(„Tajemnica życia” nr 2, 2006) Każdy człowiek przynajmniej raz w życiu zadaje sobie pytanie o sens swojego narodzenia i istnienia. Dla ludzi zorientowanych duchowo nie ulega wątpliwości, że narodziny i życie są przede wszystkim związane z koniecznością ewolucji duszy, zdobywaniem określonego doświadczenia, przy czym dla każdego człowieka to doświadczenie będzie unikalne i konieczne właśnie jemu.
W indywidualnej karcie astrologicznej program rozwoju ewolucyjnego osobowości, uwzględniający jej przeszłe doświadczenie karmiczne, ukazują Węzły Księżycowe. Doświadczony astrolog, opierając się jedynie na położeniu węzłów, może wiele powiedzieć o powołaniu życiowym jednostki, a także o trudnościach, przeszkodach i zakłóceniach, które będą pojawiać się na jej drodze życiowej. Czym zatem są Węzły Księżycowe? Astronomicznie są to punkty przecięcia orbity Księżyca z orbitą Ziemi. Nie będąc realnymi planetami, a jedynie punktami na sferze niebieskiej, węzły mają jednak charakter fatalny, precyzyjnie określając główny wektor rozwoju duszy w obecnym wcieleniu. Jeśli człowiek podąża za swoim „wektorem rozwoju” — życie daje mu wszelkie szanse na pomyślne „funkcjonowanie” w naszym materialnym świecie. Jeśli natomiast obiera kierunek przeciwny — na jego drodze pojawiają się wszelkie przeszkody, choroby, kataklizmy, w wyniku czego jego struktura doznaje uszczerbku i ostatecznie ginie. Węzeł Księżycowy wskazujący na ścieżkę ewolucyjną, drogę rozwoju duchowego, nazywany jest Rahu (Węzeł Wstępujący lub Wschodni). Ukazuje on cel tego wcielenia. Jest to zawsze nowa lekcja dla duszy. W życiu realnym jest to czynnik wzmacniający, przyspieszacz procesów, katalizator. Ponadto z Rahu związane są procesy indywidualizacji, wyodrębnienia i kształtowania się osobowości jako takiej. Tutaj człowiek otrzymuje znaczącą pomoc Opatrzności. Intuicyjnie każdy odczuwa ten kierunek. Podążając za nim, człowiek zyskuje możliwość przemieniania każdej przeszkody w ścieżkę przyszłego wzrostu. Z każdym krokiem bliżej węzła jego życie zaczyna nabierać nowego znaczenia. Nie można jednak osiągnąć Węzła Wstępującego, nie podnosząc się do najwyższych lekcji Węzła Zstępującego. Indywidual musi nauczyć się odrzucać swoje negatywne nawyki, reakcje i sposoby funkcjonowania, które nie służą już celowi jego życia.
Węzeł Zstępujący (lub Wchodzący) Ketu jest kluczem do przeszłości. Ukazuje on nagromadzone doświadczenie, zarówno pozytywne, jak i negatywne. Pomimo że nie pamiętamy naszych przeszłych wcieleń, podświadomie często korzystamy z ich doświadczenia, zwłaszcza w pierwszej połowie życia. Postępowanie zgodne z Ketu spowalnia wszelkie procesy, kieruje do wewnątrz, osłabia, opóźnia. Musimy uświadomić sobie przeszłe doświadczenie, wziąć pod uwagę jego niedociągnięcia i wyciągnąć odpowiednie wnioski dotyczące przeciwstawnego węzła — Rahu. Bardzo często jednak przeszłość wzbudza ciekawość, zmuszając do powrotu do starych metod postępowania. Człowiek nagle cofa się, zapominając o przyczynie zanurzenia się w przeszłość, i czyni jej ożywienie faktycznym celem swojego istnienia. Węzeł Zstępujący może być ruchomym piaskiem: można tylko spojrzeć wstecz, ale nie zrobić kroku. Jeden krok w przeciwnym kierunku — i mogą upłynąć lata, a nawet potrzebna będzie pomoc innych ludzi, aby powrócić do teraźniejszości. Jeśli natomiast człowiek zmienia swoje życiowe orientacje w przeciwnym kierunku, próbując ożywić przeszłe doświadczenie i uczynić je celem obecnego wcielenia, sytuacje życiowe zaczynają przybierać fatalny charakter. Bardzo wymowny w tym sensie jest horoskop A.S. Puszkina. Jego Węzeł Wstępujący znajdował się w znaku Byka, a Węzeł Zstępujący w Skorpionie. Odpowiednio, nowe doświadczenie powinno było być związane z harmonią, sztuką, kształtowaniem własnego systemu wartości i, co najważniejsze, z umiejętnością znajdowania pozytywnego wyjścia z każdej sytuacji. Położenie Węzła Zstępującego w Skorpionie często inicjuje przeciwne uczucia — takie jak zazdrość, wrażliwość na negatywne wpływy, podatność na sugestie oraz manipulacyjność. To właśnie przechylenie w stronę cech Ketu przyczyniło się do tragicznego końca. Ponadto na fatalność tego, co się wydarzyło, wskazuje również wiek poety — 37 lat — okres powrotu węzłów. (O okresach nieco później).
Wśród posiadaczy Rahu w Byku możemy znaleźć wielu przedstawicieli świata sztuki — są to między innymi Rafael, Ajwazowski, Balzak i Cwietajewa. W przeciwieństwie do nich, Rahu w Skorpionie zmusza swojego posiadacza do zdobycia w tym życiu doświadczenia kryzysów i strat, spojrzenia w twarz swoim lękom, a czasem przejścia przez prawdziwe piekło tego życia. W literaturze posiadaczami Rahu w Skorpionie byli Edgar Allan Poe i Gogol. Ciekawe jest położenie wstępującego Węzła Księżycowego w Raku. Tutaj, oprócz zdobycia doświadczenia emocjonalnego, doświadczenia życia rodzinnego, dla osobowości niezwykle znaczące jest także poczucie ojczyzny, patriotyzm. Nieprzypadkowo wielu przywódców miało takie położenie. Pomimo bezsprzecznej kontrowersyjności politycznych działań niektórych z nich, nie ulega wątpliwości, że wszyscy oni pragnęli jak najlepiej dla swojej ojczyzny i rzeczywiście żyli jej problemami. Są to Aleksander I, Serafim Sarowski, W.I. Lenin, co zaskakujące, Hitler (którego śmierć również była fatalna w okresie trzeciego powrotu węzłów w latach 56–57), Fidel Castro, Giennadij Ziuganow.
W życiu człowieka tematy przedstawione przez indywidualne położenie Węzłów Księżycowych będą szczególnie akcentowane w latach odpowiadających cyklowi powrotu i przeciwfazy węzłów. Jest to czas swoistego życiowego egzaminu, karmicznej próby, która czasem przybiera postać ciężkich okresów kryzysu i konieczności dokonania odpowiedzialnego wyboru. Pełny cykl Węzłów Księżycowych wynosi 18,5 roku, a przeciwfaza — 9,35 roku. Pierwszy powrót węzłów następuje w wieku 18–19 lat. Człowiekowi proponowany jest wybór związany z jego Węzłem Wstępującym. Jeśli natomiast człowiek cofa się do wyboru Węzła Zstępującego, nie odbywa się w tym wieku surowej próby, ponieważ człowiek znajduje się jeszcze w fazie kosmicznego dzieciństwa. Węzły w przeciwfazie — 27 lat. W tym czasie człowiek przeżywa duchowy kryzys. Istnieje możliwość uświadomienia sobie przeszłego doświadczenia i uwolnienia się od jego ciężaru, aby móc iść dalej. 37–38 lat — drugie powrotu węzłów. Jeśli wciąż nie dokonał wyboru, człowiekowi stawiane są poważne próby, których można nie przejść (w wieku 37 lat zmarli Bielinski, Puszkin, Majakowski). 46–47 lat — węzły w przeciwfazie (zginęli Baudelaire, J.F. Kennedy). 56–57 lat — trzecie powrotu węzłów (zginęli Cezar, Nietzsche, Hitler). Następnie w wieku 65 lat — przeciwfaza, w 74 lata — powrót węzłów, w 84 lata — przeciwfaza.
Format gazetowego artykułu nie pozwala na przedstawienie położenia węzłów we wszystkich znakach Zodiaku oraz szczegółowe omówienie okresów czasowych związanych z fazami węzłów, i nie stawiamy sobie takiego zadania. Pełne zrozumienie motywów swojego postępowania, a także przyczyn i okoliczności własnego życia, zawsze można uzyskać podczas konsultacji z profesjonalnym astrologiem. Niemniej jednak zapoznanie się z tematyką Węzłów Księżycowych pozwala osobie nieposiadającej wiedzy astrologicznej lepiej zrozumieć możliwości tej najstarszej nauki, która nie ogranicza się jedynie do przepowiedni, ale daje wzbogacające doświadczenie samopoznania.
Autor: Perestoronina N.M.
