Mężczyźni, oni są tacy jak dzieci. I podobnie jak dzieci, są po prostu napchani różnymi irytującymi nawykami. Nie chodzi tu wcale o palenie czy obgryzanie paznokci. Istnieją nawyki, które są charakterystyczne głównie dla mężczyzn. To przez nie dochodzi do większości drobnych domowych kłótni i konfliktów. Rzadko która kobieta, widząc „psoty”, nie budzi w sobie macierzyńskiego pragnienia, by naprawić „małego łobuziaka”. Ale nawyki są różne – niektóre można próbować zmienić, z innymi łatwiej się pogodzić, a przez trzecie – nawet rozstać się.
Wybaczcie, ale nie zwracajcie na to uwagi
Istnieją męskie nawyki, które są raczej wynikiem indywidualnego gustu czy charakteru niż złych manier. Nawyki często odzwierciedlają charakter ukochanego lepiej niż jego słowa, a nawet czyny. To, co kształtuje się już w głębokim dzieciństwie, trudno zmienić, a szkoda z takich nawyków jest niewielka, dlatego w tym przypadku łatwiej się z nimi pogodzić, niż próbować narzucić własny gust. Szczególnie jeśli nawyki te nie wpływają na twoją samoocenę, komfort życia czy relacje z innymi ludźmi.
- Nie podoba ci się, jak się ubiera.
- Słucha zbyt głośnej muzyki.
- Je bardzo szybko (powoli, hałaśliwie, uwielbia niezdrowe potrawy).
- Nie ścisza telewizora, kiedy dzwonisz.
- Nie zgadzacie się w pewnych kwestiach, na przykład dotyczących wydatków czy polityki.
- Dużo czasu poświęca swojemu hobby.
- Jest niechlujny i rozrzuca swoje rzeczy dookoła, albo przeciwnie – pedantycznie schludny.
- Głośno chrapie przez sen.
Oczywiście, która kobieta nie zirytuje się na wieczne męskie pytanie „Gdzie są moje skarpetki?”. Zwłaszcza że w garażu, wśród sterty rupieci, bez problemu znajdzie potrzebną do samochodu śrubkę. Oczywiście, i takie nawyki można próbować skorygować, jeśli bardzo się postarasz. Ale zastanów się, czy to naprawdę jest konieczne. Przecież próbując zmienić integralność mężczyzny, którego kochasz, możesz z czasem zmienić także jego podejście do ciebie. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli chcesz go naprowadzić na właściwą drogę, rób to taktownie i delikatnie.
Bez wątpienia, niektóre nawyki świadczą o zwykłej nieuprzejmości, braku szacunku wobec ciebie lub innych ludzi i złym wychowaniu:
- Przeklina bardzo często.
- Nie umie zachować się przy stole.
- Nie potrafi się powstrzymać w miejscach publicznych (wydaje nieprzyzwoite dźwięki, drapie się w intymne miejsca itp.).
- W twojej obecności komentuje urodę innych kobiet.
- Jest leniwy (nic nie robi w domu, zbyt dużo leży na kanapie).
- Spędza weekendy głównie ze swoimi przyjaciółmi.
- Jest niechlujny i zaniedbany.
Z reguły takie nawyki nie wynikają z chęci szokowania otoczenia, a jedynie z tego, że mężczyzna po prostu nie wie, jak zachować się inaczej. W takich sytuacjach ważne jest nie to, co powiesz, ale jak to powiesz. Nie wprawiaj go w zakłopotanie, strofując go publicznie. Poczekaj, aż zostaniecie sami, albo odciągnij go na bok, gdzie nikt was nie usłyszy. Mów delikatnie i nie używaj zbyt pobłażliwego tonu. Dobry początek może brzmieć tak: „Kochanie, pewnie tego nie zauważasz, ale zbyt często… Wydaje mi się, że przez to ludzie mogą mieć o tobie gorsze zdanie, niż jesteś w rzeczywistości”. Jeśli mężczyzna naprawdę cię kocha, posłucha twojej opinii i będzie próbował się powstrzymać.
W przypadku braku chęci do współpracy, nie zmuszaj go do niczego. Przecież w domu są także typowo męskie obowiązki, na przykład wiercenie dziury czy wbicie gwoździa. A czasem po prostu chce się rozerwać poza domem. Znacznie skuteczniejsze będą tu pieszczoty, spryt czy podstęp. Tylko nie pozwalaj na to ciągle, bo zupełnie rozleniwi się i przestanie wstawać z kanapy.
Zrezygnuj z jakiejkolwiek nadziei, jeśli
Czasem zachowanie mężczyzny wynika z głębszych problemów psychologicznych, których nie da się naprawić zwykłą rozmową.
- Jest nieuprzejmy wobec nieznajomych.
- Musi zawsze mieć rację.
- Jest niedojrzały jak na swój wiek.
- Upokarza cię w obecności innych.
- Jest zazdrosny o twoją rodzinę i przyjaciół.
- Zjada całe przygotowane jedzenie, nie pytając, czy ty też będziesz jadła.
- Jest patologicznie skąpy albo, przeciwnie, rozrzutny.
Wygląda na kuszące spotykać się z „złym chłopcem”, ale to właśnie ten przypadek, kiedy rodzice starają się mocniej kontrolować swoje dorastające córki. Jesteś dla niego za dobra. Z takiego mężczyzny nigdy nie wyrośnie dżentelmen, bez względu na to, ile dobroci czy poświęcenia włożysz w jego reedukację. Nieodpowiednie i egoistyczne zachowanie często przeradza się w emocjonalną przemoc i fizyczne znęcanie się. Nieważne, jak bardzo jest przystojny czy hojny – uciekaj od niego ile sił w nogach, póki jeszcze czas. Nie marnuj na niego swojego czasu i uczuć – on tego nie doceni.
