Kwinkunks Mars – Neptun
(Tranzyt. Mars → Natalny Neptun)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Kwinkunks Marsa: Siła zła jest oczywista; siłę dobra można ocenić jedynie pośrednio, z faktu, że zło jeszcze nie zwyciężyło definitywnie. Aspekt ten stwarza w sferach planety problem wzajemnego oddziaływania energii na ziemskich i kosmicznych wibracjach. Na niskim poziomie człowiekowi często brakuje ziemskich rodzajów energii, natomiast kosmicznymi włada słabo, wskutek czego dochodzi do pewnych zakłóceń. Na przykład kwinkunks Mars–Księżyc może dać talent uzdrowiciela, maskowany zdolnościami do zwykłego masażu liniowego, który jednak będzie wykonywany przez daną osobę w sposób nie do końca zwyczajny – jej ręce w odpowiedzialnych sytuacjach będą poruszać się niejako same, jeśli okaże się ona zdolna im zaufać. To ostatnie jednak wcale nie jest proste, gdyż podświadomość (osobista i zbiorowa) zwykle nie ufa intuicji, a tym bardziej ruchom o niezwykłych wibracjach energetycznych.
Kwinkunks Marsa stawia w sferach planety problem poziomu energii aktywności, co oznacza konieczność precyzyjnego wyboru jej form oraz równie precyzyjnej kontroli nad własną energią wewnętrzną, gdyż kwinkunks podkreśli kosmiczną niedopuszczalność grubych stanów emocjonalnych i po prostu energicznych przejawów instynktów. Na przykład przy kwinkunksie Wenus–Mars stosunkowo grube, lecz społecznie całkiem adekwatne przejawy miłości okażą się dla człowieka całkowicie niedopuszczalne z kosmicznego punktu widzenia, o czym Kosmos da mu zrozumieć czasem dość osobliwymi metodami. Tak czy inaczej, człowiek z czasem przekona się, że w miłości powinien być bardzo ostrożny, a po opanowaniu, które przede wszystkim wymaga postrzegania ukochanej osoby jako istoty duchowej, stanie się zdolny do bardzo intymnych, subtelnych i głębokich relacji oraz wzajemnych oddziaływań.
Kwinkunks Neptuna: Bycie dobrym nie jest konieczne – wystarczy być uczciwym i uważnym. Aspekt ten wywiera w sferach planety wpływ kosmicznej miłości, którą człowiek na niskim poziomie odbiera najczęściej negatywnie. Współczesna cywilizacja jest taka, że nawet ziemskie siły popychające człowieka do rozwoju ewolucyjnego odbierane są przez niego głównie jako złe, a świadomym rozwojem duchowym zajmują się najczęściej ludzie, którzy znaleźli się w całkowitym ślepym zaułku we wszystkich innych dziedzinach. Dlatego wysokie wibracje Kosmosu w sferach planety oznaczają dla człowieka albo niezrozumiałe zmiany świadomości (transcendentne medytacje), albo takie zwroty życiowe, że „bez półlitra się nie rozpozna”. Te ostatnie obniżą poziom kosmicznej medytacji do ziemskiego, zrozumiałego i nawet niemal ekstatycznego.
Przy negatywnym wpływie Neptuna w sferach planety możliwe jest irracjonalne poczucie kosmicznej winy, zwykle wypierane, oraz wewnętrzny konflikt wynikający z niezgodności wyobrażeń o kosmicznej i ziemskiej łasce, miłosierdziu i współczuciu, gdyż Kosmos bardziej jest zainteresowany ewolucją ducha, natomiast ludzie w głównej mierze ograniczają się do ciała fizycznego, eterycznego i astralnego, a prawa karmy całkowicie ignorują. Aby przezwyciężyć sprzeczność między ziemskimi a kosmicznymi neptunicznymi wpływami, człowiek powinien nauczyć się dostrzegać karmę, zająć kosmiczny punkt widzenia i dopiero potem próbować uzgodnić ziemską karmę z wpływami wyższymi. W tym celu w sferach planety konieczne jest przede wszystkim pozbycie się ciągłego drobnego kłamstwa i samooszukiwania się, które maskują niebezpieczeństwo. Kosmiczna miłość nie tyle łagodzi cierpienie, ile skraca je, kierując je na bardziej konstruktywne dla człowieka tory.
