Kwintyl Wenus – Pluton

(Tranzyt. Wenus → Natalny Pluton)

Awezał Podwodny. Aspekty

Kwintyl Wenus: Kiedy w życiu brakuje miłości, brakuje w nim życia. Ten aspekt nadaje w sferach planety żywość kontaktów społecznych oraz upodobania estetyczne, a także bezpośredniość w przejawianiu się w miłości. W tych sferach człowieka dosłownie dusić będą rutyna i zacofanie, dość charakterystyczne dla społeczeństwa jako całości, dlatego nawet niewielka porażka Wenus stworzy dla człowieka trudności w kontaktach społecznych: z jednej strony, żywość i bezpośredniość innych będą go pociągać, z drugiej zaś jego własne przejawy mogą wydać się nie tyle żywe, co niezgrabne; silna porażka Wenus może doprowadzić do psychicznych blokad i całkowitej rezygnacji z jakiejkolwiek bezpośredniej postawy. Na niskim poziomie kwintyl Wenus daje społecznie stereotypowe podejście do przejawów życia w sobie i w innych oraz skłonność do pasożytowania na jej przejawach w sytuacjach społecznych świata zewnętrznego, zwłaszcza jeśli u człowieka niski poziom energii; przykładem mogą być liczni wychowawcy, którzy żywią się (często w elementach sadyzmu) emocjami i bezpośrednimi energetycznymi przejawami dzieci i młodzieży; podobną rolę (reprezentując pasożytnicze życie) odgrywają krytycy artystyczni niższej oktawy. Harmoniczne aspekty kwintylu dają miłość ludzi za naturalną żywość przejawów oraz twórczy początek w sferach planety, który się urzeczywistnia, jednak tylko przy starannym opracowaniu.

Kwintyl Plutona: Gdy w gęstym lesie, pełnym drapieżnych wilków, pojawia się młody baranek, on nie jest w niczym winny, ale wywołuje przyjemne ożywienie. Jest to bardzo niejednoznaczny aspekt, którego interpretacja zależy nie tylko od majoryzujących aspektów Plutona i planety, ale także od ogólnego poziomu rozwoju człowieka. Ogólnie rzecz biorąc, Pluton występuje jako inspektor jakości i form życia w sferach planety, i człowiekowi przyjdzie przeżyć rozstanie z niektórymi z nich na zawsze, z czym lepiej wcześniej wewnętrznie się pogodzić (przeżywając pewien żal). Z drugiej strony, Pluton niszczy przede wszystkim pasożytnicze formy życia, i po jego wpływie człowiekowi w ostatecznym rozrachunku staje się lepiej, choć wewnętrzne robactwo i karaluchy, obficie występujące wśród programów podświadomości, wyglądają czasem w wewnętrznym świecie człowieka dość atrakcyjnie, przynajmniej jeśli nie przyglądać im się uważnie, i rozstawać się (szczególnie przy porażce planety) z tym, co w nim zabija całe jego życie, i dopiero znacznie później zrozumie, że nie było to aż tak. Urażony Pluton uczyni to bardziej surowym i bezceremonialnym, harmonicznym zaś – łagodniejszym, ale w każdym razie przeżycia (na niskim i średnim poziomie) nie będą najprzyjemniejsze. Aspekt ten daje ostre krytyczne widzenie życiowych przejawów w sferach planety, a przy porażce kwintylu człowiek na niskim poziomie może stać się czarnym nauczycielem życia, wyniszczając nie tylko jej pasożyty, ale faktycznie wszystkie jej przejawy (choć myśleć on prawdopodobnie będzie inaczej) – aspekt Sodomy i Gomory oraz AIDS.