Kwadrat Uran – Chiron
(Tranzyt. Uran → Natalny Chiron)
Awezał Podwodny. Aspekty
Kwadrat Urana: talent średniej klasy pragnie chwili natchnienia, wielki – chwili wytchnienia od niego. Kwadraty wyższych planet dają efekt roku, z którym walczyć na próżno, a ściślej mówiąc, szkodliwie, gdyż zepsuć sobie (i otoczeniu) życie nieodpowiednim zachowaniem w sferach planety stojącej w kwadracie do wyższej, człowiek może bardzo poważnie. Jednak człowiek wybiera sposób odnoszenia się do tego, co się dzieje, i sposób jego postrzegania, tak zwany punkt widzenia: zarówno ten, na który patrzy, jak i ten, z którego, czyli z jakich pozycji, na nich patrzy, i ten wybór w głównej mierze określa jego opracowanie kwadratów wyższych planet, a zatem i los w ramach światowej karmy. Na przykład kwadrat Wenus – Uran daje nie tylko nieprzezwyciężoną skłonność do ekscentrycznego i niekontrolowanego zachowania społecznego w najbardziej odpowiednich warunkach, ale także niezdolność do długiego kochania partnera, który w żaden sposób się nie zmienia z czasem – człowiekowi staje się niewymownie nudno. Można jednak w związku z tym raz na miesiąc zmieniać partnerów, a można codziennie zmieniać punkt widzenia na daną osobę, odkrywając w niej coś zasadniczo nowego, choć drugi wariant jest znacznie trudniejszy. Ogólnie kwadrat Urana daje planecie geniusz na granicy normy (czasem nawet poza nią), ale konstruktywnie zrealizować uraniczne idee i objawienia bywa bardzo trudno. Człowiekowi potrzeba starać się zrozumieć sens swojej ekscentryczności, nauczyć się czytać uraniczne znaki w planetarnych przejawach, i wtedy zacznie częściowo przejrzeć skomplikowany wzór karmy, który wokół niego się kręci, i być może odkryje światu coś dotąd nieznanego, niezrozumiałego i niemożliwego, lecz realnego. Przejawy kwadratu Urana nie można zrozumieć – do nich można tylko przywyknąć i nauczyć się jakoś je wykorzystywać, ale przy całej szczęśliwości i skuteczności ich zastosowań u człowieka pozostanie wrażenie, że strzela on z armat do wróbli, a godny Urana cel pozostaje niewidoczny. Kwadrat Urana daje wspaniałe możliwości stawiania kija w szprychy innym, i jeśli człowiek postawi sobie za cel przeszkadzać zlym i inwolucyjnym programom, może w tym być bardzo pomysłowy. Niestety, najczęściej tym kwadratem posługują się, przeciwnie, do zakłócania ewolucyjnego nurtu, tworzenia w nim zawirowań, czyli karmicznych węzłów, w czym oczywiście przejawia się twórczość Absolutu, ale człowiek, przez którego ta twórczość się realizuje, staje się czarnym nauczycielem. Jednak dla losu konkretnego człowieka nie jest obojętne, na jakim poziomie i jak odbywa się to czarne nauczycielstwo, w roli krytyka, donosiciela czy kata, dlatego do przejawów kwadratu Urana należy podchodzić uważnie, gdyż tutaj nieznaczne akcenty (w tym także wewnętrznego stosunku do tego, co się dzieje) mogą mieć dalekosiężne konsekwencje.
Kwadrat Chirona: opuściwszy się na dno nurtu życia, nie należy puszczać baniek bez specjalnej potrzeby. Kwadrat Chirona daje człowiekowi w sferach wpływu planety silne, niezrozumiałe i na pierwszy rzut oka absolutnie nieprzezwyciężalne ślepe uliczki rozwoju, których otwieranie nie jest pośpieszane. Jeśli kwadrat stoi w nieruchomym krzyżu, to mogą to być drobne ślepe uliczki, które nieustannie zmieniają się jedna w drugą, za którymi jednak widać jedną wielką, stale się odtwarzającą. Kwadrat Chirona oznacza karmiczne żądanie patrzenia na planetę i związane z nią problemy w niekonwencjonalny sposób, w szczególności szukania ich źródła w własnej niedoskonałości, dysharmonijności interakcji programów podświadomości i przestrzegania społecznych stereotypów, które Chiron zawsze przezwycięża, a w przypadku kwadratu – najintensywniej. Kwadrat Chirona nie daje człowiekowi w odpowiednich sferach możliwości podążania za zwyczajnymi poglądami i stereotypami: szybko prowadzą one działanie w ślepy zaułek, a podnosi się niewiarygodny chaos, za którym coś stoi, ale co dokładnie, pozostaje niejasne. Na średnim poziomie u człowieka może wytworzyć się stosunek typu czarnego humoru, który jest lepszy od paniki, ale jednak konstruktywny nie jest. Tutaj od człowieka wymaga się rozeznać się w sobie, zrozumieć rolę planetarnej zasady w swoim życiu (zewnętrznym i wewnętrznym) i zrobić coś konstruktywnego z punktu widzenia Chirona, czyli zmaterializować pewne subtelne plany związane z planetą. Zwykle wygląda to jak zmaterializowany cud, ale taki, któremu można nauczyć innych. Na wysokim poziomie ten aspekt daje przełom w wielkiej twórczości w sferach związanych z planetą i zdolność odkrywania oryginalnego talentu w innych, ale także uczucie niezadowolenia zarówno ze swoich metod, jak i konkretnych osiągnięć, jakby ktoś za plecami człowieka z niedwuznacznym szyderstwem, przechodzącym w jawne szyderstwo, mówił mu: „I co?”. Na niskim poziomie człowiek może postawić sobie za cel dyskredytację wszelkich twórczych przejawów planetarnej zasady i w pewnym stopniu w tym odnieść sukces, szczególnie odnosząc się do siebie samego.
