Kwinkunks Merkury – Jowisz
(Tranzyt. Merkury → Jowisz natalny)
Awezał Podwodny. Aspekty
Kwinkunks Merkurego: Każde słowo ma swój prawdziwy sens. Ten aspekt nadaje kosmiczny kierunek myślom w sferach planety, ale oznacza to nie tylko zainteresowanie fantastyką naukową, lecz także pewne trudności w ziemskich sposobach pojmowania, co może przysporzyć człowiekowi sporo drobnych nieprzyjemności, gdyż zwyczajny, społecznie akceptowany sposób myślenia wyda mu się nudny, niewystarczający i niezadowalający. Jego własne myśli i rozważania mogą wydawać się człowiekowi obiektywnymi i dowcipnymi, czasem wręcz bezwarunkową uniwersalną prawdą, lecz w rzeczywistości będą najczęściej eklektyczną mieszanką słabego myślenia ziemskiego z nieprzyswojoną kosmiczną świadomością, z której trudno będzie wydobyć racjonalne lub zdrowe ziarna mistyczne. W momentach silnego załączenia kwinkunksa człowiek będzie odczuwać nieludzki potok swoich myśli i może się ich lękać lub wręcz przeciwnie – przyjmować z zadowoleniem, w zależności od majorowych aspektów kwinkunksa oraz horoskopu jako całości. Jednak przyzwyczajenie się do kosmicznego charakteru myśli i umiejętność skonstruowania ich w sposób konstruktywny, powiązany z ziemskimi okolicznościami, nie będzie łatwe. W przypadku porażki Merkurego (i całej mapy) z tej przyczyny może dojść nawet do rozdwojenia jaźni, urojeń wielkości kosmicznej lub prześladowczych. Przetworzenie wymaga przede wszystkim rezygnacji z antropocentrycznego i geocentrycznego spojrzenia na sfery planety oraz wypracowania w nich kosmicznej etyki, a po drugie – starannego powiązania kosmicznie zarysowanego myślenia z ziemskimi problemami, co również nie będzie prostym zadaniem, lecz w efekcie da niezwykłe zdolności twórcze i kosmiczną orientację.
Kwinkunks Jowisza: Istnienie Boga budzi we mnie kompleks niższości. Ten aspekt obiecuje w sferach planety niezwykłe rozszerzenie możliwości, związane z podłączeniem do kosmicznego egrégoru, jeśli człowiek zdoła osiągnąć odpowiedni poziom wibracji i opanować jej etykę, która może czasem niespodziewanie odbiegać od zwyczajnej ziemskiej. Na przykład kwinkunks Jowisz–Uran może dać fizykowi-teoretykowi zdolność odczytywania informacji z bardzo wysokich planów kosmicznych, lecz okaże się ona nieskalaną jedynie pod warunkiem odpowiedniej duchowej orientacji; jeśli jej zabraknie, błyskotliwe idee będą często przychodzić do niego, obiecując wielkie odkrycie dosłownie za rogiem, lecz za każdym razem zawodząc: zniekształcenie pierwotnie słusznej idei wiąże się z niedostateczną uwagą wobec kosmicznej etyki, dla której zwyczajne ziemskie pragnienie abstrakcyjnego poznania sprowadza się całkowicie do dość niskiego planu mentalnego. Na niskim poziomie człowiek w sferach planety będzie raz po raz chwytać się kosmicznych aspektów, lecz jego zainteresowania i działania okażą się epizodyczne i powierzchowne, choć on sam prawdopodobnie będzie obstawać przy przeciwnej opinii, a już na pewno głębokie ziemskie ograniczenie w tych kwestiach dotyczyć będzie bezpośredniego otoczenia, a także ludzkości.
