Koniunkcja Księżyca z Saturnem
Het Monster: Ci ludzie są więźniami przeszłości i starych ran. Jeśli nie ma innych, bardziej optymistycznych aspektów, są melancholijni, nie towarzyscy, za to praktyczni i realistyczni. Jeśli Księżyc znajduje się w VII domu – istnieje niebezpieczeństwo pogrążenia się w smutku.
Kathrin Obée: Koniunkcja Księżyca z Saturnem
Korzystnie aspektowana koniunkcja: aspekty łączące subtelną wrażliwość z twardością. Powściągliwy temperament, pełna kontrola nad emocjami, równowaga duchowa, dążenie do pewności w sferze materialnej i codzienności. Często cechuje ją skłonność do powściągliwości w okazywaniu uczuć, ostrożność, potrzeba spokoju i samotności. Brak fantazji i zdolności adaptacji: rozum hamuje ruch duszy. Człowiek wierny rodzinie, ale obcy nadmiernym czułościom.
Słabo aspektowana koniunkcja: u podstawy leży koncentracja na problemach i bolesnych przeżyciach z dzieciństwa. To typowy aspekt związany z „kompleksem odłączenia od piersi”: dziecko w żaden sposób nie może pogodzić się z oddzieleniem od ciała matki. Stąd – lęk przed samotnością, poczucie braku bezpieczeństwa, problemy z przystosowaniem się do „dorosłych” ról (utknięcie w dzieciństwie). Jako kompensacja rozwija się chciwość lub tendencja do wycofania się w siebie – wszystko to cechy charakterystyczne dla tego aspektu, których formy ujawnienia zależą od poziomu rozwoju osobowości.
A. Podvodny: Koniunkcja Księżyca z Saturnem
Koniunkcja Księżyca: Wąskie ramy egoizmu osobistego uniemożliwiają mi objęcie świata w całości. Koniunkcja z Księżycem nadaje Planecie aktywny udział w podświadomym życiu człowieka. Człowiek czuje się intymnie związany z zasadą Planety, która barwi jego potrzeby, zwłaszcza życiowe i społeczne.
Na niskim poziomie opracowania aspektu, a także u osób z nieprzetworzonym Księżycem, ten ostatni często okazuje się silniejszy od każdej innej planety (w życiu dominuje zasada ego), a konkretnie – Planety w koniunkcji, przekształcając jej zasadę w jedną ze swoich pasożytniczych programów konsumpcyjnych. Na przykład przy koniunkcji Księżyca z Wenus człowiek skłonny jest cieszyć się pięknem, kontaktami społecznymi i miłością, lecz po takich interakcjach potrzebuje długiego czasu, aby dojść do siebie, odzyskać energię i wiarę w ludzkość. Z dzieł sztuki taki znawca i miłośnik odbiera jedynie to, co jest najłatwiej dostępne – powierzchowny nalot szarości, którego trudno się pozbyć, a czasem może on zginąć zupełnie. Tu moment twórczości Absolutu ujawnia się w kapryśności smaku człowieka – lub okoliczności, w których on sam jest pożerany.
Opracowanie aspektu daje dużą subtelność i często zaskakujące postrzeganie w kwestiach związanych z zasadą Planety, która następnie (i przy opracowaniu Księżyca) przekształca się w życiową potrzebę opracowania i przekazania ludziom wyższej zasady Planety. Na wysokim poziomie może to być działacz społeczny lub prorok ściśle związany z narodową kartą.
Koniunkcja Saturna: Z czasem spowalnia się samoistnie. Problem polega na tym, aby to zauważyć. Koniunkcja Planety z Saturnem zacieśnia i zamraża jej zasadę; tu karmiczna konieczność polega na głębokim opracowaniu, w szczególności uwolnieniu zasady Planety od powierzchownych egoistycznych programów, które wymagają konkretnej zapłaty za każdy drobny wysiłek.
Na przykład koniunkcja Saturna z Merkurym daje człowieka, który słabo rozumie rzeczy przez niego nieprzemyślane, i walka z tym jest daremna. Jeśli zaś człowiek spróbuje – co jest bardzo charakterystyczne dla niskiego poziomu opracowania aspektu – zignorować intensywną presję Saturna, zmuszającą go do długiego i starannego myślenia, jego myślenie racjonalne dosłownie się zablokuje i utraci wszelkie rozeznanie, odczuwając na sobie twórczość Absolutu w postaci najróżniejszych absurdalnych i tragicznych sytuacji, które w rzeczywistości są wynikiem lenistwa i braku odpowiedzialności.
Na początku opracowania koniunkcja Saturna wymaga wycofania się w siebie i przemyślenia zasady Planety w ramach własnego życia i filozofii życiowej, co najczęściej motywowane jest długotrwałymi zewnętrznymi ograniczeniami. Dalsze opracowanie przebiega już w mniej surowych warunkach, lecz wymaga od człowieka dobrowolnego pokory i dobrowolnego podporządkowania się zasadzie Planety w sytuacji. Przełom do wielkiej twórczości w sferach nią rządzonych, choć początkowo trudno w to uwierzyć, gdyż koniunkcja Saturna daje wrażenie nie tylko braku zdolności, ale wręcz ich negatywnej wartości – często kompleksu niższości – i jednocześnie niezwykle silnego i głębokiego wewnętrznego pragnienia opanowania.
