Bikwintyl Mars – Chiron
(Tranzyt. Mars → Natalny Chiron)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Bikwintyl Marsa: Leżących nie biją – nimi chodzą i wycierają nogi. Ten aspekt nadaje sferom Planety aktywność i energię skierowaną na interakcję z niższymi formami życia. Klęska Marsa uczyni tę energię destrukcyjną, lecz człowiek zauważy to dopiero znacznie później, a przynajmniej może szczerze sądzić, że wszystko, co pochodzi od niego w kierunku niższego życia, idzie mu na dobre (choć ono, głupie i niewdzięczne, często tego nie rozumie i próbuje protestować). Jeśli dotknięta jest również Planeta, człowiek może stać się ciemiężycielem niższego życia, np. okrutnym namiestnikiem (prozaiczniejszy wariant, na przykład przy bikwintylu Mars-Merkury – surowy nauczyciel szkolny, który prześladuje wszelkie przejawy życia uczniów i agresywnie nie akceptuje ich wiedzy w swoim przedmiocie). W wariancie harmonijnym ten aspekt daje możliwość łatwego znalezienia adekwatnego sposobu uczestnictwa w problemach niższego życia i, dokładając niewielkich starań, uzyskać od niego znaczne korzyści; nie należy jednak na tym spekulować, gdyż w przeciwnym razie możliwości rozwoju w sobie człowieczeństwa zostaną bezpowrotnie utracone. Przetworzenie daje energiczną i umiejętną partycypację w rozwoju niedoskonałego życia, a przy okazji człowiek rozwija się sam, uzyskując możliwość złagodzenia swoich niższych agresywnych programów podświadomości, kierując energię w sposób bardziej kulturalny i konstruktywny.
Bikwintyl Chirona: Szkodnik też jest naczyniem Bożym. Tylko z odbitą rączką. Ten aspekt nadaje sferom Planety niestandardowe postrzeganie niższego życia i jego problemów, co na niskim poziomie może jednak zawierać głębsze znaczenie, niż człowiek początkowo dostrzega – i to z początku nikomu nie jest widoczne. Jeśli człowiek zacznie bardziej bezpośrednio współdziałać z niższym życiem, do czego będą go popychać czysto ludzkie impulsy, zetknie się z poważnymi problemami zarówno samego tego życia, jak i swojej w nim roli, które postawią go w ślepą uliczkę i otoczą niewymownym chaosem, a odnalezienie wyjścia okaże się bardzo trudne; dokładniej, będzie to wymagało od człowieka przemyślenia swoich poglądów zarówno na niższego życia, jak i swojego stosunku do niego, a być może także na problem człowieczeństwa w ogóle. Ogólnie rzecz biorąc, jest to bardzo perspektywiczny aspekt, gdyż jego opracowanie daje możliwość poprzez uczestnictwo w cudzym życiu zrozumieć specyfikę swoich ewolucyjnych „ogonów”, czyli nieadekwatnie niskich programów podświadomości, je dostrzec i zmienić, czyniąc je bardziej odpowiadającymi duchowemu obrazowi; aby to osiągnąć, należy przede wszystkim nauczyć się postrzegać niższego życia w sferach Planety i jego problemy obiektywnymi i uważnymi oczami, przezwyciężając odpowiednie społeczne stereotypy: krowa, być może, nie jest całkiem mikrokosmosem, ale jednak bliżej jej do człowieka niż do mleczarni.
