Półkwintyl Uran – Pluton

(Tranzyt. Uran → Natalny Pluton)

Awezałam Podwodny. Aspekty

Półkwintyl Urana: Tworząc koncepcję humanizmu, nie należy wyprzedzać swojego czasu. W sferach rządzonych przez planetę pojawią się u człowieka niezwykłe, często fantastyczne idee humanistyczne, zarówno dotyczące ludzkości jako całości, jak i poszczególnych osób. Półkwintyl, rzecz jasna, złagodzi wpływ Urana, jednak ofiara aktu humanitarnego będzie musiała przez jakiś czas dochodzić do siebie, zbierając resztki poczucia humoru i pocieszając się myślą, że człowiek chciał najwyraźniej jak najlepiej. Półkwintyl Urana daje również pewien humanizm i ochronę losu człowieka w sferach rządzonych przez planetę, ale ponownie w charakterystycznym stylu uranicznym – często w ostatniej chwili lub poprzez energiczny wpływ. Wiele zależy tutaj od poziomu przepracowania Urana oraz umiejętności i chęci odczytywania i uwzględniania uranicznych znaków losu. Doskonały przykład umiejętnego odczytywania znaków półkwintyla Urana dał Ilja Muromiec, który powitał żebraków wchodzących do niego, w wyniku czego otrzymał siłę bogatyra i dokonał wielu humanistycznych, według pojęć swojego czasu, czynów.

Na niskim poziomie człowiek w sferach rządzonych przez planetę może być bardzo kapryśny i wrażliwy, a zupełnie niewinne zachowania otoczenia może uznawać za antyhumanitarne wobec siebie.

Półkwintyl Plutona: Odebrać losowi jego charakterystycznego pokarmu byłoby po prostu nieludzkie. Interpretacja tego aspektu zależy od aspektów planety i Plutona, a przede wszystkim od poziomu rozwoju ewolucyjnego człowieka. Tutaj fatalne okoliczności oczyszczają (w sferze rządzonej przez planetę) tak delikatną materię, jak ludzkość – zarówno danego człowieka, jak i jego otoczenia. Harmonijny półkwintyl może dać pewną ochronę przed losem, stosunkowo „ludzkie” jego przejawy, podczas gdy aspekt zaburzony daje surowe sprawdziany ludzkości. Jeśli człowiek ich nie wytrzyma, może stać się okrutnym tyranem, czarnym nauczycielem, który niszczy wszystko ludzkie w ludziach od niego zależnych. Dla człowieka, który wkroczył na ścieżkę rozwoju duchowego, jest to bardzo perspektywiczny aspekt: Pluton odsłoni w sferach rządzonych przez planetę wszystkie nie-ludzkie programy podświadomości, a pogodzenie się z ograniczającymi, choć bolesnymi i na pierwszy rzut oka antyhumanitarnymi stratami pozwoli je przekształcić w wyższe ewolucyjnie.

Na przykład półkwintyl Pluton–Mars ujawni agresję jako nie-ludzki przejaw, a na niskim poziomie człowiek może stać się agresywnym dręczycielem, który energicznie niszczy w ludziach wszystko, co ludzkie; na średnim poziomie człowiek będzie unikał agresji, odczuwając, że jest ona antyhumanitarna (szczególnie wobec siebie), ale czasem i tak się z nią zetknie, odczuwa jej obecność w sobie, lecz starannie to uczucie wypiera; na poziomie pracy nad sobą człowiek, uświadomiwszy sobie wewnętrzną agresję, ukazaną przez Plutona jako antyludzką z natury, przekształci ją w energię konstruktywną, podnosząc jednocześnie częstotliwość wibracji energetycznego strumienia (chuligan staje się nauczycielem karate). Wówczas zarówno los, jak i oczyszczenie w otoczeniu planety okażą się, na ile to możliwe, humanitarne.