Półkwinkunks Słońce – Pluton

(Tranzyt. Słońce → Pluton natalny)

Awezał Podwodny. Aspekty

Półkwinkunks Słońca: Czy stworzenie człowieka było aktem humanistycznym? Ten aspekt stawia w życiu człowieka problem ludzkości jego własnych wolnych decyzji i inicjatyw, a także (zazwyczaj słabych) imperatywnych wpływów losu w sferze wpływu Planety. W jej sferze człowiek będzie względnie wolny, a regulowanie swojej woli będzie musiał przeprowadzać z uwzględnieniem humanizmu – tak, jak on go rozumie. Przynajmniej myśl o człowieczeństwie lub sama ta kwestia pojawi się u niego w związku z (zazwyczaj słabo wyrażoną) koniecznością zrobienia czegoś w sferze zasadniczej Planety lub ujawnienia w niej pewnej osobistej inicjatywy. Przy harmonijnym Słońcu te inicjatywy będą trafne i okażą się podobne do humanitarnych, przy pokonaniu Słońca człowiek często będzie zbyt aktywny, a rezultat, nawet przy najlepszych zamiarach, okaże się opłakany i dysharmonijny, szczególnie jeśli dotknięta jest Planeta, której zasadom trudno dogodzić; przy tym zewnętrzne przymusowe działanie na swoją wolę w sferach Planety będzie przeżywane jako całkowicie antyhumanitarne, choć bezpośrednia realna szkoda w sferach Planety będzie przy tym, co do zasady, niewielka.

Półkwinkunks Plutona: Odebrać losowi jego zwyczajnego pokarmu byłoby po prostu nieludzkie. Interpretacja tego aspektu zależy od aspektów Planety i Plutona, a przede wszystkim od poziomu rozwoju ewolucyjnego człowieka. Tutaj fatalne okoliczności sprawdzają i oczyszczają (w sferze Planety) tak delikatną kwestię jak ludzkość, przy czym zarówno danego człowieka, jak i jego otoczenia. Harmonijny półkwinkunks może dać pewną ochronę przed losem, względnie „ludzkie” jego przejawy, pokonany zaś, przeciwnie, daje twardą próbę ludzkości, przy czym jeśli człowiek jej nie wytrzyma, może stać się okrutnym tyranem, czarnym nauczycielem, który niszczy wszystko ludzkie w ludziach od niego zależnych. Dla człowieka, który wstąpił na ścieżkę rozwoju duchowego, jest to bardzo perspektywiczny aspekt: Pluton ujawni w sferach Planety wszystkie niedoludzkie programy podświadomości, a pogodzenie się z ograniczającymi, choć bolesnymi i na pierwszy rzut oka antyhumanitarnymi stratami, pozwoli je przekształcić w ewolucyjnie wyższe. Na przykład półkwinkunks Pluton–Mars ujawni agresję jako nieludzki przejaw, i tutaj człowiek na niskim poziomie może stać się agresywnym dręczycielem, który energicznie niszczy w ludziach wszystko ludzkie; na średnim poziomie człowiek będzie unikał agresji, odczuwając, że jest ona antyhumanitarna (szczególnie w odniesieniu do siebie), ale czasem i tak z nią się zetknie, odczuwa jej obecność w sobie, lecz starannie to uczucie wypiera; na poziomie pracy nad sobą człowiek, uświadamiając sobie wewnętrzną agresję ujawnioną przez Plutona jako antyludzką z natury, przekształci ją w energię konstruktywną, podnosząc jednocześnie częstotliwość wibracji energetycznego strumienia (chuligan staje się nauczycielem karate). Wówczas zarówno los, który się transmituje, jak i oczyszczenie w jego otoczeniu zasadniczej Planety okażą się, na ile to możliwe, humanitarne.