Trigon Słońce – Chiron
(Tranzyt. Słońce → Natalny Chiron)
Awezał Podwodny. Aspekty
Trigon Słońca: Odczuwając wsparcie losu, zastanów się, co ono właściwie wspiera. To bardzo mocny aspekt. Karma niejako określa, że zasadzie planetarnej przychodzi żyć dobrze, harmonijnie i szczęśliwie — przynajmniej tak się to wydaje człowiekowi na niskim poziomie opracowania planety i jej trinu do Słońca. W rzeczywistości karma nadaje zasadzie planetarnej zwycięską drogę pod warunkiem jej opracowania; ponadto wola człowieka, skierowana w stronę zasady planetarnej, łatwo otrzymuje konstruktywny kierunek — jeśli człowiek tego pragnie. Jeśli natomiast człowiek chce wykorzystać zasadę planetarną, jego wola znowu nie napotka oporu. Dlatego nie należy sądzić, że trigin Słońca oznacza rozkwit zasady planetarnej; równie dobrze może oznaczać jej gnicie (lecz wciąż pod piękną fasadą), jeśli wola człowieka skierowana jest na drapieżną konsumpcję i nierozumną eksploatację. W tym sensie bardzo niebezpieczny jest trigin Słońce – Księżyc, zwłaszcza przy silnym Słońcu, gdyż pozwala zbyt łatwo wykorzystywać zdrowie na rzecz ludzkiej woli, co w praktyce najczęściej oznacza wolę tego czy innego twardego egrégoru.
Ogólnie rzecz biorąc, obecnie interpretacja trigu w ogóle, a szczególnie trigu Słońca, zależy od poziomu jego opracowania. Na niskim poziomie, przy egoistycznym ukierunkowaniu woli, człowiek wkrótce zetknie się z tym nieprzyjemnym efektem, że zewnętrzne imperatywne okoliczności jedynie pozornie, bardzo powierzchownie sprzyjają zasadzie planetarnej, natomiast w istocie nie rozwija się on, lecz stopniowo ulega zastojowi, a człowiek staje się beznadziejny. Natomiast aktywne opracowanie zasady planetarnej i jej rozwój znajdą wielkie wsparcie karmy, która wyda się człowiekowi całkowicie naturalna, lecz będzie wynikiem jego wolowych wysiłków, wspartych triginem planety. Tu bardzo ważne jest nie zatrzymywać się, gdyż twórczo-wspierający wpływ trigu zanika natychmiast przy osłabieniu konstruktywnego wysiłku wolowego człowieka, przekształcając się w rabunkowy, tj. siłą odbierający harmonię z otoczenia i oddający ją człowiekowi, lecz w formie, która mu nie odpowiada.
W sferach rządzonych przez planetę niebezpiecznie jest z tą osobą walczyć: siła wspierająca harmonię wokół niej nie będzie się z wami ceremonii. Interpretując ten trigin, ważne jest również zwrócenie uwagi na względną siłę Słońca i planety, lecz tu należy się kierować nie tylko horoskopem, ale także konkretnymi okolicznościami życia człowieka. W każdym razie człowiekowi szczerze wyda się, że jego wola i inicjatywa w sferze zasady planetarnej są doskonałe, i praktycznie nie da się go w tym względzie przekonać.
Trigin Chirona: Słowa jak dzieci: swobodnie bawią się same sobą. Trigin Chirona daje człowiekowi w sferach wpływu planety zdumiewającą świeżość postrzegania świata i własnych przejawów. Umie on jakoś całkiem niezwykle i jednocześnie bardzo przekonująco spojrzeć na rzeczy i pokazać je innym, tak że zapomnieć lub wypchnąć to, co zobaczył, jest dość trudno. Często ten aspekt daje swoiste poczucie humoru i zdolność zabawiania otoczenia, czasem gruntownie je wprawiając w zakłopotanie i dezorientację, co przynosi człowiekowi wielką satysfakcję.
Na wysokim poziomie ten aspekt daje przeniknięcie i rozwój zasady planety, które wydają się współczesnym niewiarygodnymi, natomiast następnym pokoleniom — wręcz fundamentalnymi: to, co odsłania Chiron, po pewnym czasie staje się podstawowym. Na niskim poziomie człowiek skłonny jest eksploatować trigin Chirona, nie wysilając się, i przyzwyczajając się do tego, że różnorodne chaotyczne i zdziwione sytuacje szybko i bezboleśnie przechodzą same, najczęściej rozwiązując się jak dowcipny żart losu.
Jednak człowiek, który sądzi, że w pełni zrozumiał humor Chirona i — zwłaszcza — że wpływ tej planety go nie dotyczy, głęboko się myli. Gdy humor losu dotyka istotnych stron jego własnego życia (a zasady planet zawsze należą do ich liczby), człowiekowi najczęściej nie jest do śmiechu, i rozpaczliwie stara się zrozumieć, co właściwie się z nim dzieje, lecz nieprzepracowany trigin Chirona nie daje mu tego zrozumienia, i choć ostatecznie zwykle znajduje on wyjście z impasu, rozwój poczucia, że znalazł się w obcym kraju na estradowym koncercie i, słabo znając język, próbuje na próżno zrozumieć kalambury konferansjera — podczas gdy cała sala umiera ze śmiechu — pozostaje nieznany.
