Półbikwintyl Księżyc – Uran
(Tranzyt. Księżyc → Natalny Uran)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półbikwintyl Księżyca: Ludzkość nie posługuje się językiem, którym mogłaby wyrazić swoją duszę. Ten aspekt daje w sferach planety dobre, intuicyjne zrozumienie niższych form życia, zwłaszcza potrzeb biologicznych, jeśli człowiek tego pragnie. W harmonijnym wariancie potrafi on umiejętnie dobrać krajobraz, pożywienie, oświetlenie i reżim tlenowy dla ryb akwariowych oraz z łatwością znajdzie wspólny język z upadłym alkoholikiem, którego szczerze pożałuje, a jeśli nie poprowadzi go na właściwą drogę (co, rzecz jasna, jest trudne), to przynajmniej ogrzeje go duchowo, odczuwając przy tym Księżyc–Wenus. Przy negatywnym Księżycu niskie formy życia w sferach planety będą stale drażnić człowieka, który będzie mógł odreagować na nie swoją agresję, powstałą z zupełnie innego powodu, na przykład w sferach planet tworzących napięte aspekty major z Księżycem. Wówczas będzie mu trudno uznać zarówno (nawet potencjalną) duchowość niższych form życia, jak i (szczególnie) związek ich problemów i niedoskonałości z własnymi, choć w tym przypadku analogia może się nasuwać: u grubych właścicieli najczęściej grube psy, a ewolucyjny rozwój rodzinnego egrégoru najłatwiej ocenić po poziomie.
Półbikwintyl Urana: Z punktu widzenia myszy mruczenie przypomina grzmot. Ten aspekt przynosi duże niespodzianki, ekstrawaganckie przejawy zarówno u człowieka w interakcjach z niższymi formami życia, jak i samych tych form, w których mogą nagle zaostrzać się sprzeczności i dochodzić do wybuchów, w tym także w relacjach z człowiekiem. Przy negatywnym Uranie nawiązanie z niższym życiem trwałego konstruktywnego kontaktu okaże się praktycznie niemożliwe, choć niektóre idee człowieka będą potencjalnie bardzo płodne, a zachowanie form życia oraz ich kryzysy będą bardzo wieloznaczne. Jeśli człowiek nauczy się je dostrzegać i interpretować jako znaki losu (zarówno niższego życia, jak i własnego), harmonia Urana da bardziej akceptowalne, choć nadal początkowo niezrozumiałe, idee człowieka dotyczące niższego życia oraz ich własne przejawy. Jednak większość kataklizmów obędzie się bez większych ofiar i może dostarczyć energii do rozwiązania trudnych zadań. Mówić o konstruktywności można jednak jedynie pod warunkiem przepracowania przez człowieka Urana – niespodziewane przełomy wewnątrz siebie oraz nagłe i nieoczekiwane przejawy ludzkiego początku są możliwe także bez tego przepracowania; niestety, znikają one równie szybko i nagle, jak się pojawiają.
