Półtorakwadrat Saturna – Plutona
(Tranzyt. Saturn → Natalny Pluton)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półtorakwadrat Saturna: Jeśli koło fortuny utknie w rowie, krzyż losu można dźwigać na plecach. Ten aspekt przynosi w sferach rządzonych przez planetę przeszkody podobne do kajdan: można chodzić, ale z trudem. Człowiek odczuwa je jednak nie zawsze (jak w przypadku kwadratury Saturna), a czasem wręcz przeciwnie, może wypracować sobie specyficznie niezgrabny, nieestetyczny, ale w zasadzie akceptowalny sposób poruszania się. Jeśli wejdzie to w nawyk, staje się bardzo stabilne, a człowiek skłonny jest sceptycznie odnosić się do innych osób obdarzonych „niepotrzebną”, a nawet szkodliwą dla nich wolnością: młot parowy ma tylko jeden stopień swobody (góra–dół), ale działa tak, że miło się na to patrzy, a barani róg zgniata w naleśnik. Podświadomie człowiek odczuwa jednak silne ograniczenia w sferach rządzonych przez planetę, które zmuszają go do poruszania się po bardzo wąskiej ścieżce w interakcji ze światem zewnętrznym, i może mieć silne kompleksy niższości, których jednak stara się wypierać do podświadomości. W życiu wewnętrznym szuka i długo nie znajduje drogi do głębokiego opanowania sfer rządzonych przez planetę, gdyż początkowa, bardzo sztywna struktura pozwala mu poruszać się jedynie grubymi, sztywnymi ścieżkami, jakby blokując subtelności. Tutaj przepracowanie przemienia surowy kaganiec psa w giętką mądrość mędrca, który przenika bieg i odgałęzienia karmy nawet w pozornie beznadziejnych sytuacjach, ale do tego trzeba przezwyciężyć wewnętrzne ograniczenia w sferach rządzonych przez planetę i zrozumieć, że w świecie zewnętrznym znacznie skuteczniejsza jest praca niż niewolnicza harówka.
Półtorakwadrat Plutona: Mąka sypiąca się spod kamieni młyńskich historii zwykle bywa zakrwawiona. Na niskim poziomie ten aspekt daje zbyt schematyczne postrzeganie wad i słabości w sferach rządzonych przez planetę, zbyt prostolinijne metody i sztywne narzędzia ich likwidacji, co przy silnej energetyce może uczynić człowieka bezwzględnym tyranem, nieugiętym krokiem prowadzącym lud do „jasnej przyszłości”, który desperacko się opiera. Te same sztywne narzędzia człowiek odczuje jednak i na sobie samym, i wówczas będzie musiał zmierzyć się z jednym z najbardziej nieprzyjemnych wariantów – maszynopodobnym, gdy prawdziwe przyczyny nieodwracalnych strat pozostają poza zasięgiem ludzkiego postrzegania, a przeciwstawić się losowi nie jest w stanie. Karma tego aspektu polega na uświadomieniu sobie niedoskonałości własnych narzędzi oczyszczania w sferach rządzonych przez planetę oraz sztywności własnego postrzegania wad tych sfer, a przede wszystkim – na ujawnieniu własnych ogonów ewolucyjnych w sferze rządzonej przez planetę i ich zniszczeniu lub transformacji; dopiero wówczas człowiek odkrywa subtelne narzędzia i postrzeganie w tych sferach, pozwalające oddzielić ziarno od plew, nie miażdżąc przy tym krowy z kołchozowego stada swoją wialnią.
