Kwintyl Księżyc – Wenus
(Tranzyt. Księżyc → Natalna Wenus)
Awezał Podwodny. Aspekty
Kwintyl Księżyca: Jaź, jelec i karaś są jednakowo niezbędne ewolucji, ale jaź jest jakoś smaczniejszy. Ten aspekt daje wewnętrzną żywotność i wewnętrzne zainteresowanie sferami wpływu Planety, które wywołują u człowieka, który się do nich podłączył, szczery emocjonalny odzew oraz impuls do wewnętrznego rozwoju w nowym kierunku. Porażka Księżyca daje w sferach Planety duże życiowe siły, którym jednak trudno przebić się na zewnątrz, oraz prawdopodobne frustracje typu stanu topoli, której co wiosnę obcina się nie tylko gałęzie, ale i dobry kawał pnia. Jeśli aspekt nie jest opracowywany, instynktowna żywotność degeneruje się, staje się grubiańska, a nawet wulgarna; nieopracowany Księżyc to mistrz profanacji czegokolwiek. Tak na przykład kwintyl Księżyc–Wenus na wysokim poziomie daje prawdziwą żywą sztukę, która jest tworzona przez człowieka instynktownie i stanowi w istocie kontynuację jego życia; ludzie odbierający tę sztukę z jednej strony rozpoznają siebie i otaczający świat, a z drugiej – widzą go w świetle znacznie wyższych wibracji (Wenus – estetycznych), i intuicyjnie (Księżyc) podłączając się do tego nurtu, oświetlają swój wewnętrzny i zewnętrzny świat, w pierwszej kolejności. Na niskim poziomie ten kwintyl oznacza postrzeganie wszelkich żywych relacji miłosnych i społecznych jedynie przez pryzmat fizjologii i interesu, na przykład postawa w stylu: „jeśli człowiek nie wydaje na mnie pieniędzy i nie pragnie się ze mną przespać, to relacje są bezperspektywiczne”.
Kwintyl Wenus: Gdy w życiu nie ma miłości, nie ma życia. Ten aspekt daje w sferach Planety żywotność kontaktów społecznych i upodobania estetyczne, a także bezpośredniość przejawów w miłości. W tych sferach człowieka dosłownie duszą rutyna i zacofanie, dość charakterystyczne dla społeczeństwa jako całości, dlatego nawet niewielka porażka Wenus stworzy dla człowieka trudności w kontaktach społecznych: z jednej strony żywotność i bezpośredniość innych go przyciągać będą, a z drugiej jego własne przejawy mogą wydać się nie tyle żywe, co niezgrabne; silna porażka Wenus może doprowadzić do psychicznych blokad i całkowitej rezygnacji z jakiejkolwiek bezpośredniej postawy. Na niskim poziomie kwintyl Wenus daje społecznie stereotypowe podejście do przejawów życia w sobie i w innych oraz skłonność do pasożytnictwa na jej przejawach w sytuacjach społecznych świata zewnętrznego, zwłaszcza jeśli człowiek ma niski poziom energii; przykładem mogą być liczni wychowawcy, którzy żywią się (często w elementach sadyzmu) emocjami i bezpośrednimi energetycznymi przejawami dzieci i młodzieży; analogiczną rolę (reprezentując pasożytnicze życie) odgrywają krytycy artystyczni niższej oktawy. Harmoniczne aspekty kwintylu dają miłość ludzi za naturalną żywotność przejawów oraz twórczy początek w sferach Planety, który się realizuje, jednak jedynie przy starannym opracowaniu.
