Półsekstyl Wenus – Mars
(Tranzyt Wenus → Natalny Mars)
Awezał Podwodny. Aspekty
Półsekstyl Wenus: Kontakty ludzi z przedstawicielami innych cywilizacji rozpoczną się wówczas, gdy za nie będzie odpowiedzialne ministerstwo kultury. Ten aspekt nadaje (szczególnie w sferach Planety) kosmiczny akcent w odczuwaniu harmonii; przy rozwoju aspektu może to być artysta, poeta lub muzyk, którego estetyka podporządkowana będzie nieznanym dotąd ziemi prawom; na niskim poziomie, szczególnie przy porażce Wenus, możliwe jest odrzucenie zwyczajowych norm piękna, które będą się wydawać tej osobie przyziemne i mdłe, a przyciągną ją wzory gwiaździstego nieba i barwy zorzy polarnej. W sferze społecznego postrzegania i etyki w dziedzinach Planety u tej osoby pojawią się trudności związane z jej kosmiczno-ziemską dwupłaszczyznowością w tych kwestiach: zwyczajne ziemskie postrzeganie i etyka mogą nagle zmieniać się w coś niezrozumiałego, gdy oczywista tragedia jawi się jako farsa, a nieistotne sprawy nabierają nienaturalnego znaczenia. Na przykład, aby opanować półsekstyl Słońce–Wenus, konieczne jest zrozumienie i przyswojenie kosmicznej uprzejmości w swoich inicjatywach i wolach w kontaktach z innymi ludźmi, nawet z tymi, którzy z pozoru nie zasługują na zwykłą ziemską uprzejmość. Dopóki człowiek tego nie uczyni, będzie go czasem dręczyć poczucie winy wobec nich i wobec kogoś innego, gdyż postępowanie z nimi zakłóca harmonię w Kosmosie – i oczywiście w duszy samej osoby.
Półsekstyl Marsa: Która planeta symbolizuje agresję w astrologii marsjańskiej? Ten aspekt wymaga dla swojej realizacji częściowego przejścia na kosmiczne wibracje osobistej energii człowieka, co przede wszystkim oznacza subtelność aktywnych działań, która pozostaje w widocznej sprzeczności z grubiaństwem ziemskiej rzeczywistości i sprawia, że na niskim poziomie opanowania aspektu człowiek doświadcza mnóstwa nieprzyjemności nie tylko metafizycznego rzędu: twarde przeciwstawienie się złu jest nieetyczne w skali kosmicznej. Jednak w sferach Planety człowiek będzie musiał mierzyć się nie tyle ze złem zewnętrznym, co wewnętrznym, przy czym z tym, które jest społecznie narzucone, gdyż ta osoba jest z założenia nastawiona na kosmiczną energię, niezrozumiałą i często nieakceptowaną przez zbiorową podświadomość. Praca nad sobą polega na opanowaniu, uświadomieniu i wewnętrznym przyjęciu dostępnych człowiekowi kosmicznych wibracji oraz kosmicznej etyki aktywnych działań, co stopniowo okazuje się bardziej skuteczną ochroną przed agresją świata zewnętrznego, niż można było początkowo oczekiwać. Jednak tutaj, szczególnie przy porażce Marsa, trudniej jest pozbyć się wewnętrznej agresji wobec świata i siebie, zarówno jawnej, jak i wypartych, gdyż półsekstyl wymaga w tym względzie sterylnej czystości; początkowo jest ona obecna, lecz stopniowo zanika, tworząc osobie nie do końca zrozumiałe uczucie wewnętrznej dysharmonii i sztywności, które wiąże się z tym, że w tym przypadku sądzi ją nie ludzkość, lecz Kosmos.
