Półsekstyl Księżyc – Jowisz
(Tranzyt. Księżyc → Natalny Jowisz)
Awesałom Podwodny. Aspekty
Półsekstyl Księżyca: U twardych ludzi serce otacza żelazna skorupa, u wrażliwych – plastikowa. Ten aspekt nadaje w sferach planety ogólną wewnętrzną niezgrabność i szorstkość postrzegania, a także odruchowe nawyki. Na przykład przy półsekstylu Marsa i Księżyca człowiek na niskim poziomie najlepiej rozumie mowę zębów trzonowych i na tym samym poziomie ma skłonność do wyrażania się w podobny sposób – dotyczy to także jego życia wewnętrznego, czyli sam ze sobą człowiek ten będzie bardzo szorstki, może prześladować, wpędzać w pułapkę, przerabiać bez znieczulenia itd. W sferach planety na niskim poziomie człowiek ten może budzić w otoczeniu pewne rozdrażnienie swoją (jak się im wydaje) bezdusznością oraz skłonnością do prostolinijnego ignorowania wszystkiego, co mu się nie podoba, zwracając uwagę jedynie na swoje (zazwyczaj szorstkie) potrzeby, zaspokajając je zaś z żelazną stanowczością. Sam człowiek z reguły niczego takiego za sobą nie zauważa, lecz czasem (daleko nie zawsze!) odczuwając negatywny stosunek otoczenia, zamyka się w swoim egoizmie, uważając pretensje innych za niesprawiedliwe, nieuzasadnione i w ogóle niezrozumiałe. Tu rzeczywiście opracowanie jest trudne i wymaga wielkiej chęci wzrastania ponad sobą oraz przezwyciężania wewnętrznej szorstkości; bardzo trudno ją wydobyć do świadomości, gdyż cenzura podświadomości jest tu szorstka (podobnie jak same programy) i często po prostu wyciera duże kawałki, pozostawiając jawne białe plamy w pamięci i postrzeganiu (człowiek mówi: „A to ja nie pamiętam, choćby mnie zabij… a tego jakoś zupełnie nie zauważyłem, nawet dziwne”). Tu opracowanie daje umiejętność precyzyjnego i subtelnego zdalnego sterowania odpowiednimi fragmentami podświadomości.
Półsekstyl Jowisza: Pojęcie materii samo w sobie jest głęboko idealistyczne. Ten aspekt daje formalne rozszerzenie w sferach planety; człowiek może interesować się osiągnięciami naukowymi, uogólnieniami filozoficznymi, innymi kierunkami rozwoju, lecz będzie skłonny rozumieć je dość prostolinijnie, na niskim poziomie wyłącznie z egocentrycznych i pragmatycznych pozycji. Tu przy złym opracowaniu możliwa jest swoista twarda pycha, gdy człowiek nie przyjmuje komplementów wykraczających poza ustalony przez niego samego obraz, lecz ich potwierdzenia wymaga bezwzględnie; taki sposób zachowania jest reakcją na podświadome odczucie braku prawdziwej wielkości, naturalnej i swobodnej szerokości możliwości, właściwej na przykład trinom Jowisza: tak pułkownik patrzy na generała pułkownika. Człowiek ten skłonny jest występować w roli dobroczyńcy, mecenasa lub sponsora w sferach planety, lecz jego możliwości często nie odpowiadają potrzebom środowiska i musi się nauczyć to uwzględniać; tu błędy są widoczne znacznie jaśniej niż przy półkwadracie Jowisza, a ciosy w dumę bardziej bolesne. Opracowanie daje możliwość efektywnej, kompetentnej i terminowej pomocy innym ludziom, prawdziwego rozszerzenia możliwości w sferach kierowanych przez planetę, lecz do tego trzeba nauczyć się widzieć w swoich narzędziach nie tylko przepych ozdób, ale i jakość ostrzenia.
