Konjunkcja Wenus – Mars: Bestia. Pasja w każdej dziedzinie twórczości. Emocjonalna natura, miłość do życia, agresywność w połączeniu z czarem. Ważne jest, kto dominuje: Wenus czy Mars. Przy złych aspektach – niemoralność, niebezpieczeństwo ze strony kobiet, a dla kobiet – brak zasad. Zazwyczaj – egoizm.
Kathryn Obied: Konjunkcja Wenus – Mars
Konjunkcja: połączenie uczuciowości i seksualności. Miłość pochłania człowieka całkowicie, jego uczucia są otwarte i szczere w swoim wyrażaniu, nie absolutyzuje zmysłowej strony życia. Jego pragnienia są naturalne, bezpośrednie, zachowanie seksualne wolne od dewiacji czy nadmiernej próżności, relacje z płcią przeciwną harmonijne i nie obciążone trudnościami. Gdy konjunkcja ma bardzo zły aspekt, jej znaczenie zbliża się do znaczenia opozycji: miłość-pożądanie i miłość-czułość postrzegane są jako niekompatybilne – przez co fizyczny pociąg i delikatna, zmysłowa przychylność rzadko występują jednocześnie wobec jednej osoby. W innych przypadkach tym aspektom odpowiada miłość-bitwa, miłość-pojedynek. To przeciwieństwo, w którym jeden okazuje się zwycięzcą, a drugi pokonanym. Człowiek myśli tylko o swoich pragnieniach, o ich zaspokojeniu, zapomina o istnieniu drugiego lub zachowuje się jak dziecko.
A. Podvodny: Konjunkcja Wenus – Mars
Konjunkcja Wenus: Korzyść dla społeczeństwa można przynieść jedynie wtedy, gdy uprzednio od niego się odizoluje. Konjunkcja z Wenus nadaje zasadzie Planety silne akcenty społeczne i estetyczne, na niskim poziomie w sferach nią kierowanych człowiek ten będzie estetycznie kapryśny i społecznie zdeterminowany, opinia publiczna i zasady innych ludzi będą dla niego bardzo istotne, a uwolnienie zasady Planety od działania społecznych klisz będzie dla niego trudne, co czasem prowadzi do nieprzewidywalnych efektów przy próbach zastosowania społecznych stereotypów w zupełnie nieodpowiednich sytuacjach – w czym przejawia się (na tym poziomie) twórczy charakter Absolutu. Inną cechą wpływu Wenus na Planetę w konjunkcji z nią jest akcent miłości, niekoniecznie erotycznej. Opracowanie aspektu daje Boskie światło w każdym przejawie Planety, na niskim poziomie człowiek nie odbiera przejawów Planety, jeśli nie towarzyszy im znaczna dawka skierowanej ku niemu miłości lub społecznej uwagi, choć (karmacznie) powinien on nie tyle otrzymywać, co emanować miłością w odpowiednich sytuacjach. Na przykład dziecko z Wenus w konjunkcji z Saturnem można zmusić do systematycznego zajęcia się czymś lub po prostu skupienia się jedynie poprzez dobro, pieszczotę, miłość, delikatne namowy itp., ale nigdy poprzez przymus, natomiast szyderstwo w społeczeństwie zmusi je dosłownie do schowania się w kącie i zapłakania. Na niskim poziomie Wenus rozluźnia Planetę, czyniąc człowieka w odpowiednich dziedzinach pasożytem społecznym i wyrafinowanym egoistą, lecz przy opracowaniu egoizm ustępuje miejsca służbie ludziom – na przykład konjunkcja Wenus z Księżycem może dać obżartucha i smakosza, dbającego wyłącznie o swój żołądek, lecz przy opracowaniu – wspaniałego kucharza; to samo odnosi się do jego życia seksualnego.
Konjunkcja Marsa: Prawdziwy ciężar jest niewidoczny. Prawdziwa siła jest nieodczuwalna. Konjunkcja z Marsem nadaje Planecie siłę, na niskim poziomie destrukcyjną. Zasada Planety zdaje się być rozdmuchiwana przez energię, lecz nie umiejąc jej konstruktywnie skierować, najczęściej realizuje się w agresji i niszczeniu. Na przykład nieprzepracowana konjunkcja Marsa z Księżycem daje agresję skierowaną na własny organizm, a z Saturnem – nadzwyczajne przeszkody przy próbach samopogłębienia i koncentracji, np. podczas dzwonka nagle rozbija się okno i do pokoju wpada piłka nożna. Tu opracowanie idzie nie tyle w kierunku opanowania swojej nadmiarowej energii w dziedzinach kierowanych przez Planetę (choć początkowo umiejętność ta jest konieczna), co raczej w kierunku udoskonalenia energii konjunkcji, podniesienia odpowiednich wibracji – na przykład przy konjunkcji Marsa z Księżycem lepiej nie rozwijać muskulatury, ale uczyć się panowania nad energią psychiczną itd., a przy konjunkcji Marsa z Saturnem lepiej kierować wysiłki nie na walkę z pokusami, rozproszeniami itp., lecz pracować nad pogłębieniem koncentracji i siły skupienia. Na wysokim poziomie Mars nadaje Planecie dokładnie tyle energii, ile jej w każdym konkretnym przypadku potrzeba, i jakościowo podnosi jej możliwości twórcze, lecz do tego należy uświadomić sobie błędność tak atrakcyjnej zasady, jak „silny – znaczy dobry” i wyeliminować podporządkowanie Planety sile Marsa, co charakterystyczne jest dla niskiego i średniego poziomu, zwłaszcza gdy Mars
