Półtorakwadratura Neptuna – Plutona
(Tranzyt. Neptun → Natalny Pluton)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półtorakwadratura Neptuna: Bałwochwalca w każdej religii jest bałwochwalcą. Na niskim poziomie opracowania ta osoba w sferach planety będzie nieumiejętnie kłamać lub popadać w błędne założenia, co wyda jej się nieuniknione, a czasem nawet konstruktywne. Na przykład nieprzepracowana półtorakwadratura Jowisz–Neptun prawdopodobnie uczyni człowieka łakomym na pochlebstwa, a on sam może stać się jego główną bronią, która często go zawodzi, jednak uświadomienie sobie tego przychodzi mu z trudem. Ten aspekt na niskim poziomie daje w sferach planety zbyt sztywne granice rozumienia i zbyt sformalizowane ścieżki medytacji, najczęściej dość niskich, które człowiek jednak uzna za wzorcowe i prowadzące dokładnie tam, gdzie powinny. Na przykład półtorakwadratura Księżyc–Neptun może raz na zawsze ukształtować pewien rytuał odpoczynku polegający na piciu alkoholu, pijanym skandalu i następnego dnia kacu, a wszelkie inne pomysły na rekreację będą dla tej osoby nie do pomyślenia. Na wysokim poziomie człowiek odkrywa subtelne ścieżki rozwoju sfer planety i ożywia drogi medytacji; na przykład wydeptane ścieżki modlitw porastają żywymi kwiatami subtelnych, ruchliwych i nigdy nie powtarzających się religijnych uczuć i przeżyć: to droga świętych, którzy pokonują dogmat oficjalnego kościoła.
Półtorakwadratura Plutona: Mąka, która sypie się spod kamieni historii, zwykle jest surowa – od krwi. Na niskim poziomie ten aspekt daje zbyt schematyczne postrzeganie wad i grzechów w sferach planety, zbyt prostolinijne metody i twarde narzędzia ich niszczenia, co przy silnej energetyce może uczynić człowieka bezwzględnym tyranem, nieugiętym przewodnikiem prowadzącym lud ku świetlanej przyszłości, który desperacko się opiera. Jednak te same twarde narzędzia roku odczuje on także na sobie, i wówczas człowiekowi przyjdzie zmierzyć się z jedną z najbardziej nieprzyjemnych opcji – maszynowym trybem, kiedy prawdziwe przyczyny nieodwracalnych strat pozostają daleko poza zasięgiem ludzkiego postrzegania, a przeciwstawić się losowi nie jest w stanie. Karma tego aspektu polega na uświadomieniu sobie niedoskonałości własnych narzędzi oczyszczania w sferach planety oraz surowości własnego postrzegania wad tych sfer, a przede wszystkim – na ujawnieniu własnych ewolucyjnych ogonów w sferze planety i ich zniszczeniu lub transformacji; dopiero wówczas człowiek odkrywa subtelne narzędzia i postrzeganie w sferach planety, które pozwala mu oddzielić ziarno od plew, nie przygniatając przy tym żadnej krowy z kołchozowego stada.
