Półkwadrat Księżyc – Saturn
(Tranzyt. Księżyc → Saturn natalny)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Księżyca: Czy zawsze, rozmawiając z kimś, pamiętasz, że masz przed sobą mikrokosmos? To najtrudniejszy aspekt; najczęściej oznacza on wewnętrzne złamanie, które człowiek wszelkimi sposobami stara się ukryć przed samym sobą, gdyż główne wewnętrzne poczucie podpowiada mu, że wszystko z nim jest w porządku, natomiast inni ludzie i ogólnie okoliczności zewnętrzne są jakoś nie do końca w porządku, ale w każdym razie to ich sprawa. W rzeczywistości jest odwrotnie, lecz Księżyc z trudem przyznaje się do swoich niedostatków. W sferach rządzonych przez planetę człowiek będzie miał ograniczone i sztywne programy postrzegania, które bezwzględnie odetną i zignorują wszystko, co się w nich nie mieści, jednak człowiek tego nie zauważy, sądząc, że doskonale widzi i czuje wszystko, co trzeba, a być może nawet odczuwać będzie swoją wyższość nad innymi ludźmi, których postrzeganie rzeczywiście będzie inne. Niedogodność polega na tym, że poza swoim wyraźnym postrzeganiem człowiek na niskim poziomie przetworzenia aspektu nie zauważy niczego, w tym także subtelnych momentów, półtonów, i instynktownie będzie dążył do udowodnienia światu, że tych subtelności tak naprawdę nie ma. Często ten aspekt oznacza formalne relacje w dzieciństwie z matką, która realizowała swoje macierzyńskie funkcje i obowiązki według zatwierdzonej listy, mentalnie odhaczając je w miarę ich wypełnienia. Tutaj (dość trudne) przetworzenie daje umiejętność zbudowania ciepłego, przytulnego domu dla innych, przewidując dla nich wszystko na świecie, ale aby to osiągnąć, trzeba przede wszystkim przezwyciężyć naturalny egoizm i duchową oschłość w sferach rządzonych przez planetę.
Półkwadrat Saturna: Podczas głębokiego wiercenia studni wewnętrznego świata zamiast fontanny duchowości może wybić ropa naftowa. To aspekt nie tak surowy jak kwadrat Saturna, ale bardziej podstępny, gdyż daje człowiekowi poczucie głębokiego przeniknięcia w obszary rządzone przez planetę, jednak ta głębia jest w dużej mierze iluzoryczna, natomiast dogmatyzm metod jej osiągnięcia jest jak najbardziej realny. Na przykład półkwadrat Saturn–Merkury daje człowieka, który zawsze wie, jak należy, zwłaszcza w dziedzinach rządzonych przez Merkurego; jego myślenie jest tu pośrednie, dogmatyczne i nieugięte, a praktycznie nie da się mu udowodnić jego ograniczeń. Półkwadrat Saturn–Pluton daje natomiast człowieka, który wie, jak nie należy, i wie, jak to należy zniszczyć, nie mając w związku z tym, przynajmniej na niskim poziomie, żadnych wątpliwości. Dopóki ten człowiek nastawiony jest egoistycznie, sfera planety jest dla niego jak żywa niedostępna i może nawet wywoływać irytację, nie mieszcząc się w ramach; w rzeczywistości człowiek ją kaleczy, choć sam uważa, że wszystko, co robi (strukturyzuje, rozsądnie ogranicza, mądrze naprowadza na właściwą drogę), służy wyłącznie jego korzyści. Jeśli Saturn jest pokrzywdzony, ten półkwadrat może zadać człowiekowi głębokie rany duchowe, których źródło — zbyt sztywna interakcja ze sferami planety — długo pozostanie niezrozumiałe lub nieoczywiste. Tutaj przetworzenie wymaga wielkiego wyrzeczenia i mężnego pogłębienia sfer planety oczami innych ludzi oraz w ich interesie, wówczas gdy samemu człowiekowi dawno już jest jasne i oczywiste; jednak dopiero wtedy, gdy zobaczy planetę oczami innych, przez pryzmat ich problemów i pomoże w ich rozwiązaniu, człowiek będzie mógł zrobić coś naprawdę wartościowego, konstruktywnego i solidnego.
