Półkwadrat Neptun – Pluton
(Tranzyt Neptun → Pluton natalny)
Awezałam Podwodny. Aspekty
Półkwadrat Neptuna: Śpiącej królewnie nie są potrzebne dowody istnienia czarownic. Jest to niebezpieczny aspekt, gdyż na niskim poziomie człowiek w sferach tej planety stale pozostaje pod bacznym okiem surowych egrzegorów oraz niższych istot astralnych; przy porażce Neptuna możliwe są opętania, wygładzanie itp., sztuczne ograniczenia ruchliwości ciała astralnego, co w zwykłym języku oznacza emocjonalną sztywność, ograniczenie zakresu emocjonalnego i istotowego rozumienia oraz sztywne utrwalenie tych zjawisk i momentów, które są człowiekowi dostępne. Jeśli dotyczą one społecznie opanowanych i akceptowanych dziedzin (harmonijna planeta), o człowieku powiedzą „trochę dziwny!”, „z dziwactwami” itp., jeśli zaś człowiek koncentruje się na społecznie nieopanowanych fenomenach, co typowe przy porażce planety, może w swoich medytacjach posunąć się dość daleko i ujrzeć niedostępne innym rzeczy. Nie będzie miał on adekwatnego języka, jednak w dużej mierze opanują jego uwagę i mogą nie wypuścić w świat zwykłych wyobrażeń – zewnętrznie wygląda to na psychiczną nienormalność, a lekarze takich ludzi z wielkimi trudnościami leczą ich psychotropami, nie umiejąc pomóc im zrozumieć natury subtelnych przestrzeni i zamieszkujących je istot. Zadowalająca i żywa treść swoich medytacji, w tym przypadku, nie doprowadzi do sukcesu.
Półkwadrat Plutona: Mafię należy chować w kuloodpornych trumnach. Na niskim poziomie człowiek ten będzie skłonny okrutnie wytępić zło w sferach tej planety zgodnie z własnymi, wyraźnymi wyobrażeniami o nim, przy czym właśnie w jasności i precyzji tych wyobrażeń tkwić będzie jego siła, jak i jednocześnie ograniczenie rozwoju ewolucyjnego, które zrozumie on znacznie później. Na przykład półkwadrat Księżyc–Pluton może dać wielkiego cenzora, chirurga-onkologa bądź psychoterapeutę, lecz w każdym razie człowiek ten będzie miał wyraźny obraz zła i dobrze opracowane metody jego unicestwiania. W życiu wewnętrznym ten aspekt daje w sferach tej planety sztywność i nieprzejednanie wobec niektórych własnych niedostatków, co dziwnym trafem łączy się z ignorowaniem innych, i tu człowiekowi należy działać w sposób pośredni, zajmując się problemami doskonalenia świata zewnętrznego w jego interesie lub innych dziedzin życia wewnętrznego, i dopiero wówczas jego plutoniczne narzędzia.
