Dziś bardzo popularne są różne szkolenia, których celem jest pozytywna transformacja świadomości, osiągnięcie sukcesu życiowego oraz uzyskanie konkretnych, pożądanych rezultatów. Pozytywny nastrój i wiara w możliwość własnych zwycięstw i osiągnięć naprawdę mogą przesunąć góry w procesie samorealizacji człowieka.
Jednak życie nie jest proste i składa się nie tylko z przyjemnych chwil, które nas inspirują. W rzeczywistości znacznie częściej musimy mierzyć się z takimi pojęciami jak obowiązek, odpowiedzialność, zależność od okoliczności. W tradycji ezoterycznej wiąże się to z tematem karmy: „Jak posiejesz, tak zbierzesz”, „Za wszystko trzeba zapłacić” itp. Bez wypełnienia indywidualnego obowiązku (karmy) nie jest możliwy postęp. Tak, często odczuwamy ulgę po wypełnieniu zobowiązań, co daje nam poczucie wyzwolenia i możliwość dalszego rozwoju, życia.
W astrologii ten temat najwyraźniej reprezentowany jest przez wibracje planety Saturn. Często Saturn nazywany jest „planetą karmy”, „planetą losu”. Saturn symbolizuje doświadczenie, próbę, cierpliwość, upływ czasu. Z nim związana jest zasada ograniczenia, gdyż to właśnie Saturn nadaje każdemu rozszerzeniu ograniczenia, sztywną formę, strukturę. Ta planeta związana jest zarówno z przeszłym doświadczeniem (w tym z poprzednich wcieleń), jak i z zadaniami, które należy rozwiązać w tym życiu.
Położenie Saturna w horoskopie pozwala wyjaśnić sens i przeznaczenie indywidualności, zrozumieć, jakie doświadczenie człowiek musi przepracować i zrealizować, aby w pełni urzeczywistnić swoją osobowość. To właśnie uświadomienie i przyjęcie obowiązków nałożonych na nas przez los jest drogą do wyzwolenia się od nich. We wszystkich religiach świata cierpliwość i pokora są centralnymi cnotami, których przestrzeganie pozwala uniknąć wielu nieprzyjemności. „Jedna chwila cierpliwości może odwrócić wielkie nieszczęście; jedna chwila niecierpliwości może zniszczyć całe życie” — mówi chińskie przysłowie. Saturn wyraża także temat dorosłości, umiejętności dokonania właściwego wyboru w trudnych sytuacjach oraz wzięcia odpowiedzialności. Najbardziej realna pomoc polega tutaj na właściwym zrozumieniu i ocenie zachodzących wydarzeń. Możliwości uzdrowiciela polegają na uruchomieniu procesu uzdrawiania, natomiast uzdrowić się, stać się całościowym może jedynie sam człowiek. Co więcej, temat leczenia dotyczy zarówno kwestii zdrowia fizycznego, jak i wszelkich trudnych sytuacji życiowych.
Aby lepiej zrozumieć zasadę działania tej planety, przyjrzyjmy się przykładowi jej pozycji w indywidualnych horoskopach znanych osobistości.
Tak więc położenie Saturna w znaku Barana często zmusza człowieka do brania odpowiedzialności, czyni go pionierem, obdarza zdolnościami organizacyjnymi. Wszystko to jest niemożliwe bez poważnej wewnętrznej pracy nad samoorganizacją i samodoskonaleniem. W Baranie Saturn znajdował się w horoskopie Piotra I, Wysockiego, Hanny Burdy. Saturn w Raku zmusza człowieka do poważnego podejścia do problemów duszy. Dzieła Szekspira, Honoriusza Balzaka, Puszkina (Saturn w Raku) wyróżniają się subtelnym liryzmem, szeroką gamą przeżyć duchowych. Saturn w Raku często oznacza, że przeznaczenie człowieka związane jest z koniecznością wzięcia odpowiedzialności za swoich bliskich, z założeniem nowych rodzinnych tradycji. Saturn w Lwie stawia przed człowiekiem zadanie samowyrażenia, ekspresji, twórczej realizacji. Dlatego wielu ludzi z taką pozycją można znaleźć w świecie sztuki: Beethoven, Anna Achmatowa, Charlie Chaplin, Czechow, Schwarzenegger, Stallone. Bardzo złożony i interesujący jest Saturn w Rybach. Tutaj zadaniem człowieka jest niesienie pomocy innym, współczucie. Na wysokim poziomie taka pozycja zmusza do pogrążenia się w mistyce, wysokiej duchowości, religii: poeta, mistyk-widzący Danił Andriejew, mistyk, duchowy nauczyciel Gurdżijew, Serafim z Sarowa.
Pełny cykl Saturna (obieg wokół Słońca) wynosi 29,5 roku. W ciągu średniego życia możemy wyróżnić trzy cykle Saturna. Pierwszy — od narodzin do 29–30 lat, drugi — od 30 do 59, a trzeci — od 59 do 88 lat. Pierwszą fazę można umownie nazwać kształtowaniem. Przez cały jej okres człowiek jest głównie pod wpływem tradycji rodzinnych, stereotypów społecznych. Stara się sprostać oczekiwaniom rodziców, nauczycieli, przełożonych, społeczeństwa w ogóle. Prawdziwe dorosnięcie człowieka, uświadomienie swojej indywidualności następuje po zakończeniu tej fazy, do 29–30 roku życia. Druga faza (30–59 lat) przypada na rozkwit życia ludzkiego i nazywana jest fazą realizacji. To właśnie tutaj następuje urzeczywistnienie indywidualnego przeznaczenia osobowości, jej realizacja w społeczeństwie. Charakter przejścia tej fazy bezpośrednio zależy od stopnia uświadomienia przez osobowość indywidualnych zadań, od tego, jak pomyślnie przebiegał proces indywidualizacji. Trzecia faza (59–88 lat) związana jest z przyszłością. Procesy fizycznego osłabnięcia powinny przesunąć akcent na życie duchowe. W tym okresie aktywność fizyczna naturalnie spada, ale na jej miejsce powinna przyjść równie ważna siła duchowa, mądrość. To właśnie duchowego wsparcia, mądrości i miłości oczekujemy od naszych starszych rodziców, dziadków. Ta pozornie nieoczywista, ale niezwykle silna podpora daje możliwość następnym pokoleniom budowania nowego życia — przyszłości. Ponadto, z punktu widzenia ezoteryki, to właśnie w tej fazie kładziemy fundamenty swojego dalszego bytu. Pełnia przeżycia tego okresu zależy z kolei od tego, jak pełni były pierwsze dwa cykle, a mianowicie — procesy indywidualizacji i realizacji osobowości.
Należy powiedzieć, że lata bliskie zmian tych trzech głównych faz (29–30, 59, 88 lat) mogą przebiegać dość trudno. W tym czasie człowiek przechodzi próbę, egzamin życiowy. I sprawdzany jest pod kątem przepracowania tematu wyznaczonego przez Saturna w horoskopie urodzeniowym. Na przykład u osoby z Saturnem w Baranie sprawdzianem będzie zdolność do brania odpowiedzialności i wykazywania się stanowczością. Może znaleźć się w sytuacji, w której nie tylko nie będzie mógł liczyć na czyjąś pomoc, ale nawet nie będzie miał u kogo zasięgnąć rady. Sukces w przejściu tych kryzysów (egzaminów) w dużej mierze zależy od stopnia, w jakim człowiek wcześniej przepracował zadania postawione przez indywidualne położenie Saturna.
Oprócz wymienionych okresów wiekowych, dość trudno przebiegają także lata około 7, 14, 21–22, 36, 43–44, 51–52, 66, 73–74, 81. Okresy te, w przybliżeniu będące wielokrotnością 7, są dobrze znane i stosowane w różnych tradycjach kulturowych. Mówią o nich psycholodzy (siedmioletnie kryzysy małżeńskie, kryzys wieku przejściowego, kryzys czterdziestolatków), Cyganie (co siedem lat można zmienić karmę), a nawet w medycynie istnieje pojęcie, że organizm ludzki jest w stanie całkowicie odnowić się (przebudować) co siedem lat.
Z czym związane są te siedmioletnie kryzysy? Astronomicznie Saturn co około siedem lat tworzy nieharmonijny aspekt względem swojej pozycji w horoskopie urodzeniowym. Oznacza to, że w tych okresach następuje zmiana ukształtowanych struktur życiowych, przejście na nowy poziom rozwoju, wymagające opanowania innych form i metod działalności życiowej. Tak więc pierwszy kryzys związany jest z rozpoczęciem przez dziecko nauki w szkole, w wyniku czego jego natura przechodzi szereg istotnych, a czasem bolesnych, ale koniecznych zmian i transformacji. Kryzysy Saturna zawsze przynoszą rezultat. Zawsze przychodzą z próbą: czy żyjemy właściwie, czy umiemy uwolnić się od starego, aby zrobić miejsce dla nowego. Na zakończenie chciałoby się życzyć wszystkim życiowej wytrwałości, cierpliwości i zdobycia błogosławionej mądrości, która pomaga nam pokonywać wszystkie życiowe perypetie i nie tracić ducha w pozornie beznadziejnych sytuacjach.
Autor: Perestoronina N.M.
