Półsekstyl Merkury – Wenus
(Tranzyt. Merkury → Wenus natalna)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Półsekstyl Merkurego: Gdy przybysze z kosmosu zechcą nawiązać kontakt z ludźmi, zrobią to za pośrednictwem prasy. Ten aspekt na niskim poziomie daje w sferach planety lekkie zainteresowanie umysłowe abstrakcyjnymi kosmicznymi wątkami i zwrotami tematu oraz pojedyncze myśli, które nie wpisują się w standardowy społeczny schemat, na które człowiek najczęściej nie zwraca szczególnej uwagi. Silne włączenie aspektu daje w sferach planety gwałtowne zniekształcenie mentalnego obrazu świata i może nie zostać przez nią przyjęte, a nawet wywołać lęk przed swoimi myślami. Dzieje się tak dlatego, że na obszarze racjonalnego myślenia podświadomość zbiorowa nałożyła szczególnie silną cenzurę; dla niej kosmiczna etyka jest w wielu aspektach całkowicie nie do przyjęcia, głównie z antropocentrycznych powodów: „człowiek jest panem wszystkiego, on decyduje o wszystkim” i ostatecznym duchowym celem ewolucji nie są te mało zrozumiałe słowa. Na wyższym poziomie rozwoju człowiek zaczyna odczuwać swój szczególny sposób myślenia i mentalnego zarządzania w sferach planety jako świeży, twórczy i potencjalnie bardzo obiecujący, choć znalezienie wspólnego języka z innymi ludźmi lub nawet wytłumaczenie sobie samego sensu tego, co myśli i mówi, sprawia mu trudność, choć czuje, że nie wszystko jest w porządku. Dogłębne opracowanie aspektu daje racjonalne zrozumienie ziemskiej i częściowo kosmicznej karmy w odpowiednich dziedzinach, a wówczas ziemskie i kosmiczne racjonalne postrzeganie w znacznej mierze się zgadzają (na niskim poziomie jest to niemożliwe, a przy porażeniu półsekstylu czasem występują zaburzenia myślenia).
Półsekstyl Wenus: Kontakty ludzi z kosmitami rozpoczną się wówczas, gdy za nie będzie odpowiedzialne ministerstwo kultury. Ten aspekt daje (szczególnie w sferach planety) kosmiczny akcent w odczuciu harmonii; przy rozwoju aspektu może to być artysta, poeta lub muzyk, którego estetyka podporządkowana będzie wcześniej nieznanym ziemi prawom; na niskim poziomie, szczególnie przy porażce Wenus, możliwe jest odrzucenie zwyczajowych norm piękna, które będą się wydawać człowiekowi płytkie i mdłe, a przyciągną jego wzrok wzory gwiaździstego nieba i barwy zorzy polarnej. W sferze społecznego odbioru i etyki w sferach planety u tej osoby pojawią się trudności związane z jej kosmiczno-ziemską dwupłaszczyznowością w tych kwestiach: zwyczajne ziemskie postrzeganie i etyka mogą niespodziewanie ustąpić miejsca jakimś innym, niezrozumiałym, kiedy oczywista tragedia jawi się jako farsa, a nieistotne sprawy nabierają nienaturalnego znaczenia. Na przykład, aby opracować półsekstyl Słońce–Wenus, konieczne jest zrozumienie i przyswojenie kosmicznej uprzejmości w swoich inicjatywach i wolnych wyborach podczas kontaktów z innymi ludźmi, nawet z tymi, którzy z pozoru nie zasługują na zwykłą ziemską uprzejmość, i dopóki człowiek tego nie uczyni, będzie go czasem dręczyło poczucie winy wobec nich i wobec kogoś, gdyż postępowanie z nimi narusza harmonię w Kosmosie – i oczywiście w duszy samej osoby.
