Opozycja Neptun — Chiron
(Tranzyt. Neptun → Natalny Chiron)
Awezał Podwodny. Aspekty
Opozycja Neptuna: Kłamstwo nie jest przyprawą — ono zawsze stanowi główne danie. Opozycja Neptuna na niskim poziomie stawia problem zewnętrznego i wewnętrznego kłamstwa oraz samoułudy w sferach działania Planety; pojawia się wówczas także temat niższych medytacji, czyli wad: owej ich odmiany, która kierowana jest przez Planetę. Akcentując Neptuna, człowiek może odczuwać przyjemność z najniższych przejawów Planety w świecie zewnętrznym, przy czym samoułuda może okazać się tak silna, że człowiek wcale nie uzna, iż uczestniczy w czymś złym, niegodziwym czy niemoralnym. Wręcz przeciwnie, akcentując zasadę Planety, człowiek zetknie się z oszustwem i niezrozumieniem w świecie zewnętrznym i będzie szczerze się dziwić, o co chodzi, nie rozumiejąc, że wewnętrzna nieuczciwość, samokłamstwa i oszukiwanie innych prowadzą do powstania wokół człowieka chmury niższej oktawy Neptuna, a świat zaczyna go oszukiwać. Na przykład przy opozycji Marsa do Neptuna (na niskim poziomie jest to bardzo niebezpieczny aspekt) człowiek może wewnętrznie cieszyć się swoją zewnętrzną aktywnością, a zwłaszcza agresją, zupełnie nie dostrzegając jej destrukcyjnych następstw dla pokoju i innych ludzi. Następnie sytuacja nieco się odwróci, a agresja świata zewnętrznego zwróci się przeciwko niemu, a Neptun da efekt całkowitego niezrozumienia, obrazy i niesprawiedliwości tego, co się z nim dzieje, lecz wszystko to z posmakiem słodkiej niższej neptunicznej medytacji masochistycznego typu. Potem (o zgrozo!) akcenty opozycji zmienią się na przeciwne, zniekształci się rzeczywistość zewnętrzna, czyli człowiek straci zdecydowanie zdolność rozumienia innych ludzi, a wewnątrz rozwinie się destrukcyjna samookaleczająca agresja marsjańska, być może z ostrym poczuciem winy i skruchy, których świat zewnętrzny kategorycznie nie zrozumie i nie przyjmie. Następnie akcenty znów się zmienią. Praca nad tym jest trudna, gdyż wymaga głębokich, intymnych i istotnych zmian w stosunku człowieka do zasady Planety — musi on nauczyć się ją rozumieć i kochać, a w odpowiednich sferach być uczciwym wobec samego siebie i świata zewnętrznego, przynajmniej na początku nie kłamiąc otwarcie. Na przykład opozycja Neptuna do Ascendentu (czyli Neptun w połączeniu z Descendentem) wymaga, aby człowiek przestał kłamać swoim partnerom i otwartym wrogom (do czego jest bardzo skłonny), inaczej nigdy nie wydostanie się z chmury ogólnego kłamstwa i fałszywych założeń. Na wysokim poziomie opanowania człowiek zyskuje trwałe, subtelne i głębokie zrozumienie zasady Planety, zdolność do wysokich medytacji w jej sferach, które będzie mógł ostrożnie i troskliwie przekazać innym ludziom.
Opozycja Chirona: Idąc zbyt głęboko w siebie, ryzykujesz wyjście z przeciwnej strony. Opozycja Chirona stawia dla Planety dwa główne zadania: jakościowe poszerzenie jej zasady oraz jej materializację w momentach, które wcześniej uważano za subtelne, najsubtelniejsze i całkowicie nieuchwytne. Na niskim poziomie Chiron jednak nie daje poszerzenia ani materializacji, lecz chaos i bez wyjścia rozwoju. Jeśli w danym momencie akcent w opozycji spoczywa na Planecie, a człowiek utożsamia się z jej zasadą, wówczas Chiron ujawnia swoją obecność w świecie zewnętrznym, tworząc w sferach związanych z Planetą niewiarygodny zgiełk, bezład, nieprawdopodobne (często bardzo oryginalne) przeszkody i pułapki, których sens i przyczynę człowiek musi odkryć, aby poszerzyć swoje spojrzenie na zasadę Planety i opanować ją w znacznie szerszym zakresie, czyli faktycznie przejść na następny poziom pracy nad Planetą. Jeśli zaś tego nie zrobi, okoliczności zewnętrzne ułożą się tak, że człowiek utraci utożsamienie z zasadą Planety, ta zaś zostanie zewnętrzniona i ujawni się w świecie zewnętrznym poza dotychczasowymi granicami dostępności (tak jak pilot staje się pracownikiem lotniska), a główny akcent w opozycji przeniesie się na Chirona, który, zakorzeniony w wewnętrznym, utwierdza człowieka w ustalonych poglądach i często w poczuciu wewnętrznej ślepej uliczki, któremu towarzyszy rozpacz. Praca nad tym polega na przyjęciu i opanowaniu przez zasadę Planety paradoksów Chirona, podczas gdy on żartuje w świecie zewnętrznym, co daje Planecie (i człowiekowi w sferach jej wpływu) niezwykłe, na granicy rzeczywistości, możliwości i talenty, które zadziwią wszystkich (i samego człowieka również) siłą swojej przekonywającej mocy. Opracowany Chiron to bardzo cenny materiał, a opanowanie jego opozycji daje interesującą odmianę talentu — trwałego, niebanalnego spojrzenia i twórczości w sferach związanych z Planetą. Na przykład opanowanie opozycji Chirona do Plutona (które wiele będzie kosztować samego człowieka) daje niezwykłe zdolności krytyczne; trudno jest odeprzeć trafne, choć czasem ostre uwagi tej osoby lub wyprzeć je do podświadomości, gdyż są one tak precyzyjne, sprawiedliwe i przekonujące. Do prawdziwego opanowania opozycji do Chirona konieczna jest pogłębiona praca wewnętrzna oraz opanowanie świadomego kierowania programami podświadomości związanych ze sferami wpływu Planety.
