Półsekstyl Wenus – Saturn
(Tranzyt Wenus → Natalny Saturn)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półsekstyl Wenus: Kontakty ludzi z istotami pozaziemskimi rozpoczną się wówczas, gdy za nie będzie odpowiedzialne ministerstwo kultury. Ten aspekt nadaje (szczególnie w sferach planety) kosmiczny akcent w odczuciu harmonii; przy rozwoju aspektu może to być artysta, poeta lub muzyk, którego estetyka podporządkowana będzie wcześniej nieznanym Ziemi prawom. Na niskim poziomie, szczególnie przy porażce Wenus, możliwe jest zaprzeczanie zwyczajnym normom piękna, które będą się wydawać tej osobie przyziemne i mdłe, a przyciągną ją wzory gwiaździstego nieba i barwy zorzy polarnej. W odbiorze społecznym i etyce społecznej w sferach planety u tej osoby pojawią się trudności związane z jej kosmiczno-ziemską dwupłaszczyznowością w tych kwestiach: zwyczajne ziemskie postrzeganie i etyka mogą niespodziewanie zmieniać się w coś niezrozumiałego, kiedy oczywista tragedia jawi się jako farsa, a nieistotne sprawy nabierają nienaturalnego znaczenia. Na przykład, aby opanować półsekstyl Słońce–Wenus, konieczne jest zrozumienie i przyswojenie kosmicznej uprzejmości w swoich inicjatywach i wyrażaniu woli podczas kontaktów z innymi ludźmi, nawet z tymi, którzy z pozoru nie zasługują nawet na zwykłą ziemską uprzejmość. Dopóki człowiek tego nie uczyni, będzie go nękać czasem poczucie winy wobec nich i wobec kogoś innego, gdyż postępowanie z nimi zakłóca harmonię w Kosmosie – i oczywiście w duszy samej osoby.
Półsekstyl Saturna: Na Słońcu wewnętrznego nieba są swoje plamy. Ten aspekt oznacza wielką odpowiedzialność wobec kosmicznej karmy w sferach planety, możliwość jej głębokiego zrozumienia, a przy opanowaniu obiecuje nieziemską mądrość i doskonałość. Na niskim poziomie człowiek ograniczy się do pretensji dotyczących niskiej jakości tego, co dzieje się w świecie zewnętrznym w sferach planety, nie rozumiejąc, po pierwsze, że jego wymagania są często źle zrozumiane przez otoczenie, które zwykle stoi całkowicie na ziemskich pozycjach, a po drugie, że karmą w tym przypadku jest przede wszystkim wewnętrzna praca nad coraz głębszym sensem w kosmicznej (a nie tylko ziemskiej) ewolucji. Dopóki człowiek nie osiągnie tego poziomu zrozumienia, sfery planety będą go przyciągać, a on będzie rozumiał w nich być może głębiej niż otoczenie, jednak jego poziom – z powodów dla niego samego niezrozumiałych – nie zadowoli go. Przy porażce Saturna w związku z tym możliwe są kompleksy i fobie, połączone z prawdziwym zdziwieniem wobec otoczenia, wewnętrznego świata czy Boga: „No co jeszcze ode mnie chcecie?!”. Rzeczywiście, wymagania, a raczej oczekiwania (wszak półsekstyl to aspekt harmonijny) wobec kosmicznej karmy są w tym przypadku duże, a powierzchownymi czy krótkotrwałymi wysiłkami nie da się ich zaspokoić. W wariancie harmonijnym ten aspekt daje stosunkowo głębokie wniknięcie i oryginalne spojrzenie w sferach planety w naturalnym biegu życia, nie od razu, ale i bez specjalnych wysiłków, choć to nie wystarczy – harmonijne aspekty mogą zamaskować subtelne niezadowolenie kosmicznego egrégoru i odpowiednio lekkie dyskomforty w świecie wewnętrznym, które ujawnią się przy porażeniu wewnętrznego świata.
