Kwintyl Uran – Pluton

(Tranzyt. Uran → Natalny Pluton)

Awesalom Podwodny. Aspekty

Kwintyl Urana: Jeśli góra nie idzie do Mahometa, to chwała Allahowi. Ten aspekt przynosi w sferze planety nagłe, niespodziewane wybuchy życiowej ekspresji, które mogą być po prostu niezwykłym wyjątkiem, artefaktem, lecz czasem brzmią niemal cudem, odsłaniając przebłyski życia w pozornie martwych formach. Na wysokim poziomie ten aspekt może oznaczać błyskotliwe zdolności matematyczne lub teoretyczno-fizyczne, umiejętność dostrzeżenia życia i rozwoju najbardziej złożonych i abstrakcyjnych struktur oraz modeli. Na średnim poziomie człowiek powinien starać się dostrzegać energetyczno-życiowe przejawy Urana w sferze planety jako znaki losu i uczyć się je interpretować. Aspekt ten oznacza pewną ochronę losu – w trudnym momencie wewnątrz człowieka lub w świecie zewnętrznym pojawia się niespodziewane ożywienie, które zakłóca przestarzały program postępowania według ustalonych planów, tworząc spontaniczną fluktuację i możliwość niestandardowego wyjścia lub rozwiązania problemu. Opracowanie tego aspektu dokonuje się poprzez uświadomienie sobie sensu i znaczenia wybuchu żywotności lub niespodziewanego skoku rozwojowego, jego podtrzymanie i adaptację do rzeczywistości, bez czego z reguły szybko zanika i wygładza się. Silne włączenie Urana może dać w sferach planety aktywizację życia w nieznanych formach, które postawią człowieka w ślepą uliczkę i mocno go przestraszą; jednakże wskazówki co do jej prawdziwego przeznaczenia i charakteru może on próbować uzyskać, przypominając sobie przeszłe uraniczne rozbłyski i przejawy żywotności w sferze planety.

Kwintyl Plutona: Gdy w gęstym lesie, pełnym drapieżnych wilków, pojawia się młody baranek, jest on niewinny, lecz wywołuje przyjemne ożywienie. Jest to bardzo niejednoznaczny aspekt, którego interpretacja zależy nie tylko od majorytarnych aspektów Plutona i planety, lecz także od ogólnego poziomu rozwoju człowieka. Ogólnie rzecz biorąc, Pluton występuje jako inspektor jakości i form życia w sferach planety, a człowiekowi przyjdzie przeżyć rozstanie z niektórymi z nich na zawsze, z czym lepiej wcześniej wewnętrznie się pogodzić (przeżywając pewien żal). Z drugiej strony Pluton niszczy przede wszystkim pasożytnicze formy życia, a po jego wpływie człowiekowi w ostatecznym rozrachunku staje się lepiej, choć wewnętrzne robactwo i karaluchy, obficie występujące wśród programów podświadomości, wydają się czasem w wewnętrznym świecie człowieka całkiem atrakcyjnie – przynajmniej jeśli nie przyglądać się im uważnie – i rozstanie z nimi (szczególnie przy porażce planety) jest tym, co w nim zabija całe jego życie, a dopiero znacznie później zrozumie, że tak nie było. Dotknięty Pluton uczyni to bardziej bezwzględnym i bezceremonialnym, harmonijnym zaś – łagodniejszym, lecz w każdym razie przeżycia (na niskim i średnim poziomie) nie będą należały do najprzyjemniejszych. Aspekt ten daje ostre, krytyczne postrzeganie życiowych przejawów w sferach planety, a przy porażce kwintylu człowiek na niskim poziomie może stać się czarnym nauczycielem życia, wyniszczając nie tylko jej pasożyty, lecz faktycznie wszystkie inne jej przejawy (choć on sam prawdopodobnie będzie myślał inaczej) – aspekt Sodomy i Gomory oraz AIDS.