Bikwintyl Jowisz – Saturn
(Tranzyt Jowisza → Saturna natalnego)
Awezał Podwodny. Aspekty
Bikwintyl Jowisza: Łatwiej jest oskarżyć epokę o brak duchowości, niż dostrzec ją w niej. Ten aspekt filantropa i patrona niższych form życia w sferach Planety. Na niskim poziomie przejawia się głównie w słowach i obietnicach, a także w wspólnej królewskiej wyniosłości; na wysokim człowiek przenika się szerokim spektrum problemów życia niższego, pojmuje je na wysokim poziomie abstrakcji i może znaleźć całkowicie nieoczywiste rozwiązania. Jowisz daje człowiekowi możliwość otwarcia niższym formom życia nowych dróg rozwoju i sposobów rozwiązania, wydawałoby się, nie do pogodzenia sprzeczności, ale do tego człowiek musi odejść od punktu widzenia (typowego dla nieprzetworzonego aspektu), że są one prymitywne i niezasługujące na poważną uwagę. W miarę przetworzenia i rozszerzenia swojego zrozumienia niższego życia człowiek, po pierwsze, odkrywa w czymś podobne do nich niższe programy swojej podświadomości i uczy się nimi adekwatniej kierować lub je transformować w ewolucyjnie wyższe, a po drugie, otrzymuje możliwość ukazania w nim zakorzenionych ludzkich jakości, na przykład bezinteresownej pomocy młodszym braciom z ewolucji.
Bikwintyl Saturna: Albo człowiek wyprzedza swój czas, albo on nadchodzi na niego swoją szarą stopą. Ten aspekt daje podświadome pragnienie głębokiego zrozumienia najniższego życia w sferach Planety i wzięcia w nim istotnego udziału, w czym człowiek może wyrazić swój humanizm. Jednak początkowo, szczególnie przy porażce Saturna, człowiek postrzega życie niższe bardzo prymitywnie, a jego połączenie z nim jest niezwykle niezgrabne, co może stworzyć kompleks niższości lub wręcz przeciwnie, wywołać z głębin podświadomości i aktywować sadyystyczne skłonności. W obszarach wewnętrznego świata, które rezonują z problemami życia niższego, człowiek będzie czuł się wrażliwy, i dobrze, jeśli rozszerzy on to poczucie wrażliwości także na samo najniższe życie. W ogóle, ono jest mu właściwe z początku, ale w trakcie życia może zostać wypchnięte do podświadomości, a wówczas współczucie często przeradza się w podkreśloną okrucieczość, co jednak w tym przypadku jest raczej wyjątkiem niż regułą. Tu opanowanie idzie poprzez głębokie studiowanie niższego życia i ostrożne oraz niespieszne poszukiwanie adekwatnego kontaktu i interakcji z nim; pokusami będą frustracje związane z powolnością tego procesu, zbyt sztywne i prymitywne wyobrażenia o życiu i sobie samym oraz zewnętrzna surowość zachowania, która stopniowo powinna ustąpić miejsca miękkim, choć powściągliwym, ludzkim przejawom; na wysokim poziomie osiąga się mądrość i głębokie ludzkie samowyrażenie.
