Sekstyl Saturna – Uran
Het Monster: Dobry do spraw, które wymagają praktycznego wcielenia oryginalnych pomysłów. Solidni, szczerzy przyjaciele, którzy pomagają słowem i czynem. Współpraca w grupach i organizacjach. Zdolności do matematyki oraz ogólnie do nauk, skłonność do systematyzacji i kombinowania.
Катрін Об’є: Sekstyl Saturn – Uran
Trójkąt, sekstyl: do surowości i nieprzejednania, charakterystycznych dla Saturna, nierzadko dochodzi pragnienie wyjątkowości, podyktowane Uranem. Ten aspekt jest oznaką nieugiętej woli, wobec której bezsilne są różne przypadkowe okoliczności o charakterze emocjonalnym lub zmysłowym. Człowiek stanowczo przeciwstawia się wszelkim zewnętrznym wpływom, posiada znaczną siłę moralną i niezmiennie trzeźwy umysł.
A. Подводный: Sekstyl Saturna – Uran
Sekstyl Saturna: Życie człowieka powinno być takie, aby warto było je zrozumieć. Sekstyl Saturna daje człowiekowi możliwości pogłębionego opracowania w sferach, którymi rządzi Planeta. Trzeba jednak umieć dostrzec te możliwości, gdyż charakter pisma Saturna, zwłaszcza na niskich poziomach jego opracowania, zmusza człowieka myśleć raczej o swoich nieszczęściach, związanych z zewnętrznymi ograniczeniami, niż o rozwoju i opracowaniu całkiem nieoczywistych planów i perspektyw. Jednocześnie wpływ Saturna czyni człowieka w sferach, którymi rządzi Planeta, wewnętrznie poważnym i ukierunkowanym, ale musi on sam to uświadomić, a nie wypierać w podświadomość (co na niskim poziomie i zwłaszcza w horoskopie ognistym-powietrznym jest całkiem możliwe).
Saturn proponuje człowiekowi zajęcie się problemem Planety dogłębnie, rozeznanie się w wpływie jej zasady na życie wewnętrzne i dopiero potem podejmowanie aktywnych kroków zewnętrznych. Obiecuje głębokie przeniknięcie w tajemnice Planety, mądre władanie i kierowanie nią – ale w ramach karmy, która w tym przypadku nakłada istotne ograniczenia, i ich trzeba nauczyć się dostrzegać. W momencie aktywizacji sekstylu człowiek odczuwa pewne zamrożenie, zewnętrzne i wewnętrzne hamowanie, które niejako zaprasza go, aby przyjrzał się sobie uważniej i gruntownie rozeznał się w zasadzie Planety (zwykle na materiale konkretnego problemu, wynikającego z nasilenia zewnętrznych lub wewnętrznych ograniczeń).
Jeśli człowiek uparcie ignoruje saturnowskie propozycje, Saturn może zamrozić Planetę, a następnie człowiek będzie studiował jej zasadę w przymusowym porządku. Na przykład próby lekkomyślnego podejścia do miłości (w każdym jej przejawie) przy sekstylu Saturn – Wenus mogą dać całkowicie bezsercową osobę, której później karma ześle, na przykład, namiętnie kochaną i równie obojętną wnuczkę, zmuszając go do przeżycia mąk podobnych do tych, którymi był niegdyś przyczyną sam.
Sekstyl Urana: Przenikająca w człowieku geniusz aktywnie przeszkadza mu w przebijaniu się na zewnątrz. Sekstyle wyższych planet dają możliwości, którymi nie każdy człowiek potrafi skorzystać. W szczególności, sekstyl Urana daje dobre pomysły (wymagające jednak do swojego wcielenia istotnego rozwoju) jedynie człowiekowi, który opracował zasadę Planety do dość wysokiego poziomu. Wówczas zaczyna on cenić najczęściej nadmiernie oryginalne pomysły, które posyła mu Uran. Oczywiście, sekstyl Urana czyni zasadę Planety dla człowieka nie nudną, czasem nawet bardzo, ale trzeba nauczyć się postrzegać wpływy uraniczne za ich rzeczywistą wartością – na początku opracowania będzie wiele bezsensownej ekscentryczności, za którą nie stoi nic, i kilka potencjalnie twórczych pomysłów, które jednak wymagają starannej weryfikacji i uformowania.
Sekstyl Urana to zaproszenie do wielkiej twórczości w sferach, którymi rządzi Planeta, ale gotowy dar tej twórczości. Opracowanie tutaj daje prawdziwie twórczą naturę oraz stałą twórczą selekcję, która wyróżnia prawdziwego artystę, a na wysokim poziomie także zdolność otwierania daru innym ludziom. Na niskim poziomie człowiek nie rozumie działania i możliwości, jakie daje mu Uran – wydają mu się one piękne lub częściowo przerażające, ale bezsensowne i marnotrawne, niczym fajerwerki, albo – przy porażce Urana – przybierają niekiedy charakter nadwartościowej idei. Tutaj opracowanie zaczyna się od tego, że człowiek uczy się postrzegać uraniczne przejawy (nietypowe wydarzenia itp.) w sferze Planety jako znaki losu, wskazujące na możliwość konstruktywnego i potencjalnie twórczego zastosowania swoich sił; w miarę opracowania człowiek stopniowo poznaje (charakterystyczny dla jego losu) język uranicznych znaków i aluzji i zaczyna je rozumieć. Pragnienie tego, jednak, człowiek odczuje zawsze, przynajmniej schematyczne zachowanie w odpowiednich sytuacjach będzie mu bardzo nudne.
