Koniunkcja Słońce – Chiron
(Tranzyt. Słońce → Natalny Chiron)
Awesałom Podwodny. Aspekty
Koniunkcja Słońca: Nazwał się grzybem – wchodź do kosza. Koniunkcja planety ze Słońcem nadaje jej przejawom odcień imperatywności – na wysokim poziomie przetworzenia aspektu. Na niskim poziomie imperatywność dotyczy raczej konieczności przetworzenia planety. Słońce uwypukla niższe przejawy jej zasady i aktywizuje ją, głównie metodą bezpośredniego nacisku. Na niskim poziomie przetworzenia Słońce działa poprzez twarde imperatywy, które narzuca planecie, tłumiąc jej twórczy początek i zmuszając jej zasadę do ujawniania się w bardzo wąsko określonych ramach, w których zasadniczo nie może się zmieścić; powstaje nadmierne wewnętrzne napięcie i wybuch, przy czym twórczość Absolutu ujawnia się zarówno w momencie i charakterze wybuchu (nieprzewidywalnych z góry), jak i w formie oraz trajektoriach odłamków. Jeśli koniunkcja nie jest przetworzona, ale stoi harmonijnie, te wybuchy będą bardziej niebezpieczne dla otoczenia, a twórczy początek planety ujawni się jedynie na drodze sztywno egoistycznej konsumpcji w sferach odpowiadających jej zasadzie. Na przykład nieprzepracowane połączenie Słońca z Marsem daje dużą i daremną aktywność, która jednak samemu człowiekowi wydaje się niezwykle ważna i pożyteczna, a z drugiej strony umiejętność całkowitego pochłonięcia cudzej energii, pozostawiając drugą osobę dosłownie bez sił, a nawet śladu wdzięczności. Przetworzenie koniunkcji (i Słońca) da przełączenie na wyższy egrzegor, kiedy słoneczna inicjatywa idzie ponad porządek twardego nakazu, a jako wskazówkę na pożądany kierunek działania, a przede wszystkim – uwagę. Wtedy interakcja Słońca z planetą istotnie się ułatwia, a planeta otrzymuje od Słońca niejako słabą namagnesowanie, które służy do orientacji w trudnych (dla planety) warunkach, kiedy optymalny wybór nie jest oczywisty.
Koniunkcja Chirona: Lepiej służić Bogu z korzyścią, niż diabłu bezinteresownie. Koniunkcja z Chironem nadaje planecie szczególne poczucie humoru, które początkowo bardziej ceni otoczenie niż sama osoba, gdyż żarty są robione z niej. Ten aspekt daje karmiczną konieczność niestandardowego przetworzenia zasady planety, bodźcem czego są sytuacje bez wyjścia oraz niezrozumiale chaotyczne sytuacje, w których wyczuwa się wewnętrzną treść, ale nie sposób jej zrozumieć, pozostając na zwyczajowych pozycjach życiowych. Tak więc połączenie Chirona z Księżycem może dać nietypowe lub typowe, ale z jakiegoś powodu nie poddające się leczeniu standardowymi metodami choroby, które mogą dosłownie zmęczyć człowieka, dopóki nie zwróci się on do sposobów, które oficjalna medycyna uważa za szarlatanerię lub przynajmniej bardzo podejrzane. Jednak jedynie bardzo harmonijna koniunkcja z Chironem daje szybkie rozwiązanie problemów na granicy cudu; zwykle od człowieka wymagana jest poważna praca nad opanowaniem i materializacją (przynajmniej dla siebie) nowych i początkowo półfantastycznych poglądów, metod czy podejść. Często potrzebna jest tu wewnętrzna praca w sferze programów podświadomości, którymi kieruje planeta. Na przykład przetworzenie koniunkcji Chirona z Plutonem oznacza rewizję własnych poglądów (często całkowicie nieuświadomionych) na los, duchowe oczyszczenie i skruchę, wzajemny związek osobistej i światowej karmy („rola jednostki w historii”) itp. Przetworzenie koniunkcji daje niezwykłe zdolności twórcze w dziedzinach kierowanych przez planetę, metody i podejścia, które tworzą efekt cudu, jednak całkowicie „naukowe” i „racjonalne” z punktu widzenia następnego pokolenia.
Główną metodologiczną zasadą Chirona jest: „Zrozumieć – znaczy przyzwyczaić się”. Jednak sens przetworzenia koniunkcji planety z Chironem polega ostatecznie nie na jakościowo nowych wariantach rozwoju zasady planety, a w poszerzeniu świadomości, które dzięki niej powstaje.
