Trigon Mars – Chiron
(Tranzyt. Mars → Natalny Chiron)
Awesałom Podwodny. Aspekty
Trin Marsa: Powściągając wydatkowanie swoich sił, człowiek przerzuca nieproporcjonalny ciężar na barki otoczenia. Jest to niebezpieczny aspekt, gdyż daje swobodny przepływ energii właściwej zasadzie Planety, jednak jej siła może zostać sprofanowana i skierowana na jawne zło. U tej osoby pojawi się złudzenie siły Planety, lecz bez przepracowania okaże się siłą jej niższej oktawy, która przyciągnie baczną uwagę ego oraz inwolucyjnych programów karmicznych (a więc niosących chaos, destrukcję i profanację), usiłujących uczynić człowieka swoim przewodnikiem. Na niskim poziomie ten aspekt daje wraz z poczuciem siły zasady Planety także lenistwo, przezwyciężenie którego samodzielnie człowiek nie jest w stanie, zwłaszcza że, jak mu się wydaje, otoczenie chętnie pracuje za niego. Istotne przeszkody życiowe (szczególnie wynikające z napiętych aspektów Planety), które zmuszą go do aktywizacji zasady Planety, powinny być postrzegane jako zjawisko pozytywne w rozwoju (człowiek często to uświadamia), gdyż zmuszają mięśnie do skurczu i rozproszenia zastałej krwi (i pyłu niższej sfery astralnej). Najprawdopodobniej praca zostanie wykonana szybko i efektywnie, gdyż trin Marsa daje intuicję pozwalającą zrealizować zasadę Planety przy minimalnym wysiłku, po czym można dobrze odpocząć, stopniowo tracąc siły odzyskane podczas pracy. Na wysokim poziomie przepracowania Mars daje Planecie energię wysokich wibracji, pomagając zrealizować się jej wyższej oktawie, a w rezultacie świat otrzymuje zamiast energetycznej czarnej dziury (charakterystycznej dla niższej oktawy aspektu, gdy człowiek zmusza światową harmonię i konkretnych ludzi do pracy na rzecz swojego ego) potężny kanał energetyczny. Jeśli zaś człowiek posiada bardzo harmonijny Mars, to bez jego przepracowania prędzej czy później popada w swoiste zniewolenie wobec sztywnego egrégoru, który dostarcza człowiekowi sił jedynie wysyłając go w konkretne sprawy (najczęściej jest to aktywne wspieranie chaosu, lecz może być i znacznie gorzej – aktywne inwolucyjne programy), objawiające się niezrozumiałym, wszechogarniającym lenistwem, które się pojawia, obojętnością i apatią. Gdy zaś zewnętrzna energia człowieka zostanie wyczerpana, sztywny egrégor zabiera się za energię wewnętrzną, wskutek czego melancholia może przejść w ciężkie choroby somatyczne.
Trin Chirona: Słowa jak dzieci: beztrosko bawią się same sobą. Trin Chirona daje człowiekowi w sferach wpływu Planety zdumiewającą świeżość postrzegania świata oraz własnych przejawów. Umie on jakoś całkiem niezwykle i jednocześnie bardzo przekonująco spojrzeć na rzeczy i pokazać je innym, toteż zapomnieć lub wypchnąć to, co zobaczył, jest dość trudno. Często ten aspekt daje swoiste poczucie humoru i zdolność zabawiania otoczenia, niekiedy gruntownie je wprawiając w zakłopotanie i wpędzając w zakłopotanie, co przynosi człowiekowi wielką satysfakcję. Na wysokim poziomie ten aspekt daje przeniknięcie i rozwój zasady Planety, które zdają się współczesnym nieprawdopodobnymi, natomiast następnym pokoleniom, przeciwnie, stają się fundamentalnymi: to, co odkrywa Chiron, po pewnym czasie staje się podstawowym. Na niskim poziomie człowiek skłonny jest eksploatować trin Chirona, nie wysilając się, i przyzwyczajając się do tego, że różnorodne chaotyczne i zdumiewające sytuacje szybko i bezboleśnie przechodzą same, najczęściej rozwiązując się niczym dowcipny żart losu. Jednak człowiek, który sądzi, że w pełni zrozumiał humor Chirona i, zwłaszcza, że wpływ tej planety go nie dotyczy, głęboko się myli. Gdy humor losu dotyka istotnych stron jego własnego życia (a zasady Planet zawsze odnoszą się do tej kategorii), człowiekowi najczęściej nie jest do śmiechu, i rozpaczliwie usiłuje zrozumieć, co właściwie się z nim dzieje, lecz nieprzepracowany trin Chirona nie daje mu tego zrozumienia, i choć ostatecznie zwykle otwiera drogę rozwoju poczucia humoru, to pozostaje wrażenie, że znalazł się w obcym kraju na estradowym koncercie i, słabo znając język, na próżno usiłuje zrozumieć kalambury konferansjera – podczas gdy cała sala umiera ze śmiechu – nie wiedząc dlaczego.
