Półkwinkunks Słońce – Księżyc
(Tranzyt. Słońce → Księżyc natalny)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Półkwinkunks Słońca: Czy stworzenie człowieka było aktem humanistycznym? Ten aspekt stawia w życiu człowieka problem humanitarności jego własnych wolnych decyzji i inicjatyw, a także (zazwyczaj słabych) imperatywnych wpływów losu w sferze rządzonej przez planetę. W tej sferze człowiek będzie względnie wolny, a regulowanie swojej woli będzie musiał oprzeć na względach humanizmu – tak, jak on go rozumie. Przynajmniej myśl o ludzkości lub sama ta kwestia pojawi się u niego w związku z (zazwyczaj słabo wyrażoną) koniecznością zrobienia czegoś w sferze zasad planetarnych lub ujawnienia w niej pewnej osobistej inicjatywy. Przy harmonijnym Słońcu te inicjatywy będą trafne i okażą się podobne do humanitarnych, przy osłabieniu Słońca człowiek często będzie zbyt aktywny, a rezultat, nawet przy najlepszych zamiarach, okaże się opłakany i dysharmonijny, zwłaszcza jeśli dotknięta jest planeta i jej zasadom trudno jest dogodzić; przy tym zewnętrzne przymusowe narzucanie swojej woli w sferach planety będzie przez niego odbierane jako całkowicie antyhumanitarne, choć bezpośrednia realna szkoda w sferach planety będzie przy tym z reguły niewielka.
Półkwinkunks Księżyca: Ludzi należy karmić pokarmem właściwym dla nich, a nie własnym surowym mięsem. W sferach rządzonych przez planetę człowiek ostro odczuwa antyhumanitarne podejście do siebie jedynie na poziomie niezaspokojonych potrzeb, przy czym przy osłabieniu Księżyca mogą one być mocno zniekształcone. Z drugiej strony, jednoczesne włączenie zasad planety i Księżyca, na przykład myśl o swoim narodzie, matce lub braku pożywienia w związku ze sferami planety, wywołuje u niego instynktowny przypływ humanitarnych uczuć, które najbardziej naturalnie wyrażają się w trosce, zwłaszcza o pilne potrzeby. Na przykład półkwinkunks Księżyc–Wenus daje, jeśli nie jest mocno osłabiony, niezwykłą delikatność i tkliwość w miłości, pragnienie ochrony, ogrzania i ludzkiego współczucia dla ukochanej osoby, jednak brak komfortu może być przez tę osobę odebrany jako antyludzki przejaw losu lub partnera osobiście. Należy jednak pamiętać, że półkwinkunks jako aspekt mniejszy zawsze oznacza jedynie pośrednią zależność zasad planetarnych, i człowiek z półkwinkunksem Księżyc–Wenus nie będzie w miłości życiowo zależny od niedogodności bytowych (choć uzna je za antyhumanitarne), w przeciwieństwie do człowieka z kwadraturą Księżyca do Wenus.
