Opozycja Słońce – Wenus
(Tranzyt. Słońce → Wenus natalna)
Awezał Podwodny. Aspekty
Opozycja Słońca: Zanim zrealizujesz swoje zamiary, powinieneś zrozumieć, w jakim stopniu są one naprawdę twoje. Opozycja z Słońcem aktywizuje dla planety problem jej relacji z wolą człowieka oraz różnymi imperatywnymi okolicznościami, które pojawiają się na jej drodze. Samo występowanie majorowego aspektu między Słońcem a planetą oznacza, że jej zasada nigdy nie ujawni się niezależnie od woli człowieka lub decydujących o jego zachowaniu okoliczności; opozycja dodatkowo wskazuje na znane przeciwstawienie tych zasad, któremu często towarzyszy eksterioryzacja jednej z nich. Na niskim poziomie prowokuje to konflikt, gdy człowiek siłowo walczy z tym lub innym zewnętrznym przejawem zasady planety, albo odwrotnie — zewnętrzne warunki tłumią wewnętrzne przejawy zasady planetarnej, z którą on sam się utożsamia. Na przykład przy opozycji Słońca do Marsa u człowieka będą różnorodne konflikty i walki ze światem zewnętrznym (na wyższym poziomie — z samym sobą), ale jeśli się przyjrzeć, można zauważyć, że one bywają „dwóch typów: w pierwszym przypadku człowiek akcentuje i internalizuje zasadę Słońca i przeciwstawia swoją wolę oraz skupienie zewnętrznej własnej jaźni inicjatywie, w drugim zaś, przeciwnie, przyjmuje dla siebie agresywną pozycję marsjańską i aktywnie walczy z imperatywną wolą wroga, faktycznie podporządkowując się jej inicjatywie, czyli nie mając swojej. Przy opozycji Słońca i Księżyca człowiek stale walczy sam ze sobą, a ludzie, z którymi on od czasu do czasu się spiera, są w rzeczywistości postaciami zastępczymi, wcieleniami jego woli i ego, którym przy tym aspekcie tak bardzo potrzebne jest nauczenie się współpracy i zrozumienia siebie nawzajem, gdyż akcentując Księżyc, czyli przyjmując pozycję ego, człowiek natychmiast zagraża zniszczeniem jego domu, pozbawiając go rodziny i pożywienia (przynajmniej tak mu się wydaje), a przyjmując pozycję Słońca, czyli włączając swoją wolę i inicjatywę, człowiek zaczyna działać w taki sposób, że (rzeczywiście) boleśnie tłumi swoje życiowe interesy (dlaczego tak się dzieje, nie potrafi wyjaśnić). Opracowanie tego aspektu daje niezwykłą trwałość w życiu — to na przykład kobieta, która potrafi wyleczyć męża z alkoholizmu lub choroby psychicznej, a potem wychować razem z nim wspaniałe dzieci.
Opozycja Wenus: Niedostateczna miłość świata do ciebie nie jest dowodem całkowitego egoizmu. Opozycja Wenus stawia w sferach zarządzanych przez planetę problemy interakcji z socjumem, etyczne i estetyczne, nie wspominając o emocjonalnych, a zwłaszcza o miłości. Jeśli akcent pada na Wenus, to człowiek przepełnia się społecznymi ustawieniami, standardową etyką i spotyka zewnętrzne przejawy zasady planetarnej w pełnym rynsztunku stereotypów świadomości i podświadomości społecznej. W ogóle każdy przejaw planety on rozpatruje z estetycznego punktu widzenia lub jeszcze bardziej uprzednio, z pozycji „podoba się — nie podoba się”, „kocham — nie kocham”, przy czym charakterystyczna jest osobliwa mieszanka czysto osobistych sympatii i antypatii z podanymi przez społeczeństwo standardowymi ustawieniami, których człowiek początkowo nie odróżnia. Jeśli zaś akcent pada na planetę i człowiek internalizuje jej zasadę, to Wenus przejawia się jako zewnętrzny oponent, w postaci wpływów społecznych (często wrogich), negatywnych ocen etycznych i estetycznych świata zewnętrznego, z którymi człowiek może zaciekle walczyć, nie rozumiejąc, że przyczyny antagonizmu leżą w wewnętrznej niezgody. Na przykład przy opozycji Wenus do Saturna człowiek odczuwa głęboką chęć poświęcenia się poważnej sztuce. Jeśli on akcentuje zasadę Wenus, czyli postrzega siebie jako wolnego artystę, który nie ma żadnych obowiązków poza życiem w świecie Piękna, to odrzuca zasadę dyscypliny Saturna, a faktycznie ją eksterioryzuje, i brak naprawdę zapalczywych i celowych zajęć (wewnętrzna rozrzutność) prowadzi do osłabienia Saturna. Świat: pojawiają się różnorodne zewnętrzne przeszkody i ogólnie wrażenie, jakoby świat zewnętrzny był zimny i nie aprobował człowieka. Odwrotnie, internalizacja Saturna, czyli skupienie się na jego zasadzie, gdy człowiek wewnętrznie koncentruje się i zagłębia w siebie, zanurza się w samotnej poważnej pracy lub po prostu surowo ignoruje cały świat, prowadzi do aktywizacji Wenus w życiu zewnętrznym: skąd nie weźmie się pojawiają się goście z szampanem, zaproszeniami, zaproszeniami (w przypadku, gdy do Wenus są harmonijne aspekty) lub pojawiają się ostre konflikty społeczne, często z pretensjami do egoistycznego zachowania człowieka (jeśli Wenus jest zraniona). W ogóle majorowy aspekt Wenus stawia problem miłości, i w obszarach zarządzanych przez planetę w opozycji do Wenus dla człowieka w pewnym momencie bardzo ostro staje pytanie, czego on chce: kochać czy być kochanym samemu. Przepracowanie daje trwałe zespolenie zasady planetarnej z wenusjańską: wszystkie przejawy planety stają się doskonałe pod względem formy i wypełnione miłością do ludzi; w sferach zarządzanych przez planetę człowiek będzie miał wspaniałe zrozumienie ludzi i możliwość wpływania na wielkie programy społeczne.
A. Ryzow. Zdrowie, Ascendent, Słońce, Księżyc
Lekkie zaburzenie powstałe z nieostrożności i braku umiaru. No, grzybica się przyczepi, co jeszcze Wenus może dać? Choroba weneryczna.
