Fakt 36

RZYMSKIE CESARZE A ASTROLOGIA
Historia rozwoju astrologii w Cesarstwie Rzymskim praktycznie pokrywa się z historią samego Rzymu. Cesarz Numa był wtajemniczony we wszelkiego rodzaju sztuki magiczne. „Mark Antoniusz nigdy nie podróżował bez astrologa, którego poleciła mu Kleopatra” (zob.: H.P. Blavatsky. Tajemna Doktryna). Przed objęciem tronu August Cezar udał się do astrologa Teogenesa, który ukląkł przed młodzieńcem i przepowiedział mu objęcie władzy. August był tak zaskoczony, że opublikował swój horoskop i wybił na jednej ze stron srebrnej monety znak Koziorożca, pod którym się urodził. Astrolodzy Trasyllus-starszy i Trasyllus-młodszy stale doradzali cesarzom Tyberiuszowi i Neronom. „Tyberiusz, który nie wierzył w nic poza Jowiszem, bezgranicznie ufał chaldejczykom (astrologom). Studiował astrologię pod kierunkiem Trasillusa, którego poddał surowej próbie. Sam Tyberiusz osiągnął szczyty mistrzostwa w tej nauce i przepowiedział, że kiedyś na tron wstąpi Galba, a w swoich ostatnich latach – Gajusz” (zob.: Granger. Worship of the Romans). Według Seneki, „gdy Paweł zebrał się na wojnę przeciwko Persom, na niebie pojawił się meteor wielkości księżyca; podobny znak zwiastował śmierć Augusta, egzekucję Sejana, a także zapowiadał śmierć Germanika”. Astrolog i matematyk Silla podczas interpretacji horoskopu Kaliguli ujawnił Cezarowi czas i okoliczności, w których Kaligula zginie. Ten sam cesarz został ostrzeżony przez Sortesa Antineusa, że „powinien obawiać się Kasjusza”; i zginął podczas spisku, zabity mieczem należącym do człowieka noszącego to imię. Oton, któremu Ptolemeusz zapewnił, że przeżyje Nerona i zostanie władcą Rzymian, otoczył się wróżbitami i astrologami, zwracając się do nich po rady. Sam Neron również zajmował się astrologią. Witeliusz, próbując wygnać astrologów z Rzymu – czyli wszystkich poza własnym – został postawiony pod ścianą. Ci „chaldejczycy” przechytrzyli go, rozpowszechniając oświadczenie, że dzień, w którym ustawa o wygnaniu wejdzie w życie, będzie również dniem śmierci cesarza. Witeliusz był tak przerażony tą prognozą, że pozostawił ich w spokoju. Wespazjan, który codziennie zwracał się o radę do gwiazd, słuchał ostrzeżeń Selena. Wespazjan, Tytus i Nerva podziwiali rady Apolloniusza, maga-astrologa z Tiany, i zwracali się do niego, podczas gdy Neron i Domicjan, którzy bali się jego mądrości i siły, drżeli przed nim. Domicjan nie podejmował żadnej ważnej decyzji bez konsultacji z Apolloniuszem i jego gwiazdami. Hadrian, który również studiował astrologię, prowadził dziennik swojego życia według gwiazd, przepowiadając nawet godzinę własnej śmierci; wiedział o wszystkich wydarzeniach na długo przed ich zaistnieniem. Septymiusz Sewerus zamówił umieszczenie swojego horoskopu z przepowiednią, że nie powróci z wyprawy do Anglii, na dachu pałacu. Zmarł w Yorku zgodnie z własnym proroctwem. Już wspominaliśmy, że Konstantyn Wielki wierzył w gwiazdy, a astrolog Heliodor był doradcą cesarza Walensa. Juliusz, jeden z najbardziej wykształconych rzymskich cesarzy, napisał, że w młodości studiował astrologię. Historyk Ammianus Marcellinus również potwierdza, że Juliusz pasjonował się naukami tajemnymi. (Manly P. Hall Astrologia. Klucze do poznania. Tłum. z ang. – M.: Sfera, 2002. S. 68)