Półtorakwadratura Słońce – Neptun
(Tranzyt. Słońce → Radix Neptun)
Avesalom Podwodny. Aspekty
Półtorakwadratura Słońca: Człowiekowi wydaje się, że niewiele musi zrobić, aby wypełnić wolę Bożą; musi jeszcze myśleć, że jest to jego własna. Ten aspekt sprawia, że wola człowieka w sferach rządzonych przez planetę jest niedoskonała, czasem zbyt surowym narzędziem. Jego inicjatywy często okazują się zbyt bezpośrednie (jeśli Słońce stoi w Rybach lub Raku, to człowiek będzie, odpowiednio, zbyt otwarcie i często niezgrabnie unikał odpowiedzialności, chowając się w swojej skorupie), a przy skłonności do samoobserwacji może mu się czasem wydawać, że do jego woli jakby domieszała się obca, celowo surowa i brutalna. Podobny efekt obserwuje się również w imperatywnych okolicznościach zewnętrznych, które okazują się nie tyle wprost wrogie lub jawnie przeszkadzające (półtorakwadratura nie jest kwadraturą), co niekorzystnie sztywne i często faktycznie niszczą najciekawsze, perspektywiczne lub atrakcyjne dla człowieka momenty w sferach rządzonych przez planetę; jeśli zaś w sytuacji zewnętrznej wszystko układa się pomyślnie, niespodziewanie włącza się wewnętrzny demon, który surowo brutalizuje, z czym człowiek na poziomie niższej woli nie jest w stanie sobie poradzić. Tutaj praca przebiega w kierunku kształtowania ideałów i włączania wyższej woli oraz wyższej orientacji, a także dokładnej analizy programów podświadomości, które sterują interakcją zasad woli i planety: gdzieś tutaj (wskazówkę należy szukać w sytuacjach jednoczesnej aktywności domów zajmowanych przez Słońce i planetę) głęboko zakopało się ego, pogrzebane w ziemi ewolucji znacznie niższego poziomu ewolucyjnego niż sam człowiek. Przepracowanie wymaga uświadomienia i transformacji tego programu, w wyniku czego człowiek zyskuje możliwość precyzyjnego i subtelnego zarządzania wolą w sferach rządzonych przez planetę. Na niskim poziomie jest to aspekt dyktatorów, którzy posiadają twardy aparat zewnętrznego ucisku, oraz ich ofiar.
Półtorakwadratura Neptuna: Bałwochwalca w każdej religii – bałwochwalca. Na niskim poziomie przepracowania człowiek w sferach rządzonych przez planetę będzie nieumiejętnie kłamał lub wpadał w błędne położenia, co będzie mu się wydawać nieuniknione, a czasem nawet konstruktywne. Na przykład nieprzepracowana półtorakwadratura Jowisz–Neptun prawdopodobnie uczyni człowieka podatnym na pochlebstwa, a on sam może stać się główną bronią, która często go zawodzi, jednak uświadomienie sobie tego przychodzi człowiekowi z trudem. Ten aspekt na niskim poziomie daje w sferach rządzonych przez planetę zbyt sztywne granice rozumienia i zbyt sformalizowane ścieżki medytacji, najczęściej dość niskie, które człowiek jednak uzna za wzorcowe i prowadzące dokładnie tam, gdzie trzeba. Na przykład półtorakwadratura Księżyc–Neptun może dać raz na zawsze ustalony rytuał odpoczynku z popijaniem alkoholu, pijanym skandalem i kacem następnego dnia, a każda inna idea rekreacji będzie dla człowieka nie do pomyślenia. Na wysokim poziomie człowiek pojmuje subtelne ścieżki rozwoju sfer rządzonych przez planetę i ożywia ścieżki medytacji; na przykład zdeptane ścieżki modlitw obrastają żywymi kwiatami subtelnych, ruchliwych i nigdy niepowtarzalnych religijnych uczuć i przeżyć: to droga świętych, którzy pokonują dogmat oficjalnego kościoła.
