Półkwadrat Księżyc – Neptun
(Tranzyt. Księżyc → Natalny Neptun)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Księżyca: Czy zawsze, rozmawiając z kimś, pamiętasz, że masz przed sobą mikrokosmos? To jeden z najtrudniejszych aspektów; najczęściej oznacza on wewnętrzne rozdarcie, które człowiek usilnie stara się ukryć przed samym sobą, gdyż jego główne wewnętrzne poczucie mówi mu, że wszystko jest z nim w porządku, natomiast inni ludzie i ogół okoliczności nie są do końca w porządku — ale w każdym razie to ich sprawa. W rzeczywistości jest odwrotnie, lecz Księżyc z trudem przyznaje się do swoich niedostatków. W sferach rządzonych przez planetę człowiek będzie miał ograniczone i sztywne programy percepcji, które bezwzględnie odrzucą i zignorują wszystko, co do nich nie pasuje, jednak człowiek tego nie zauważy, sądząc, że widzi i czuje wszystko, co trzeba — a może nawet odczuwać przewagę nad innymi ludźmi, których percepcja rzeczywiście będzie inna. Uciążliwość polega na tym, że poza swoim wyraźnym postrzeganiem, na niskim poziomie przetworzenia aspektu, człowiek nie zauważy niczego, w tym także subtelnych niuansów i półtonów, i instynktownie będzie dążył do udowodnienia światu, że tych subtelności tak naprawdę nie istnieją. Często ten aspekt oznacza formalne relacje w dzieciństwie z matką, która wypełniała swoje macierzyńskie funkcje i obowiązki według ustalonego schematu, mentalnie odhaczając je w miarę ich realizacji. Tutaj (dość trudne) przetworzenie aspektu prowadzi do umiejętności stworzenia ciepłego, przytulnego domu dla innych, przewidując dla nich wszystko na świecie — lecz aby to osiągnąć, trzeba przede wszystkim przezwyciężyć naturalny egoizm i duchową oschłość w sferach rządzonych przez planetę.
Półkwadrat Neptuna: Śpiącej królewnie nie są potrzebne dowody istnienia czarownic. To niebezpieczny aspekt, gdyż na niskim poziomie człowiek w sferach rządzonych przez planetę pozostaje pod bacznym nadzorem surowych egrzegorów oraz niższych istot astralnych; w przypadku porażki Neptuna możliwe są opętania, wygładzanie itp., sztuczne ograniczenia ruchliwości ciała astralnego, co w zwykłym języku oznacza emocjonalną sztywność, ograniczenie zakresu emocjonalnego i istotowego rozumienia oraz sztywne utrwalenie tych zjawisk i momentów, które są dostępne człowiekowi. Jeśli dotyczą one społecznie akceptowanych i opanowanych dziedzin (harmonijna planeta), o człowieku powiedzą „trochę dziwny!”, „z dziwactwami” itp.; jeśli zaś człowiek koncentruje się na społecznie nieopanowanych zjawiskach, co jest typowe przy porażce planety, może w swoich medytacjach posunąć się dość daleko i zobaczyć to, czego inni nie dostrzegają. Nie będzie miał jednak adekwatnego języka, aby to wyrazić, a owe zjawiska w dużej mierze pochłoną jego uwagę i mogą nie pozwolić mu powrócić do normalnych wyobrażeń — zewnętrznie wygląda to na psychiczną nienormalność, a lekarze takich ludzi z trudem leczą ich środkami psychotropowymi, nie potrafiąc pomóc im zrozumieć natury subtelnych przestrzeni i zamieszkujących je istot. Zadowalający i żywy nurt medytacji, w tym przypadku, nie doprowadzi do sukcesu.
