Bikwintyl Słońce – Wenus
(Tranzyt. Słońce → Natalna Wenus)
Aweksalom Podwodny. Aspekty
Bikwintyl Słońca: Perspektywicznym kierunkiem wykorzenienia przestępczości jest powszechne stosowanie miłosierdzia. Ten aspekt kieruje inicjatywę człowieka w sferach planety ku niższym i niedoskonałym formom życia, co na niskim poziomie przejawia się głównie w dyrektywach i zaleceniach, które są wprowadzane władczo, lecz ze słabym zrozumieniem istoty sprawy. W rzeczywistości ten aspekt oznacza, że człowiek może wziąć konstruktywny udział w problemach niższego życia, a ponadto potrzebuje jego wolnych impulsów i inicjatyw, jednak pod warunkiem dobrego zrozumienia i nie wyłącznie interesu własnego. Wówczas człowiek może zdziałać wiele, a przy tym wzrośnie nie tylko jego własna żywotność, lecz także ujawnią się ludzkie początki. Porażka Słońca oznacza silne tendencje dyktatorskie, skłonność do lekceważenia złożoności wewnętrznych antagonistów i problemów niższego życia oraz wyraźne odseparowanie się od nich jako form ewolucyjnie wyższych; porażka planety oznacza trudności w problemach niższego życia (w tym w odpowiednich sferach, z powodu własnego egoizmu). Harmonia Słońca i planety oznacza pokusę czysto egoistycznego, łatwego korzystania z niższego życia, które nie stawia widocznego oporu, a wręcz przeciwnie — będzie, zwłaszcza na początku, szczęśliwe z każdej uwagi ze strony takiego „wyższego” towarzysza, choć on obsypuje je kroplami i podsypuje solą z dość oczywistymi intencjami. Na przykład harmonijny bikwintyl Słońce–Księżyc daje dobre zrozumienie zwierząt domowych i miłości do nich w typie miejskim (ulubiony pies, śpiący z właścicielem w jednym łóżku) lub wiejskim („Jedz, jedz, moszak, do jesieni zarżniemy”).
Bikwintyl Wenus: Filozof idzie w głąb, polityk w górę, a zwykły człowiek pluska się w kałuży bez odpowiedzialności. Ten aspekt nadaje w sferach planety uspołeczniony stosunek do niższego życia, czyli człowiek znajduje się pod silnym wpływem społecznych stereotypów, co na niskim poziomie ma raczej pozytywne znaczenie (na przykład zasada „dzieci i zwierząt nie należy krzywdzić”), zaś na wyższych może dać silny snobizm, czyli wyraźne odseparowanie, uznając je za niższe (na przykład pogardliwe spojrzenie mieszkańca stolicy na życie prowincji lub ekonomicznie rozwiniętego kraju na „zacofane”). Głębokie opracowanie, zwłaszcza bikwintyla do planet trzeciego i czwartego poziomu, daje wgląd w postęp społeczny w ramach programów karmicznych i ewolucyjnego rozwoju ludzkości (co nie jest proste, gdyż procesy te często są skierowane przeciwnie), na średnim poziomie człowiek będzie interesować się życiem różnych warstw społecznych, zwłaszcza niższych, ich charakterystycznymi problemami i sprzecznościami. Ludzkość. W wariancie harmonijnym ten aspekt daje takt, urok i łatwość porozumienia w kontaktach z niższymi warstwami społecznymi, dostrzeganie piękna przedludzkich form życia (zwierząt, roślin itd.) oraz naturalną radość w kontaktach z nimi (w sferach planety), przy porażce zaś różne emocje, w tym także miłość i nienawiść, do niższego życia, podczas których w każdym przypadku należy przede wszystkim szukać wyrażonej w człowieku humanitarności.
