Półsekstyl Jowisz – Pluton

Półsekstyl Jowisz – Pluton

(Tranzyt Jowisz → Pluton natalny)

Awe­sa­łom Pod­wod­ny. Aspekty

Półsekstyl Jowisza: A priori­czne kate­go­rie dane czło­wie­kowi jako przy­po­mnie­nie o jego kosmicz­nym pocho­dze­niu. Na wyso­kim pozio­mie opra­co­wa­nia ten aspekt daje dale­kie wyj­ścia do pozazie­mnych kar­micz­nych pro­gra­mów, co ozna­cza, po poko­na­niu geo­cen­trycz­nej wew­nętrz­nej pozy­cji, prze­rywy w zro­zu­mie­niu natury rze­czy i stwo­rze­nia oraz wple­ce­nie w ziem­ską kar­mę nici kosmicz­nej har­mo­nii. W zależ­no­ści od natury pla­nety two­rzą­cej półsek­styl do Jowi­sza i jej poło­że­nia w horo­sko­pie, może to być filo­zof lub pisarz (Mer­ku­ry), arty­sta (Wenu­sza), mistyk (Neptun), uczo­ny (Uran) itd., ale w każ­dym przy­padku ta osoba otwo­rzy ludziom coś dotąd nie­wi­dzial­nego i, wie­rząc wła­snym oczom, ostroż­nie przy­zwy­cza­jać się i dbale, aby nie znisz­czyć nie­praw­do­po­dob­nego piękna, ogar­niać, wmie­sza­jąc w sie­bie i sta­ra­jąc się usły­szeć w głębi naj­sub­tel­niej­szy od­głos uczest­nic­twa w świa­to­wej har­mo­nii. Na niskim pozio­mie ten aspekt może dać lek­ce­wa­że­nie wszyst­kiego ziem­skiego, ale kosmiczne plany będą odczu­wane przez czło­wieka począt­kowo bar­dzo słabo, dlatego aspekt oka­że się głów­nie w sze­ro­kim, powierzchow­nym zain­te­re­so­wa­niu kosmicz­nymi aspek­tami sfer pla­nety i pró­bach drob­nej filo­zo­fii, choć może z więk­szymi pre­ten­sjami do zna­czą­co­ści. W har­mo­nij­nym warian­cie moż­liwe są źró­dła kosmicz­nej łaski, ale na takim pozio­mie, że ograniczony czło­wiek raczej jej nie zauważy.

Półsekstyl Plutona: Z kosmicz­nego punk­tu widze­nia Zie­mi zagra­żają nie tar­tary, a śmiet­nik. Ten aspekt daje w sfe­rach pla­nety czy­stkę, która prze­pro­wa­dzana jest z punk­tu widze­nia kosmicz­nej etyki. Ta czy­stka będzie reali­zo­wana zarówno wew­nątrz samej osoby, jak i w jej oto­cze­niu, i z zało­że­nia ma prze­bie­gać har­mo­nij­nie, ale według kosmicz­nych wyobra­żeń o ziem­skim pięk­nie, które mogą odbie­gać od zda­nia samej osoby. Zazwy­czaj ten aspekt przy­nosi nie­wiel­kie nie­przy­jem­no­ści, które przy­cho­dzą zamiast wiel­kich, i jeśli czło­wiek to dostrzeże, uzna aspekt za bar­dzo dobro­czynny, szcze­gól­nie jeśli znaj­dzie w sobie siły, aby pogo­dzić się z nie­unik­nio­nymi stra­tami, naj­czę­ściej nie­wiel­kimi, ale z ziem­skiego punk­tu widze­nia, moż­li­wie nie­uza­sad­nio­nymi i nie­zro­zu­mia­łymi. Zasa­dniczo ten aspekt ma wiel­kie zna­cze­nie naukowe, ponie­waż czło­wiek sty­ka się tutaj z kosmicz­nym warian­tem roku, przy czym w naj­bar­dziej har­mo­nij­nej for­mie, tak że znaj­du­jąc się w względ­nym bez­pie­czeń­stwie, można ogar­niać w sfe­rach pla­nety kosmiczną etykę, a przy­naj­mniej dowia­dy­wać się, co Kosmos uważa za nie­do­pusz­czalne i pod­le­ga­jące znisz­cze­niu. Porażka półsek­stylu może dać mocno nega­tywne podej­ście do sfer pla­nety, którego nie należy (choć taka pokusa ist­nieje) uwa­żać za kosmiczną prawdę: tutaj łączy się ziem­ska dys­har­mo­nij­ność z kosmicz­nym kry­tycz­nym poglą­dem, a kon­struk­tywne opra­co­wa­nie i kry­tyka sfer pla­nety może dać bar­dzo wyso­kie rezul­taty i silną ewo­lu­cję świa­ta zewnętrz­nego.