Sekstyl Jowisza – Uran. Potwór: Zdolność wykorzystywania nowych warunków. Przewidywania, wizje – jeśli nie ma przeciwieństw w horoskopie. Aspekt astrologów. Optymizm, życzliwość, wielu przyjaciół. Otwarci, pewni siebie co do przyszłości. Często szczęście spada z nieba.
Katrin Ob’ye: Sekstyl Jowisza – Uran
Tryn, sekstyl: zdolność do samozaistnienia jako osobowość i możliwość uświadomienia swojej konieczności oraz znaczenia.
A. Podwodny: Sekstyl Jowisza – Uran
Sekstyl Jowisza: Wspaniałe możliwości lepiej dawać niż brać. Oddajmy należne Jowiszowi: każdy jego aspekt (szczególnie majorowy) do planety daje w jej sferach rozszerzenie możliwości, przy czym całkowicie bezpłatnie, pytanie tylko, jak do nich właściwie podejść i mądrze nimi rozporządzać.
Sekstyl Jowisza daje człowiekowi zainteresowanie rozszerzaniem sfer, którymi rządzi planeta, szerszego rozumienia jej zasady zarówno w życiu zewnętrznym, jak i wewnętrznym. Jowisz zaproponuje mu mnóstwo dogodnych do tego okazji, otaczając je swoją typową pompą. Jednak człowiek, sądząc, że skoro wspaniały róg obfitości rozpoczął swoją działalność, tak ją i będzie kontynuował, mocno się pomyli. Dalej będą potrzebne jego osobiste wysiłki, a wspaniałe perspektywy będą wymagać odpowiednich starań dla swojej realizacji (Jowisz oczywiście w trakcie pomaga, ale za pomoc trzeba będzie jakoś zapłacić, tak samo jak za pomoc niespodziewanych protektorów).
Sekstyl Jowisza jest dobry tym, że rozszerza możliwości i formy pracy oraz daje lepsze, szersze rozumienie zasady planety, szczególnie jeśli zacząć go opracowywać. Dla sekstylu Jowisza charakterystyczne jest także to, że człowiek otrzymuje możliwości w kredycie, przy czym rozliczać się musi często w formie pośredniej (nie w sensie „ja tobie – ty mnie”, ale raczej „ty mnie – ja komuś innemu”), co człowiekowi nie zawsze jest łatwe zrozumieć. Na niskim poziomie człowiek odbiera sekstyl Jowisza jak tryn i stara się pochłonąć wszystkie zaliczki, nie dając nic w zamian, co prowadzi do nieprzyjemnych dla niego konsekwencji, w szczególności bardzo obiecujące możliwości nagle i na zawsze się zamykają, a człowiek czuje się niesprawiedliwie oszukany przez los, przy czym majorowy aspekt daje nieraz złudzenia wielkości.
Opracowanie sekstylu oznacza nie tylko duże rozszerzenie i efektywne wykorzystanie sfer wpływu planety, ale także dużą ilość perspektywicznych opracowań, które człowiek przekaże światu zewnętrznemu.
Sekstyl Urana: Przełamując się w człowieku, geniusz aktywnie przeszkadza mu w przebijaniu się na zewnątrz. Sekstyle wyższych planet dają możliwości, z których nie każdy człowiek skorzysta. W szczególności, sekstyl Urana daje dobre pomysły (które jednak wymagają dla swojego wcielenia istotnego rozwoju) tylko człowiekowi, który opracował zasadę planety na dość wysokim poziomie. Wtedy zaczyna on cenić najczęściej zbyt oryginalne pomysły, które posyła mu Uran. Oczywiście, sekstyl Urana czyni zasadę planetarną dla człowieka nie nudną, czasem nawet bardzo, ale trzeba nauczyć się postrzegać wpływy uraniczne według ich rzeczywistej wartości – na początku opracowywania będzie dużo głupiej ekscentryczności, za którą nie warto niczego brać, i trochę potencjalnie twórczych pomysłów, które jednak wymagają starannej weryfikacji i uformowania.
Sekstyl Urana to zaproszenie do wielkiej twórczości w sferach, którymi rządzi planeta, ale gotowy dar tej twórczości. Opracowanie tutaj daje prawdziwie twórczą naturę oraz stałą twórczą wolność, która wyróżnia prawdziwego artystę, a na wysokim poziomie także zdolność otwierania daru innym ludziom. Na niskim poziomie człowiek nie rozumie działań i możliwości, które daje mu Uran – wydają mu się one piękne lub częściowo przerażające, ale bezsensownymi i jałowymi fajerwerkami, a przy porażce Urana nabierają czasem charakteru nadmiernie wartościowej idei. Tutaj opracowanie zaczyna się od tego, że człowiek uczy się postrzegać uraniczne przejawy (niezwykłe zdarzenia itp.) w sferze planety jako znaki losu, wskazujące na możliwość konstruktywnego i potencjalnie twórczego zastosowania swoich sił; w miarę opracowywania człowiek stopniowo poznaje (właściwy właśnie jego losowi) język uranicznych znaków i aluzji i zaczyna je rozumieć. Pragnienie tego człowiek odczuje zawsze, przynajmniej w formie szablonowego zachowania w odpowiednich sytuacjach, nudzi go bardzo.
