Pomimo współczesnych swobodnych obyczajów większość dziewcząt nadal marzy o ślubie, i to oficjalnym, aby w paszporcie pojawił się odpowiedni wpis. Mężczyźni zaś, zwłaszcza w młodości, nie spieszą się do urzędu stanu cywilnego. Dziewczyna stawia więc pytanie: „Jak poślubić swojego ukochanego?”…
Istnieje wiele sposobów, ale prawdopodobnie do każdego trzeba dopasować swój klucz.
Czasem trzeba wypróbować cały pęk kluczy, zanim trafi się ten, który otworzy jego serce. Doświadczone swatki radzą niecierpliwym narzeczonym, aby nie byli natrętni, nie dawali po sobie poznać, że nie mogą się doczekać ślubu.
Jedne wciąż biorą mężczyzn kulinarnymi arcydziełami, ale ten sposób rzadko się sprawdza, gdyż obecnie wielu mężczyzn gotuje lepiej niż kobiety.
Jednym z najskuteczniejszych sposobów nazywa się pochlebstwo. Ale, moim zdaniem, mądry mężczyzna nie da się nabrać na nachalne pochlebstwa. A głupiec, jeśli oczywiście nie jest on księciem z bajki, któremu ktoś potrzebny? Najprawdopodobniej nie należy pochlebiać, lecz mówić uzasadnione komplementy i chwalić mężczyznę za osiągnięcia oraz dobre uczynki. Być docenionym sprawia każdemu człowiekowi przyjemność.
Koniecznie trzeba też być dobrą słuchaczką. Nawet jeśli temat, który poruszył twój mężczyzna, jest dla ciebie całkowicie nieinteresujący, i tak warto słuchać z zainteresowaniem. To sprawia przyjemność ukochanemu i jest korzystne dla samej kobiety, gdyż daje możliwość poznania czegoś nowego o tej osobie.
O tym swego czasu bardzo trafnie napisał André Maurois w „Listach do nieznajomej”:
„Nigdy nie uwierzę, aby dziewczyna nie mogła zdobyć uwagi mężczyzny, nawet rozmawiając z nim wyłącznie o nim samym. Większość mężczyzn jest próżna we wszystkim, co dotyczy ich zajęć. Wysłuchajcie, jak mówią o sobie i swoich sprawach – to wystarczy, aby uznali was za mądrą, aby zapragnęli was ponownie zobaczyć”.
A jeśli chcesz oswoić mężczyznę, nie spiesz się z opowiadaniem mu o sobie we wszystkich szczegółach, nie kłóć się z nim, nie staraj się zadziwić go swoją błyskotliwością, za to ochoczo śmiej się z jego żartów.
Nie zapominaj częściej pytać mężczyznę o radę. Mów mu, jak ważna jest dla ciebie jego opinia.
Proś go o pomoc. Pozwól sobie czasem być bezradną i słabą. Ale z tym ostatnim nie należy przesadzać.
Staraj się nie krytykować swojego wybranka bez powodu. Jest dorosłym człowiekiem, ukształtowanym, ma swoje nawyki, zalety i wady, i raczej nie zechce się ich łatwo pozbyć. Wówczas albo pogodzi się z nimi, albo będzie szukał innej narzeczonej.
Postaraj się stać się dla swojego mężczyzny niezastąpioną. Naucz się robić coś, czego może dokonać tylko ty.
Podzielaj jego hobby i zainteresowania. Naucz się rozumieć to, czym się interesuje. Ale jednocześnie nie otaczaj mężczyzny opieką, nie pouczaj go, jak ma żyć, co i jak ma robić, nie stawaj się jego drugą matką. Jednocześnie nie zaniedbuj swoich przyjaciół i zainteresowań. Czasem znikaj z pola widzenia, tłumacząc się zajętością…
I, choć to może być przerażające, spróbuj zaprzyjaźnić się z jego matką, jeśli oczywiście on ją kocha i często się z nią kontaktuje.
Jeśli już mieszkacie razem, a mężczyzna nie zamierza się żenić, zaproponuj na jakiś czas rozstanie, stań się bardziej samodzielna, nie rezygnuj z nowych znajomości.
Jeśli twój wybranek naprawdę cię ceni, ten sposób pomoże.
A jeśli z jego strony nie było i nie ma żadnych uczuć poza wygodą, jaką dawało mu współżycie z tobą, to może nic z tego nie wyjdzie.
Zastanów się jednak, czy warto trzymać się mężczyzny, który traktuje cię jedynie jak zabawkę seksualną lub służącą?
I wreszcie, jeśli wasze relacje przestały być romantyczne, weszły w fazę rutyny, a mężczyzna nie spieszy się do urzędu stanu cywilnego, zaproponuj mu, aby na urlop wybrali się do jakiegoś egzotycznego kraju. Ta podróż odświeży wasze relacje, wypełni je romantyzmem. Ponadto można tam wziąć ślub według lokalnych zwyczajów, które nie zobowiązują mężczyzny, ale mogą wydać mu się interesujące.
Jednocześnie na poziomie podświadomości ślub i tak dojdzie do skutku, co może skłonić go do zawarcia oficjalnego małżeństwa po powrocie do kraju.
