Półkwinkunks Wenus – Jowisz
(Tranzyt Wenus → Jowisz natalny)
Awezał Podwodny. Aspekty
Decyl Wenus: Społeczna świadomość jest znacznie bardziej humanitarna niż społeczna podświadomość. Gdy w sferach rządzonych przez planetę wzrasta wpływ Wenus i uczucia człowieka stają się bardziej wrażliwe, skierowane ku postrzeganiu – zwłaszcza piękna w formach i relacjach – odczuwa on przypływ humanitaryzmu (w swoim rozumieniu). Na niskim poziomie oznacza to wyjątkową kapryśność, gdy w odpowiednich sytuacjach człowiek odczuwa, jak bardzo antyhumanitarne (wobec siebie) są wszelkie przejawy braku uwagi, miłości, a nawet zwykłego niezaspokojenia jego estetycznych upodobań. Na przykład kobieta z decylem Słońce–Wenus może (szczerze) uznać za niehumanitarne wobec siebie inicjatywę mężczyzny, który zaprosił ją na wieczór, na którym nie spodoba się jej wystrój gospodarzy. W przypadku osłabionego decyla te efekty mogą być przeżywane bardzo emocjonalnie, jednak Wenus ma wobec zasady planetarnej jedynie pośredni wpływ. W wariancie harmonijnym jest to złudny aspekt, gdyż humanitaryzm okazywany przez Wenus może zostać wzięty za miłość, a to, niestety, daleko nie to samo. Na przykład decyl Wenus–Mars (jeśli nie jest mocno zaburzony) może dać osobę, która humanitarnie, pięknie i troskliwie okazuje się w kontaktach z płcią przeciwną, lecz wzniosła miłość romantyczna (Wenus) i płomienna namiętność (Mars) u niej łączą się w humanitarnych przejawach, co może zupełnie nie odpowiadać partnerowi. Decyl daje zbyt subtelny (często nawet dla samego człowieka) syntezę zasad planetarnych, świadcząc o wielkich osiągnięciach w przeszłych wcieleniach.
Decyl Jowisza: Humanitaryzm Boga nie jest bardziej wątpliwy niż humanitaryzm człowieka. Ta osoba będzie szukać przejawów swego humanitaryzmu w poszerzaniu możliwości innych ludzi w dziedzinach związanych z tą planetą. W tych sferach charakteryzuje ją szerokie zainteresowanie humanistyczne; na przykład decyl Słońce–Jowisz podczas opracowywania może dać filozofa zajmującego się problemem wolnej woli człowieka, a na niskim poziomie – religijnego fanatyka, który wyznaje zasadę „kto nie jest z nami, ten przeciwko nam” i uważa za ludzi jedynie marionetki swojego egrégoru; przy tym humanitarnym będzie dla niego nawracanie na swą wiarę tych, którzy to czynią, oraz wyniszczanie innych. Tutaj humanitaryzm jako poszerzanie w dziedzinach planety możliwości dla innych nie pojawia się sam z siebie, lecz wymaga określonych starań z czyjejś strony oraz włączenia zasad innych planet (na przykład Słońca i Marsa, czyli inicjatywy, energii itp.). Z drugiej strony, na niskim poziomie człowiek będzie się chełpił swym umiłowaniem ludzi i możliwościami humanitarnej pomocy w dziedzinach planety, a każda wątpliwość co do jego rzeczywistych zasług odbierze jako obrazę, a minimalne ograniczenia lub nawet po prostu porównanie z kimś większym (lub nawet takim samym) – jako antyhumanitarne upokorzenie. Opracowany decyl Jowisza daje (w odpowiednich dziedzinach) wielkich humanistów, nieopracowany – roszczenia do tego, jednak im bardziej jest zaburzony Jowisz, tym bardziej te roszczenia są widoczne.
