonych problemach niższego życia; dla niego jawi się on jako nosiciel losu, nieuchronnego, czegoś bezlitosnego, ale ostatecznie sprawiedliwego i prowadzącego go w odpowiednim kierunku. W harmonijnym wariancie człowiek łatwo dostrzega niedoskonałości i słabości form niższego życia w sferach Planety oraz znajduje najbardziej bezbolesne sposoby ich likwidacji. Przy tym jednak czekają go pewne rozczarowania i nieodwracalne straty, gdyż niektóre formy niższego życia nie wytrzymują krytyki i (karmicznie) muszą zostać całkowicie zlikwidowane, z czym może mu być trudno się pogodzić, ponieważ te formy znajdują odzew w jego podświadomości, a śmierć zewnętrznych form życia niszczy coś w nim samym. Przy porażonym Plutonie zdarza się to czasem bardzo boleśnie, a człowiek może, odcinając się (emocjonalnie) od niższego życia i jego problemów, stać się jego bezlitosnym prześladowcą, widząc w nim jedynie zło podlegające bezlitosnemu wyniszczeniu; przy tym jednak niszczy w sobie ludzkie początki, stając się sługą okrutnego egrégoru i tracąc wolność wyboru. Tutaj opracowywanie idzie poprzez wnikliwe studiowanie form niższego życia z pełnym szacunkiem dla praw ich rozwoju oraz właściwej im etyki; dopiero potem człowiek będzie mógł zrozumieć i pokochać formy niższego życia, odczuwając je jako sobie pokrewne, a każda interwencja chirurgiczna okaże się lecznicza i humanitarna.
