Są wśród nas, nasi drodzy i mężni, mądrzy i utalentowani, tchórzliwi i pomysłowi, uśmiechnięci i grubiańscy, ciężcy i zwinni, samolubni i uczciwi, szczerzy i bezczelni, oziębli, kochający, delikatni, kłamliwi, leniwi, bez serca.
Są tacy różni, ale wśród nich nie ma idealnych. Nasi mężczyźni wywołują w nas całą gamę uczuć, od promiennej tkliwości po ciemne, mętne rozdrażnienie. I czasem to oni są odpowiedzialni nawet za naszą zjadliwą ironię.
Alces alces – łoś. Klasa ssaki, rząd parzystokopytne, rodzina jeleniowate. Prawie jeleń, ale znacznie większy… niechlujny i niezdarny. Jeden z najpospolitszych gatunków w rodzinach wielkiego miasta, zasięg występowania – miejskie peryferie i dzielnice robotnicze. Łoś wyrósł, kościsty i mało oświecony. Żuje gumę. Rozwiązuje krzyżówki, ale nigdy nie potrafi wypełnić strony z horoskopem. Młode pozostaje w rodzinie rodziców, dopóki nie weźmie go pod swoje skrzydła obca łosza, ale rodzinę tworzy często nietrwałą, czego przyczyną są różnorodne nałogi łosia: od alkoholu, przez hazard, po pornografię. Łoszę swoją podnieca, imion młodych nie pamięta. Jeśli szczęściu dopisze i łosza okaże się fizycznie silniejsza od łosia, to ona utrzyma go w ryzach nawet do czterdziestu lat (progu starzenia się łosi w wielkich miastach), on zaś nie otrzeźwieje.
Pongo – orangutan Klasa ssaki, rząd naczelne, rodzina człowiekowate. Orangutan (zool. orangutan), owłosiony, niezdarny, drażliwy. Nie goli się, nie dba o wygląd i modę, ale mimo to uwielbia robić sobie zdjęcia, młode samice i piwo. Często zna trzy akordy „na gitarze”, wykorzystuje je jako rytuał godowy. Do pracy podchodzi z trudem, bo z jednej strony, jakoby, nie jest wilkiem. Z drugiej – odczuwa potrzebę realizacji wewnętrznych popędów. Poza tym w pracy często trafiają się ładne sekretarki i dbające księgowe. Mieszka w legowisku, które własnymi rękami przerobił z mieszkania odziedziczonego po rodzicach. W legowisku śmierdzi, z czego orangutan się cieszy – to odstrasza od niego gości płci żeńskiej.
Rodzinę zakłada jedynie wyjątkowo lub jeśli go do tego zmuszą. Ogólnie zaś cichym radościom rodzinnym i wychowaniu potomstwa woli kawalerski tryb życia ze swoją wieczną gonitwą za skarpetkami i zdobywaniem pożywienia. Do samego końca szuka „tej jedynej”, umiejętnie unika alimentów. Tę jedyną z reguły nie znajduje, bliżej sześćdziesiątki i przerostu prostaty wraca do pierwszej żony i dzieci, które zdążyły go już zapomnieć. W domu dorosłych dzieci zatrzymuje się na wizytę, szybko staje się bezczelny, domaga się wykwintnego jedzenia i „wszyscy mają się zamknąć, tata śpi”.
Nyctereutes procyonoides – jenot Klasa ssaki, rząd drapieżne, rodzina psowate. Niejasne – czy to jenot, czy pies. Niewymagający, wszystkożerny. Często korzysta z cudzych nor, porzuconych przez poprzednich właścicieli, gdzie czuje się bardzo komfortowo i szczerze nie rozumie, dlaczego współczują mu otoczeniu. Pod względem ubarwienia nie wyróżnia się niczym szczególnym, futro nie ma żadnych unikalnych cech, ubarwienie dawno już się znudziło, ale ma znaczenie przemysłowe, dlatego też jest trzymany w niewoli. Jedyny z rodziny psowatych, który potrafi udawać martwego, co bardzo pomaga mu w życiu i w pracy. Pracuje zaś, choć jest jenotem, jak wół. Czasem – jak półtora wołu.
Rodzinę zakłada późno, ale potomstwo wychowuje z pełnym oddaniem sił i energii, nie zrzucając obowiązków rodzicielskich na jenotzycę. Żonę kocha. Ona mu zdradza, on po cichu bardzo to przeżywa, co znacznie skraca jego i tak psie życie.
Castor fiber – bóbr europejski. Klasa ssaki, rząd gryzonie, rodzina bobrowate. Tradycyjna podpora społeczeństwa, nosiciel wszystkich cech cenionych w elektoracie polityków – ufny, pracowity, skłonny iść tam, dokąd mu każą, zadowalać się tym, co znajdzie po drodze. Potrafi na pustym miejscu zbudować miasto, zagospodarować nieużytki, osuszyć bagna i polecieć w kosmos. Cieszy się ciężkim życiem i nie życzy swoim dzieciom niczego innego. W samodzielnie zbudowanej chatce wraz z rodzicami mieszka czasem nawet trzy pokolenia młodych. Rodzice wariują, ale wytrzymują. Kiedy sił już nie mają, przenoszą się na inną rzekę, gdzie niedługo przed śmiercią udaje im się zbudować jeszcze jedno mieszkanie. Przechodzi ono w ręce prawnuków.
Panthera leo – lew. Klasa ssaki, rząd drapieżne, rodzina kotowate. Tak, tak, po prostu lew. Król zwierząt i tak dalej. Występuje głównie w dzielnicach sypialnych. Ulubione mieszkanie – mieszkanie w bloku z wielkiej płyty. Na wolności lwy żyją w grupach – w stadach, gdzie zdobywaniem pożywienia i wychowaniem młodych zajmują się wyłącznie samice. Ojciec zaś w tych krótkich wolnych od snu chwilach, kiedy nie krzyczy, nie je i nie znaczy terytorium, może dać młodemu lwu smacznego kuksańca – na tym kończy się jego udział w sprawach rodziny. Lew uważany jest za przywódcę stada z nazwy, ponieważ jego funkcje w stadzie ograniczają się do ochrony terytorium rodziny przed podobnymi do siebie darmozjadami. Więc jeśli twój wybranek kamieniem leży na kanapie i śpi dwadzieścia godzin na dobę, w krótkich przerwach pożerając najlepsze kawałki z lodówki, wiedz – to lew. I możesz być z tego dumna. Zwłaszcza, że statystyki mówią, iż w niewoli lwy osiągają większe rozmiary. Szczególnie w okolicy brzucha.
