Półtorakwintyl Słońce – Pluton
(Tranzyt. Słońce → Pluton natalny)
Awezałom Podwodny. Aspekty
Tridecyl Słońca: Bierze udział w cudzym życiu, uczciwy człowiek stara się je zachować. Ten aspekt daje możliwość skutecznego i konstruktywnego wykorzystania woli człowieka do rozwoju życia w sferach działania planety. Człowiek nie odczuje przy tym bezpośredniego nacisku okoliczności, które imperatywnie skłaniają go do tego, lecz poczuje impuls wewnętrznej żywotności, który niejako poprosi go o udział w rozwiązywaniu problemów związanych z ożywieniem zaniedbanych form w sferach planety. Problemy te będą mu się wydawać nie obce, lecz ściśle powiązane z nim osobiście. Rzeczywiście, udział w rozwoju życia w sferach planety obiecuje mu nie tylko powodzenie samego przedsięwzięcia, ale także wielką pomoc w osobistym samowyrażaniu się. Ostatecznie będzie mógł poczuć w sobie prawdziwie ludzki początek, który kieruje rozwojem ewolucyjnie niższych form życia. Przy harmonijnym Słońcu jest to bardzo korzystny aspekt, człowiek może zdziałać wiele, jeśli pokona swoją lenistwo; porażka Słońca może nadać inicjatywie niewłaściwy kierunek, a jej zniekształcenie spowodują obiektywne warunki zewnętrzne, które będą silnie przeszkadzać człowiekowi w jego próbach uczestnictwa w rozwoju życia w sferach planety, a jeśli i ono jest dotknięte, to bez specjalnego opracowania tridecylu jego pomoc będzie początkowo mieć destrukcyjny charakter nawet przy najlepszych zamiarach.
Tridecyl Plutona: Kierując losami narodów, należy pamiętać o własnym. Ten aspekt potencjalnie daje dobre rozeznanie niedostatków i wad rozwoju życia w sferach planety, przy czym przy porażce Plutona człowiek może widzieć jedynie je, co tworzy ogólnie dość ponury obraz. Harmonijny Pluton da człowiekowi wielkie możliwości skutecznego leczenia tych wad, w szczególności niszczenia pasożytniczych form życia, co może przynieść mu wielką satysfakcję. Na przykład opracowany tridecyl Pluton–Księżyc może dać dobrego lekarza (szczególnie przy silnym szóstym lub dwunastym domu), a tridecyl Pluton–Wenus – okrutnego krytyka artystycznego, zjadliwego satyryka lub, przy silnym Merkurym, dziennikarza, który piętnuje społeczne wrzody. Na niskim poziomie krytyka rozwoju życia w sferach planety może być destrukcyjna i w dużej mierze niesprawiedliwa, jednak zwykle kieruje się najlepszymi intencjami i dla dobra, choć nie zawsze przynosi owoce, szczególnie przy porażce planety. Przy silnym uderzeniu tridecylu możliwe są skłonności do czarnego nauczania życiowych przejawów, czyli świadomego ich niszczenia, ale zwykle na najniższym poziomie, jako skutek własnych frustracji wynikających z bolesnych niepowodzeń podczas prób ujawnienia (w sferach planety) rozwoju życia w swoim świecie wewnętrznym i ukazania go w świecie zewnętrznym.
