Żywioł — ogień. Ale to nie jest zwykły płomień — to ogień tronu! Lew jest aktywny, błyskotliwy, charyzmatyczny i, owszem, trochę agresywny, ale ta agresja nie jest dziecinna, jak u Barana, lecz bardziej wyrafinowana, strategiczna. Jeśli Baran to „obraziłem się — od razu oddaję”, to Lew to „zbuduję imperium, w którym nikt nie odważy się mnie obrazić”. Poziom agresji jest tu kontrolowany, skierowany na osiągnięcie celu.
Ludzie urodzeni pod znakiem Lwa są stworzeni do bycia przywódcami. Oni nie są zwykłymi szefami — oni są królami. Nawet jeśli pojawi się w zwykłym biurowym zespole, wszyscy od razu czują: oto on — główny! Król przybył. Ale co ciekawe: nikt się nie oburza. Bo jego charyzma jest tak silna, że zamiast oporu rodzi się… zachwyt.
Nie zapominajmy jednak: Lew jest egoistą. Ale jaki czarujący! Uwielbia być w centrum uwagi, uwielbia owacje, pochwały, poczucie ważności. I rzeczywiście, kiedy jest obok Lwa, chce mu się to wszystko dać. Bo on to prezentuje nie nachalnie, lecz po królewsku: z godnością, wewnętrzną siłą i niezrównanym czarem.
A jeśli ktoś inny nagle postanowi zostać „królem” — zacznie się: „Przepraszam, a ty kim właściwie jesteś?”. Bo nie każdemu dana jest korona. Lew nie tylko ją nosi — on tworzy wokół siebie prawdziwy dwór.
Tak przejawia się ogień Lwa: królewska aktywność, charyzma, umiejętność organizowania i prowadzenia innych za sobą.
