Kwinkunks Uran – Neptun
(Tranzyt. Uran → Neptun natalny)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Kwinkunks Urana: Nauka, nie mogąc zaprzeczyć istnieniu Boga, z pełną pewnością stwierdza obecność diabła, który w rzeczywistości jest jej własnym dziełem. Ten aspekt przynosi w sferach planety kosmiczne objawienia, które dla nieprzygotowanego człowieka będą wydawać się całkowicie szaleńcze, gdyż aby je choć w jakimś stopniu zrozumieć, należy przyjąć kosmiczny punkt widzenia i dopiero potem długo interpretować je w odniesieniu do ziemskich warunków. Gdy ten aspekt aktywnie się uaktywnia, jest niebezpieczny dla człowieka, a czasem – szczególnie przy harmonijnym Uranie – także dla otoczenia, gdyż przekazuje bezpośrednio kosmiczną karmę do nieprzygotowanej lub słabo przygotowanej świadomości ziemskiej. W przypadku osłabienia Urana możliwe są choroby psychiczne związane z trudnościami w adaptacji psychiki do kosmicznych wibracji; praca nad tym polega na uświadomieniu sobie ograniczeń ziemskiej etyki oraz wypracowaniu kosmicznego spojrzenia na sfery planety, po czym człowiek okazuje się zdolny, za pomocą Kosmosu, rozwiązać najtrudniejsze ziemskie węzły karmiczne i stworzyć nowe kanały współpracy z pozaziemskimi egrorami. Na przykład przepracowany kwinkunks Jowisz–Uran może dać filozofa-kosmiste z nieoczekiwanymi objawieniami dotyczącymi budowy Wszechświata i światowej karmy. Na niskim poziomie ten aspekt może dać ekscentryczne, dzikie lub szalone idee, które parodiują filozofię kosmiczną i są niezrozumiałe dla kogokolwiek (włącznie z samym człowiekiem); w najlepszym razie nie zwróci na nie uwagi, w gorszym – będzie się upierać, szczególnie poprzez odwoływanie się do autorytetu klasyków, co jednak przy próbie uzasadnienia, na przykład, selenocentrycznego obrazu świata, okaże się nieuniknione.
Kwinkunks Neptuna: Bycie dobrym nie jest konieczne – wystarczy być uczciwym i uważnym. Ten aspekt przynosi w sferach planety wpływ kosmicznej miłości, którą człowiek na niskim poziomie odbiera najczęściej negatywnie. Współczesna cywilizacja jest taka, że nawet ziemskie siły popychające człowieka do rozwoju ewolucyjnego postrzega on głównie jako złe, a świadomym rozwojem duchowym zajmują się najczęściej ludzie, którzy znaleźli się w całkowitym ślepym zaułku we wszystkich innych dziedzinach; dlatego wysokie wibracje Kosmosu w sferach planety oznaczają dla człowieka albo niezrozumiałe zmiany świadomości (transcendentne medytacje), albo takie zwroty życia, że „bez pół litra się nie rozbierze”. Te ostatnie obniżają poziom kosmicznej medytacji do ziemskiego, zrozumiałego, a nawet niemal ekstatycznego. W przypadku osłabienia Neptuna w sferach planety możliwe jest irracjonalne poczucie kosmicznej winy, zwykle wypierane, oraz wewnętrzny konflikt wynikający z niezgodności wyobrażeń o kosmicznej i ziemskiej łasce, miłosierdziu i współczuciu, gdyż Kosmos bardziej interesuje się ewolucją ducha, natomiast ludzie w głównej mierze ograniczają się do ciała fizycznego, eterycznego i astralnego, a prawa karmy całkowicie ignorują. Aby przezwyciężyć sprzeczność między ziemskimi a kosmicznymi wpływami neptunowymi, człowiek musi nauczyć się dostrzegać karmę, przyjąć kosmiczny punkt widzenia i dopiero potem starać się pogodzić ziemską karmę z wpływami wyższymi. W tym celu w sferach planety konieczne jest przede wszystkim pozbycie się ciągłego drobnego kłamstwa i samooszukiwania się, które maskują niebezpieczeństwo. Kosmiczna miłość nie tyle łagodzi cierpienie, ile skraca je, kierując je bardziej konstruktywnymi dla człowieka drogami.
