Półkwinkunks Słońce – Wenus
(Tranzyt. Słońce → Wenus natalna)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Dekstil Słońca: Czy stworzenie człowieka było aktem humanistycznym? Ten aspekt stawia w życiu człowieka problem humanitarności jego własnych wolnych działań oraz inicjatyw, a także (zazwyczaj słabych) imperatywnych wpływów losu w sferze oddziaływania Planety. W jej sferze człowiek będzie względnie wolny, a regulowanie swojej woli będzie musiał oprzeć na przesłankach humanizmu – tak, jak on go rozumie. Przynajmniej myśl o ludzkości lub sama ta kwestia pojawi się u niego w związku z (zazwyczaj słabo wyrażoną) koniecznością zrobienia czegoś w sferze zasad Planety lub ujawnienia w niej pewnej osobistej inicjatywy. Przy harmonijnym Słońcu te inicjatywy będą trafne i okażą się podobne do humanitarnych, przy pokonaniu Słońca człowiek często będzie zbyt aktywny, a rezultat, nawet przy najlepszych zamiarach, okaże się opłakany i dysharmonijny, zwłaszcza jeśli dotknięta jest Planeta, której zasadom trudno dogodzić; przy tym zewnętrzne przymusowe podporządkowanie swojej woli w sferach Planety będzie przez niego odbierane jako całkowicie antyhumanitarne, choć bezpośrednia realna szkoda w sferach Planety będzie przy tym, co do zasady, niewielka.
Dekstil Wenus: Świadomość społeczna jest znacznie bardziej humanitarna niż podświadomość społeczna. Gdy w sferach Planety wzmacnia się wpływ Wenus, a uczucia człowieka łagodnieją, kierując się ku postrzeganiu, zwłaszcza piękna w formach i relacjach, odczuwa on w sobie przypływ humanizmu (w swoim rozumieniu). Na niskim poziomie oznacza to nadzwyczajną kapryśność, gdy w odpowiednich sytuacjach człowiek odbiera jako wyjątkowo antyhumanitarne (w stosunku do siebie) wszelkie przejawy niedostatecznej uwagi, miłości, nawet zwykłego niedostosowania się do jego estetycznych gustów. Na przykład kobieta z dekstylem Słońce–Wenus może (szczerze) uznać za niehumanitarną wobec siebie inicjatywę mężczyzny, który zaprosił ją na wieczór, na którym nie spodobają jej się stroje gospodarzy. Przy pokonaniu dekstylu te efekty mogą być emocjonalnie przeżywane bardzo mocno, ale realnie Wenus ma na zasadę Planety jedynie pośredni wpływ. W wariancie harmonijnym jest to złudny aspekt, gdyż przejawiana przez Wenus ludzkość może być odebrana za miłość, a to, niestety, daleko nie to samo. Na przykład dekstil Wenus–Mars (jeśli nie jest mocno pokonany), może dać człowieka, który ludzko, pięknie, troskliwie przejawia się w kontaktach z płcią przeciwną, ale wzniosła miłość romantyczna (Wenus) i namiętna namiętność (Mars) u niego łączą się w ludzkich przejawach, co może zupełnie nie odpowiadać partnerowi. Dekstil daje zbyt (często nawet dla samego człowieka) subtelny syntezę zasad planetarnych, świadcząc o wielkich osiągnięciach w przeszłych wcieleniach.
