W astrologii znana jest taka procedura jak rektyfikacja. Polega ona na przeprowadzeniu analizy wstecznej wszystkich wydarzeń w życiu człowieka, jego charakteru oraz nawyków. Jest to całkowicie logiczne – jeśli astrolog może określić przyszłe i przeszłe wydarzenia człowieka na podstawie daty urodzenia, to w odwrotnym kierunku można również uściślić czas narodzin.
Żeby samodzielnie ułożyć horoskop, konieczna jest jednak specjalistyczna wiedza, bez której nie można uzyskać dokładnych wartości. Istnieje kilka metod układania horoskopu. Pierwsza metoda jest najprostsza – skorzystanie z usług różnych serwisów internetowych. Istnieje wiele różnych programów, dzięki którym można ułożyć horoskop urodzeniowy. Jednak ten wariant nie gwarantuje dokładnych wartości, ponieważ czynnik ludzki odgrywa w tej pracy kluczową rolę.
Kolejną opcją jest samodzielne ułożenie horoskopu urodzeniowego. Ogólnie rzecz biorąc, metodyka układania polega na następujących krokach. Oblicza się położenie różnych planet, Słońca, Księżyca w określonym przedziale czasu. Do obliczenia współrzędnych na płaszczyźnie oblicza się ekliptyczną długość każdego ciała niebieskiego. Ekliptyka w horoskopie jest kołem podzielonym na 12 sektorów po 30 stopni każdy, odpowiednio dla każdego znaku zodiaku. Na podstawie ekliptycznej długości określa się, do którego sektora trafiło dane ciało niebieskie. Przykładowo, jeśli w momencie narodzin Księżyc znajdował się na 45 stopniu ekliptycznej długości, oznacza to, że w tym momencie Księżyc znajdował się w znaku Wodnika. W ten sam sposób oblicza się położenie pozostałych ciał niebieskich.
Kolejnym krokiem jest obliczenie kątowej odległości między planetami i gwiazdami. Jeśli odległość odpowiada wielkości jednego z astrologicznych aspektów, można mówić o tym, że planety i gwiazdy znajdują się względem siebie w aspekcie. W horoskopie planety w aspekcie łączone są prostą linią.
Mówiliśmy już o znaczeniu położenia geograficznego miejsca narodzin człowieka – będzie ono istotne na etapie układania charakterystyki niebieskiej sfery dla danej lokalizacji. Konieczne jest obliczenie kilku punktów przecięcia z horyzontem: Ascendentu, Descendentu, punktów przecięcia z zenitem i nadirem. Wszystkie te dane wprowadza się do kosmogramu, który stanowi pełny obraz położenia ciał niebieskich w momencie narodzin. Można śmiało powiedzieć, że na tym etapie budowa horoskopu zostaje zakończona.
Jak widać, jest to bardzo żmudna praca, wymagająca dużo czasu i wysiłku. Konieczna jest również specjalistyczna wiedza, która pomoże swobodnie poruszać się w obliczaniu tych wartości i dalszej ich interpretacji. Dlatego też samodzielne ułożenie horoskopu bezpłatnie i bez specjalistycznej wiedzy stanowi dla wielu osób pewną trudność.
Układanie horoskopu za pomocą tablic efemerydalnych
Ale jak ułożyć horoskop bez specjalistycznej wiedzy? Istnieje jeszcze jeden wariant – za pomocą tablic efemerydalnych. Do ułożenia horoskopu potrzebny będzie atlas świata, tabela Domów, tablice efemerydalne oraz kalkulator.
Efemerydy to specjalne tablice, w których podano wzajemne położenie planet na każdy dzień. W zasadzie wszystkie obliczenia zostały już wykonane za Ciebie. Najbardziej rozpowszechnione tablice to „Tablice Różokrzyżowców”, które obejmują cały XX wiek. Tablice efemerydalne można znaleźć w specjalnych publikacjach.
Tabele Domów przydadzą się do określenia osi horoskopu oraz kątów Domów. Takie tabele można znaleźć w dużej ilości w Internecie, jednymi z najlepszych są tabele Placydusa.
Atlas jest potrzebny do obliczenia dokładnych współrzędnych geograficznych miejsca narodzin danej osoby. Obecnie można jednak skorzystać z zasobów internetowych, na przykład Google Earth. Za pomocą tego programu można uzyskać najdokładniejsze informacje. Kalkulator posłuży do wykonywania obliczeń wskazanych w tablicach efemerydalnych.
